Sui generis χορευτική εμπειρία από τον Ουίλιαμ Φορσάιθ

Ο Αμερικανός κορυφαίος χορογράφος Ουίλιαμ Φορσάιθ ξέρει τι θα πει παγκόσμια αναγνώριση αλλά και σκληρή δουλειά. Μια ικανή δόση από το ύφος και τη φιλοσοφία του δίνει το «A Quiet Evening of Dance», που θα παιχτεί στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση από 6 έως 10 Φεβρουαρίου.

H χορευτική κίνηση ήταν εγγεγραμμένη στο σώμα του από πολύ μικρή ηλικία. «Χόρευα από δύο ετών απλώς επειδή μπορούσα» έχει δηλώσει ο ίδιος με εκείνη τη σιγουριά που τον διακρίνει ως άνθρωπο. Δεν θα ξεχάσω την πρώτη ουσιαστική επαφή μου με το χορευτικό στιλ του Φορσάιθ, το 2007, τη χρονιά που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής το τρίπτυχο «Limb’s Theorem» (1990) από το Μπαλέτο της Όπερας της Λιόν. Ένα έργο μεταιχμιακό στις αναζητήσεις του Φορσάιθ που απηχούσε τη διάθεσή του να απαλλαγεί από τις συμβάσεις του κλασικού μπαλέτου, τόσο σε επίπεδο λεξιλογίου όσο και σε ό,τι αφορά την οργάνωση της αρχιτεκτονικής του κομματιού (το χώρο, τον ήχο, τους φωτισμούς κ.ά.).

Από εκεί και πέρα, κάθε παράστασή του ήταν και μια διαφορετική εμπειρία, καθώς το στοιχείο που διακρίνει τον Αμερικανό χορογράφο είναι η διάθεσή του να επανεξετάσει και να υπερβεί τις αρχές του κλασικού, αλλά και να ανιχνεύσει νέες φόρμες θεατρικότητας. Σε κάθε νέο έργο του αναπτύσσει και μια διαφορετική μεθοδολογία, «λέγοντας» κάτι καινούργιο για τα σώματα. Για έναν νέο χορευτή, το να είναι μέλος της ομάδας Φορσάιθ (όπως έχει υπάρξει ο δικός μας εξαιρετικά ταλαντούχος Γιάννης Μανταφούνης) προϋποθέτει τουλάχιστον μια κοινή αντίληψη για το πώς στήνεται μια παράσταση, αλλά και για το πώς μπορεί να αναπτυχθεί η αλληλεπίδραση μεταξύ των χορευτών.

Ιδιαίτερα τα τελευταία έργα του είναι σχεδόν αδύνατο να τα χορέψει άλλη ομάδα χορευτών πέρα από τη δική του. Αυτό, όμως, δεν αποτελεί πρόβλημα για το χορογράφο που έχει δηλώσει ότι δεν θα επιτρέψει να παιχτούν κάποια από τα έργα του μετά το θάνατό του. Η παράσταση «A Quiet Evening of Dance» που θα δούμε στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση (6-10/2) μας δίνει την ευκαιρία να δούμε δυο παλιότερα και δυο νέα έργα του Φορσάιθ. Σύμφωνα με τον «Guardian», μάλιστα, «Η παράσταση αυτή είναι υπέροχη όχι μόνο για τη συγκλονιστική ακρίβεια με την οποία έχει φτιαχτεί, αλλά και για τον υπέροχο τρόπο με τον οποίο φωτίζει την ιδιαιτερότητα και την ιδιοφυΐα καθενός από τους επτά χορευτές του».

Ουίλιαμ Φορσάιθ ID

Γεννημένος το 1949, έκανε τα πρώτα του χορευτικά βήματα στην παγκόσμια πρωτεύουσα του σύγχρονου χορού, τη Νέα Υόρκη και, αφού σπούδασε στο Joffrey Ballet School και στο School of American Ballet, εργάστηκε ως χορευτής σε διάφορες ομάδες στις ΗΠΑ. Από το 1973 μετοίκησε στην Ευρώπη και ξεκίνησε να εργάζεται αρχικά ως χορευτής και από το 1980 ως χορογράφος στο Μπαλέτο της Στουτγάρδης. Παράλληλα, συνεργαζόταν με πρωτοποριακά σύνολα χορού τόσο στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένου του Nederlands Dans Theater (NDT), όσο και τις ΗΠΑ.

Το καλλιτεχνικό σχήμα με το οποίο συνδέθηκε άμεσα το όνομά του είναι το Μπαλέτο της Φραγκφούρτης. Μέσα στην εικοσαετία 1984-2004, δημιούργησε νεοκλασικά έργα τα οποία –αν και αρκετές φορές σκανδάλισαν το κοινό– καταγράφηκαν στη χορευτική ιστορία και εντάχτηκαν στο ρεπερτόριο μεγάλων μπαλέτων.