Το Θέατρο Σημείο γιορτάζει φέτος 37 χρόνια συνεχούς παρουσίας με αποστολή του την ανάπτυξη, την καλλιέργεια και τη διεύρυνση του θεάτρου στην Ελλάδα και σφραγίζει αυτή την επέτειο με την πρωτότυπη θεατρική μεταφορά της εμβληματικής όσο και αριστουργηματικής γαλλο-ιαπωνικής ταινίας του 1959 "Χιροσίμα Αγάπη μου" ("Hiroshima mon amour”). Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του θεάτρου Νίκος Διαμαντής υπογράφει τη δραματουργία και τη σκηνοθεσία της παράστασης, που θα δούμε το Μαίο, η οποία βασίζεται στο υποψήφιο για Όσκαρ σενάριο της Μαργκερίτ Ντιράς, με πρωταγωνιστές τους Ιωάννα Μακρή, Λητώ Μεσσήνη, Όμηρο Πουλάκη και Βαγγέλη Ρόκκο, σε μετάφραση του Χρήστου Χρυσόπουλου. Τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφει η Άση Δημητρολοπούλου.
Ο ευφυέστερος ίσως δημιουργός της 7ης τέχνης, Αλέν Ρενέ, στο "Χιροσίμα Αγάπη μου”, μεταφέρει την ιστορία της ανθρωπότητας πάνω σε ένα κρεβάτι, σοκάροντας την παγκόσμια κινηματογραφική κοινότητα του 1959 με ένα τόσο απλό και ταυτόχρονα πολυεπίπεδο love story: μια Γαλλίδα ηθοποιός ζει στην ανοικοδομημένη Χιροσίμα έναν τρελό, σύντομο έρωτα με έναν Γιαπωνέζο αρχιτέκτονα, όπως διαβάζουμε στην πεντάστερη κριτική του "α” για την ταινία.
Εκείνη, που γυρίζει μία ταινία για την ειρήνη στην ανοικοδομημένη Χιροσίμα και ταυτόχρονα αναπολεί στιγμές από το τραυματικό παρελθόν της, όταν είχε δεσμό με έναν Γερμανό στρατιώτη στην περίοδο της Κατοχής, ζει έναν θυελλώδη έρωτα με Εκείνον, ο οποίος ενώ πολεμούσε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έζησε την τραγωδία στην ίδια πόλη μέσα από τα μάτια της οικογένειάς του. Το "Χιροσίμα Αγάπη Μου" περιγράφει τη σύντομη ερωτική τους συνάντηση, ενώ ξεκινά και τελειώνει ουσιαστικά με μια περιπλάνηση. Πρόκειται για την ιστορία μιας καταστροφής, μιας τραγωδίας, της απόλυτης συντριβής και του απόλυτου έρωτα. Η παράσταση γίνεται σήμερα πιο επίκαιρη από ποτέ, εξερευνώντας αυτές ακριβώς τις έννοιες του απόλυτου και θέτοντας ερωτήματα για τις σημερινές καταστροφές που εξακολουθούν να διχάζουν την ανθρωπότητα κι εκείνες που ανήκουν στο παρελθόν και εξακολουθούν να μας χωρίζουν. Οι ιστορίες επεκτείνονται, όπως σημειώνει ο Νίκος Διαμαντής, και συνδέουν τις προσωπικές ιστορίες των δύο χαρακτήρων με την ιστορική μνήμη αλλά ακόμη ευρύτερα, τη μοίρα και τη συλλογική ιστορία.
Το σκηνοθετικό σημείωμα του Νίκου Διαμαντή
Η παράσταση Χιροσίμα αγάπη μου, χρησιμοποιεί την επανάληψη και την μνήμη, για να ψάξει με τόλμη και να ανακαλύψει την αλήθεια. Άλλοτε με μικρές παραλλαγές, άλλοτε με αντιφάσεις, χωρίς να βασίζεται τόσο στα ίδια τα γεγονότα όσο στον αντίκτυπο που αυτά αφήνουν, αναζητά το αποτύπωμα του έρωτα. Οι επαναλήψεις αυτές, έχουν την μορφή μιας σπείρας που ολοένα βαθαίνει στην ανθρώπινη ανάγκη, την μοναξιά και τον έρωτα.
Ακριβώς όπως ο νέος απαγορευμένος έρωτας προκαλεί την επιστροφή από το παρελθόν της αντίστοιχης ανάμνησης, Εκείνη φαίνεται πεπεισμένη ότι η καταστροφική ιστορία τής Χιροσίμα είναι καταδικασμένη να συμβεί και πάλι από την αρχή, ίσως κάποτε στο μέλλον, ίσως σε κάποια άλλη πόλη, όμως με μαθηματική, τραγική σιγουριά και ακρίβεια.
Οι ήρωες, δημιουργήματα της Μαργκερίτ Ντιράς, δεν είναι πια ανώνυμοι, φέρουν το όνομα της πόλης τους και μαζί το βάρος όχι μόνο μιας ιστορίας αλλά μιάς επαναλαμβανόμενης, οικουμενικής αλήθειας.
Χιροσίμα αγάπη μου, είναι το θεμέλιο μιας μεταφυσικής ερωτικής ιστορίας.
Χιροσίμα αγάπη μου, είναι η είσοδος στον άρρητο κόσμο Εκείνου κι Εκείνης.
