Έτοιμοι για ένα αποκαλυπτικό θεατρικό ταξίδι στην Αθήνα του 1910;

Στενοί συνεργάτες στο θέατρο, η Ιόλη Ανδρεάδη και ο Άρης Ασπρούλης έχουν πάντα την αγωνία να καταθέτουν στη σκηνή κάτι αληθινό και όχι κάτι που βασίζεται σε μια επιτυχημένη συνταγή. Μετά την «Οικογένεια Τσέντσι» και το «Ένας άνθρωπος επιστρέφει στην πατρίδα του πιστεύοντας ότι θα τον σκοτώσουν και τον σκοτώνουν» δούλεψαν μαζί πάνω στα κείμενα του έργου «Στη μνήμη ενός μικρού παιδιού» και το παρουσιάζουν, σε σκηνοθεσία της Ιόλης Ανδρεάδη, στον εξωτερικό χώρο του Ασύλου Ανιάτων στην Κυψέλη.

Γιατί εκεί και τι σημαίνει ο τίτλος; Η παράσταση σχετίζεται με την παράξενη και ξακουστή οικογένεια Ροδοκανάκη και το στόρι της βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα των αρχών του 20ού αιώνα, που προέκυψαν μέσα από έρευνα σε πηγές της εποχής. Σας παρουσιάζουμε όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε προτού δείτε την πρεμιέρα στις 11/5.

Η έρευνα

Για την Ιόλη Ανδρεάδη και τον Άρη Ασπρούλη όλα ξεκίνησαν από την ανάγνωση του αφηγήματος «Βυσσινί τριαντάφυλλο» του Πλάτωνα Ροδοκανάκη. Από το 2008, μέσα από μια έρευνα για την οικογένεια Ροδοκανάκη (μία από τις παλιότερες οικογένειες ευγενών της Χίου) σε βιβλιοθήκες και αρχεία, γεννήθηκε η ιδέα ενός φανταστικού αστυνομικού θρίλερ, στο οποίο κάποιος αστυνομικός καταφεύγει σε αρχεία για να εξιχνιάσει φόνους ανθρώπων με το επώνυμο «Ροδοκανάκης». Το έργο «Στη μνήμη ενός μικρού παιδιού», παρότι στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα, αποτελεί ένα έργο της φαντασίας και στη δραματουργία του είναι εμφανής η επίδραση των Ουμπέρτο Έκο, Ντέιβιντ Φίντσερ, Νταν Μπράουν και των αδερφών Γουακόφσκι.

Η πλοκή

Η ιστορία του έργου βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα που σημάδεψαν την αθέατη πλευρά της καλλιτεχνικής Αθήνας του 1910. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά είναι η αυτοκτονία του ποιητή Περικλή Γιαννόπουλου στη θάλασσα του Σκαραμαγκά για τα μάτια της μποέμισσας ζωγράφου Σοφίας Λασκαρίδου και η τελετουργική σχέση της αυτοχειρίας του με τον συγγραφέα Πλάτωνα Ροδοκανάκη, τη μυστηριώδη μεσαιωνική προέλευση της οικογένειάς του και τους κωδικοποιημένους αποκρυφιστικούς συμβολισμούς που εντοπίζονται στα γραπτά του, τα οποία υπέγραφε ζωγραφίζοντας ένα λαγό.

Το Άσυλο Ανιάτων

Το κτίριο που φιλοξενεί την παράσταση, το Άσυλο Ανιάτων στην Κυψέλη, δεν είναι καθόλου τυχαίο καθώς έως και το 1901 ανήκε στην οικογένεια Ροδοκανάκη. Το οίκημα, έργο των Κλεάνθη και Σάουμπερτ, κατοικήθηκε από τον Σπυρίδωνα Τρικούπη και τη Δούκισσα της Πλακεντίας και, στη συνέχεια, από τους Ροδοκανάκηδες. Το 1901 πέρασε μέσω δωρητών στα χέρια του Ασύλου Ανιάτων. Ακόμη και σήμερα υπάρχει σε μία από τις προσόψεις του μια μαρμάρινη πλάκα με τη σκαλιστή επιγραφή «Στη μνήμη ενός μικρού παιδιού», η οποία ενέπνευσε τον τίτλο του έργου στους δημιουργούς του.

Πρόσωπα του έργου

Η Ρούλα Πατεράκη ερμηνεύει μια τοτεμική φιγούρα, η οποία παραπέμπει τόσο στην παιδαγωγό Αικατερίνη Λασκαρίδου όσο και στην αριστοκράτισσα ηρωίδα του «Βυσσινί τριαντάφυλλου», που πέθανε παίζοντας στο πιάνο Βάγκνερ. Η Δέσποινα Σαραφείδου ερμηνεύει έναν επινοημένο χαρακτήρα, που αντλεί στοιχεία τόσο από τη Βέρα στο «Βυσσινί Τριαντάφυλλο» όσο και από τη ζωγράφο Σοφία Λασκαρίδου, και ο Κώστας Νικούλι είναι ένας ήρωας εμπνευσμένος από το γένος των Ροδοκανάκηδων και τα κατορθώματά τους αλλά και από τον αστυνομικό που έχει κληθεί να διαλευκάνει την υπόθεση των φόνων που λαμβάνουν χώρα στο σήμερα.

Η περίπτωση Πλάτωνα Ροδοκανάκη

Ο Πλάτων Ροδοκανάκης, γεννημένος στη Σμύρνη και μεγαλωμένος στο Κορδελιό, έγραψε ποιήματα, διηγήματα, θέατρο, υπήρξε ένας από τους ελάχιστους γνώστες της αισθητικής, της καθημερινότητας και των μυστικών του καλλωπισμού των γυναικών στο Βυζάντιο, ενώ πέθανε από φυματίωση στον Ευαγγελισμό πριν από 100 χρόνια, σε ηλικία 36 ετών. Τα αφηγήματα της συλλογής «Βυσσινί τριαντάφυλλο» λογοκρίθηκαν από την εφημερίδα «Ακρόπολη» το 1912, επειδή παρομοίαζαν τον Χριστό με τον Σωκράτη, και αποτέλεσαν την αφορμή για την πρώτη δίκη στα ελληνικά χρονικά σχετικά με πνευματικά δικαιώματα.