Πέντε θεατρικά έργα που δεν έχετε ξαναδεί στην Ελλάδα

Πέντε έργα σύγχρονης θεματικής που παίζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα ξεχωρίζουν στο φετινό ρεπερτόριο.

κολάζ πέντε νέα έργα

Δεν είναι λίγοι οι θίασοι που και φέτος τολμούν να ανεβάσουν έργα άγνωστα μέχρι τώρα στην Ελλάδα, εμπλουτίζοντας το πλουραλιστικό θεατρικό τοπίο της πρωτεύουσας. Ειδικά τα έργα με κοινωνικό και υπαρξιακό προβληματισμό φαίνεται να έχουν μεγάλη απήχηση στους καλλιτέχνες, καθώς ανταποκρίνονται σε σύγχρονες αναζητήσεις και διαχρονικά ζητήματα που μας αφορούν όλους. 

Ένα τέτοιο είναι το "Good People" του Αμερικανού Ντέιβιντ Λίντσεϊ-Αμπέρ, που υπογράφει η Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους στην πρώτη της σκηνοθετική απόπειρα. Η ίδια παίζει και στην παράσταση, που φέρνει στο κέντρο της Αθήνας μία γεύση από Broadway. Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια εργατική συνοικία της Βοστώνης και προσεγγίζει με ανθρωπιά αλλά και βιτριολικό χιούμορ την ουτοπία του αμερικανικού ονείρου. Ήρωές του είναι άνθρωποι της "διπλανής πόρτας" που παλεύουν να τα βγάλουν πέρα μέσα στη σκληρή οικονομική πραγματικότητα της αμερικάνικης μεγαλούπολης και στην παράσταση παίζουν, μαζί με την Παπαχαραλάμπους, οι Τάσος Γιαννόπουλος, Παύλος Λουτσίδης, Aurora Marion, Ζωή Ρηγοπούλου και Σωσώ Χατζημανώλη (Αποθήκη).

Good people

 

Στο Studio Μαυρομιχάλη, ο Φώτης Μακρής σκηνοθετεί δύο έργα της βρετανικής και ιρλανδικής δραματουργίας, που δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στις ανθρώπινες σχέσεις μέσα από το πρίσμα της διάδρασής τους με τον κοινωνικό περίγυρο. Στο "Τζεμ" της Ιρλανδής Ελέιν Μέρφι, η Μαρία Κανελλοπούλου, η Στέλλα Κρούσκα και η Βασιλίνα Κατερίνη εκπροσωπούν τρεις γενιές γυναικών (γιαγιά, μητέρα και κόρη), που αφηγούνται τις ζωές τους εστιάζοντας στις επιλογές που τους έκαναν να επαναπροσδιορίσουν τις προτεραιότητές τους. Πρόκειται για ένα σκληρό, ανατρεπτικό, αλλά και γεμάτο χιούμορ και συγκίνηση κείμενο, με βαθιά ανθρωποκεντρικό προσανατολισμό.

Τζεμ

 

Ο ίδιος σκηνοθετεί και το "Χάρπερ Ρήγκαν" του Βρετανού Σάιμον Στίβενς, όπου η κεντρική ηρωίδα, που δανείζει το όνομά της στον τίτλο, μια γυναίκα στα 45 της χρόνια, πραγματοποιεί ένα ταξίδι αυτογνωσίας, με αφορμή το θάνατο του πατέρα της. Στην παράσταση παίζουν μαζί του οι: Λάμπρος Γιώτης, Στέλλα Κρούσκα, Στέλλα Παπαδημητρίου, Βάσω Παύλου και Φοίβος Σαμαρτζής.

Χάρπερ Ρήγκαν

 

Στο Skrow, ο Βασίλης Μαυρογεωργίου μάς συστήνει το έργο της Αμερικανίδας Άνι Μπέικερ, "ΦΛΙΚ", όπου τρεις υπάλληλοι κινηματογράφου (τους υποδύονται η Αριάδνη Καβαλιέρου, ο Μιχάλης Πανάδης και ο Σωτήρης Τσακομίδης) αγωνίζονται να επιβιώσουν και να αυτοπροσδιοριστούν σε μια χώρα σε οικονομική απόγνωση

The Flick

 

Στο ίδιο θέατρο ανεβαίνει και το έργο του Σέρβου Ντούσαν Κοβάσεβιτς, "Γενική πρόβα αυτοκτονίας", μια πικρή κωμωδία, που σκηνοθετεί ο Εμμανουήλ Κοντός, ο οποίος και παίζει μαζί με τους Λάμπρο Γραμματικό, Κωνσταντίνο Γιουρνά, Μαρία Δαμασιώτη, Γιώργο Δικαίο, Εμμανουέλα Μαγκώνη, Κατερίνα Νταλιάνη και Νίκο Ντάση. Το έργο ξεκινάει με την απόπειρα αυτοκτονίας ενός άνδρα, για να μιλήσει για τη διαφθορά, αλλά και την ανάγκη για ελπίδα στον σύγχρονο κόσμο. 

Γενική πρόβα αυτοκτονίας

Περισσότερες πληροφορίες

Φλικ

  • Κοινωνικό
  • Διάρκεια: 90 '

Με φόντο έναν κινηματογράφο που αρνείται να μπει στην ψηφιακή εποχή, τρεις άνθρωποι ψάχνουν την ταυτότητά τους σε μια εργασιακή συνθήκη που υπονομεύει συστηματικά τις προσπάθειές τους.

Τζεμ

  • Κοινωνικό
  • Διάρκεια: 80 '

Στο βαθιά ανθρώπινο έργο, τρεις γενιές γυναικών μέσα από διαδοχικούς μονολόγους αφηγούνται γεγονότα της ζωής τους που θα τις κάνουν να επαναπροσδιορίσουν τις προτεραιότητές τους.

Good people

  • Κοινωνικό
  • Διάρκεια: 90 '

Το βραβευμένο, πρωτόπαικτο στην Ελλάδα έργο προσεγγίζει με ανθρωπιά και βιτριολικό χιούμορ την ουτοπία του αμερικανικού ονείρου, θέτοντας το ερώτημα κατά πόσο δίνονται ίσες ευκαιρίες σε όλους.

Γενική πρόβα αυτοκτονίας

  • Δράμα
  • Διάρκεια: 90 '

Το πρωτόπαιχτο σέρβικο έργο του 2008 πραγματεύεται τον αγώνα του κεντρικού ήρωα για ελπίδα μέσα σε έναν κόσμο πλάνης και διαφθοράς.

Χάρπερ Ρήγκαν

  • Δράμα

Η επίσκεψη στον ετοιμοθάνατο πατέρα της μετατρέπεται για την ομώνυμη ηρωίδα σε μια ολοκληρωτική επανάσταση απέναντι στον ίδιο της τον εαυτό.

Αποθήκη

Σαρρή 40

Studio Mαυρομιχάλη

Μαυρομιχάλη 134

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Open Call: Υποβολή συμμετοχών για το Off Off Athens Theatre Festival 2026

Το Off Off Athens Theatre Festival 2026 έρχεται στο Θέατρο Επί Κολωνώ και προσκαλεί νέους δημιουργούς να καταθέσουν τις προτάσεις τους.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
20/01/2026

"Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα": Τελευταίες παραστάσεις στο Θέατρο Χώρα

Το "Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα", σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου ολοκληρώνει τον κύκλο του στο Θέατρο Χώρα, αφήνοντας πίσω του μια παράσταση ανθρώπινη, όπου το κοινωνικό βλέμμα, η τρυφερότητα και το σκοτάδι συνυπάρχουν με σπάνια ισορροπία.

"Στην εξοχή": Τελευταίες παραστάσεις στο θέατρο Αποθήκη

Με κοφτερούς, καθημερινούς διαλόγους αποκαλύπτονται σκοτεινά υπόγεια στρώματα στις σχέσεις των ανθρώπων στο έργο του "Στην εξοχή" του Μάρτιν Κριμπ που ολοκληρώνει τις παραστάσεις στις 25 Ιανουαρίου.

"Ο Φιάκας" : Ο Οδυσσέας Σταμούλης μπαίνει στην παρέα της απίθανης κωμωδίας του Από Μηχανής

Η διαχρονική κωμωδία του Δημοσθένη Κ. Μισιτζή "Ο Φιάκας" συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία με τον Οδυσσέα Σταμούλη και τον Δημήτρη Μυλωνά στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Ο "Βυσσινόκηπος" ανθίζει στη σκηνή του Πορεία με Τάρλοου – Καλτσίκη

Ο Δημήτρης Τάρλοου επιστρέφει στον Τσέχοφ και θα σκηνοθετήσει τον "Βυσσινόκηπο" με την Αλεξια Καλτσίκη στο ρόλο της Λιούμποφ Αντρέγεβνα.

"Push Up": Ένας καυστικός καθρέφτης του σύγχρονου εργασιακού κόσμου

Χιούμορ και ανατροπές πυροδοτούν τη δράση στο "Push Up" του Roland Schimmelpfennig που ανεβαίνει στο Θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου, σε μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία της Έφης Ρευματά, για 12 μόνο παραστάσεις.

Η βία που βαφτίστηκε ελευθερία: η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου μιλά για τη "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας"

Η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου σκηνοθετεί το συγκλονιστικό "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας" της Vanessa Springora. Με αφορμή την πρεμιέρα στο Θέατρο Τέχνης, μας μιλά για τη συναίνεση όταν το σώμα είναι παιδικό, για την εξουσία που κρύφτηκε πίσω από τη λογοτεχνία και για τη σιωπή που έγινε τραύμα. Φέρνει στη σκηνή μια αναγκαία, επώδυνη αλήθεια-εδώ, σήμερα, τώρα.