Το Nederlands Dans Theater συνδυάζει με μοναδικό τρόπο ακρίβεια, ευελιξία, σφρίγος και εκφραστικότητα. Εδώ και κάποια χρόνια προσπαθεί να εμβαθύνει στη σχέση του χορού με την πλούσια φιλοσοφική παράδοση του δυτικού κόσμου. Οι προσδοκίες για το χορευτικό τρίπτυχο που θα παρουσιάσει το ολλανδικό συγκρότημα στο Μέγαρο Μουσικής (1-4/2) είναι όπως πάντα υψηλές.
H ταχύτητα και η ακρίβεια των χορευτών του Nederlands Dans Theater κόβει την ανάσα αλλά η πραγματική δεξιοτεχνία τους φαίνεται στα αργά μέρη μιας χορογραφίας. Πάνω από μισό αιώνα τώρα το ολλανδικό χορευτικό συγκρότημα κυνηγάει την τελειότητα και πάρα πολύ συχνά… την αγγίζει. Η αρχή έγινε το 1959, από μια ομάδα δεκαοκτώ ατόμων με επικεφαλής τον Μπέγιαμιν Χάρκαβι και τον Κάρελ Μπίρνι. Ο στόχος που έθεσαν ήταν η δημιουργία μιας σύγχρονης φόρμας χορού με την προσθήκη νέων ιδεών και νέων τεχνικών που θα προέκυπταν μέσα από πειραματισμό.
Δεν είναι τυχαίο ότι τη δεκαετία του 1960, το NDT θεωρούνταν η πιο νεωτεριστική και συναρπαστική χορευτική ομάδα της Ευρώπης. Κι ενώ στα μέσα της δεκαετίας του ’70 πέρασε μια περίοδο κάμψης, από το 1978 που ανέλαβε το καλλιτεχνικό τιμόνι ο Γίρζι Κίλιαν, ανέτειλε για το σχήμα μια εποχή μεγάλων επιτυχιών και διαρκούς ανόδου. Ο διεθνούς φήμης Τσέχος χορογράφος υπήρξε ο εμπνευστής της καινοτόμας οργάνωσης του Nederlands Dans Theater, προσθέτοντας δύο νέες ομάδες στο κυρίως σώμα του συγκροτήματος, που απαρτιζόταν από χορευτές στο απόγειο της καριέρας τους.
Η μία, το ΝDT ΙΙ περιελάμβανε ανερχόμενους χορευτές από 17 έως 23 ετών, και η άλλη, το ΝDT ΙΙΙ, είχε ως μέλη καλλιτέχνες άνω των σαράντα ετών. Αυτή η τελευταία, μάλιστα, έμελλε να αλλάξει ριζικά την αντίληψη ότι η χορευτική τέχνη συνδέεται άρρηκτα με τη νεότητα. Ο συνδυασμός δε των γνώσεων του Κίλιαν πάνω στο κλασικό μπαλέτο και τους λαϊκούς χορούς με τις τεχνικές της Μάρθα Γκράχαμ αποτέλεσε τη μαγιά για να δημιουργήσει το NDT το δικό του ιδιοσυγκρασιακό χορευτικό στίγμα: χωρίς να χάνει την επαφή του με την κλασική εκλέπτυνση, αγαπά το νέο και μπολιάζει τις χορογραφίες του άλλοτε με χιούμορ, άλλοτε με αισθαντικότητα και, οπωσδήποτε, με τεχνική, ικμάδα και υψηλή αισθητική.
Καλλιτεχνικοί διευθυντές του NDT σήμερα είναι οι διάσημοι πλέον Σολ Λεόν και Πολ Λάιτφουτ, δύο καλλιτέχνες που διατηρούν την εφευρετικότητα και τη δεξιοτεχνία του συγκροτήματος σε υψηλά επίπεδα, συνδυάζοντας στις παραγωγές και άλλες μορφές τέχνης (εικαστικά, video art κ.ά.). Το NDT μετρά σημαντικούς σταθερούς συνεργάτες όπως είναι οι Κρίσταλ Πάιτ, Γιόχαν Ίνγκερ, Αλεξάντερ Έκμαν και Μάρκο Γκέκε, ενώ συνεργάζεται κατά καιρούς και με άλλους διακεκριμένους δημιουργούς, όπως οι Γκαμπριέλα Καρρίζο, Χόφες Σέχτερ, Σαρόν Εϊγιάλ και Γκάι Μπεχάρ. Ταυτόχρονα, αναδεικνύει νέους ταλαντούχους χορογράφους, γεγονός που καθιστά το συγκρότημα ένα πολύτιμο φυτώριο δημιουργών.
Τι θα δούμε στο Μέγαρο
Το διεθνούς φήμης πολυεθνικό Nederlands Dans Theater έρχεται στην Αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη» του Μεγάρου Μουσικής από τη 1 έως τις 4/2 με ένα τρίπτυχο χορογραφιών που δεν χάνεται. Το triple bill περιλαμβάνει τη χορογραφία «Safe as Houses» των Σολ Λεόν και Πολ Λάιτφουτ, εμπνευσμένη από το «Ι Ching», το Κινεζικό Βιβλίο των Αλλαγών, και από μελωδίες του Γ.Σ. Μπαχ.
Οι Λεόν και Λάιτφουτ σχεδίασαν επίσης τα σκηνικά και τα κοστούμια για τη συγκεκριμένη χορογραφία. Θα δούμε ακόμα το «Partita for 8 Dancers» της Καναδής Κρίσταλ Πάιτ που βασίζεται στη μουσική σύνθεση «Partita for 8 Voices» της Κάρολιν Σο από το άλμπουμ «Roomful of Teeth» και το νέο έργο του πολυβραβευμένου Μάρκο Γκέκε «Saisonnier», που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα αυτό τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Περισσότερες πληροφορίες
Safe as houses / Partita for 8 dancers / Walk the demon
Το κορυφαίο ολλανδικό συγκρότημα έρχεται με τρεις χορογραφίες: «Safe as houses» των Σολ Λεόν, Πολ Λάιτφουτ (33΄), «Partita for 8 dancers» της Kρίσταλ Πάιτ (26΄) και «Walk the demon» (28΄) του Μάρκο Γκέκε.
