Άντρες αναγκάζονται να ντυθούν γυναίκες προκειμένου να υπερασπιστούν τη φήμη τους, φέρνοντας τα πάνω-κάτω στη μεγαλύτερη γιορτή των γυναικών. Οι «Θεσμοφοριάζουσες» του Αριστοφάνη παρουσιάζονται σε σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου με έναν πολλά υποσχόμενο κωμικό θίασο, στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, την Παρασκευή 27 και το Σάββατο 28 Ιουλίου.
Ένας γέρος συγγενής του Ευριπίδη αναλαμβάνει τη ζόρικη υποχρέωση να υπερασπιστεί τον ποιητή έναντι των γυναικών που ετοιμάζονται να τον καταδικάσουν εξαιτίας του περίφημου μισογυνισμού που εκδήλωνε στις τραγωδίες του. Προσέρχεται έτσι μεταμφιεσμένος σε γυναίκα στη μεγάλη γιορτή τους, τα Θεσμοφόρια, όπου απαγορεύονται ρητά οι άντρες, προκειμένου να προσπαθήσει να τις μεταπείσει. Η απάτη του γρήγορα αποκαλύπτεται, με αποτέλεσμα να επέμβει ο ίδιος ο Ευριπίδης, προκειμένου να σώσει τόσο τον συγγενή του όσο και τη δική του υπόληψη.
Αυτό είναι το πλαίσιο στο οποίο εκτυλίσσεται η υπόθεση στις «Θεσμοφοριάζουσες», μια από τις σπανιότερα παιζόμενες αριστοφανικές κωμωδίες, που μεταφέρει φέτος στη σκηνή ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος με ένα θίασο αξιώσεων. Οι Μάκης Παπαδημητρίου, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Γιώργος Χρυσοστόμου, Γιώργος Παπαγεωργίου, Άνδρη Θεοδότου, Ελένη Ουζουνίδου, Νάντια Κοντογεώρη, Μαρία Κατσανδρή και ο εννιαμελής γυναικείος Χορός αναλαμβάνουν να «κονταροχτυπηθούν» επί σκηνής με διακύβευμα τη θέση των δύο φύλων μέσα στην πολιτεία.
Ο Αριστοφάνης φαίνεται να γράφει για θέματα που απαιτούν θεατές εξοικειωμένους με την εποχή του, όπως είναι η λειτουργία της Εκκλησίας του Δήμου ή τα ευριπίδεια έργα, όμως στην ουσία του παραμένει διαχρονικός. Το δαιμόνιο πνεύμα του έχει συνθέσει ένα πολλαπλό σκηνικό παιχνίδι που εκμεταλλεύεται την κεντρική αντιπαράθεση αντρών και γυναικών, το εύρημα της μεταμφίεσης, όπως και την –προσφιλή του– παρωδία του τραγικού είδους. Παράλληλα, έστω και έμμεσα, διατυπώνει ένα καίριο πολιτικό σχόλιο, δεδομένου ότι γράφει το έργο σε μια περίοδο κατά την οποία είχε εγκαθιδρυθεί προσωρινή ολιγαρχία, προκειμένου η Αθήνα να λάβει οικονομική βοήθεια για τον Πελοποννησιακό Πόλεμο.
Η επιθυμία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου να απευθύνει το έργο στους σημερινούς θεατές χωρίς να καταφύγει σε κάποια δραστική διασκευή (κάτι που συνηθίζεται στον Αριστοφάνη) βάζει ψηλά τον πήχη των προσδοκιών. Οι συνεργάτες του σε αυτό το εγχείρημα επωμίζονται το δύσκολο έργο να κοινωνήσουν το έργο στους σημερινούς θεατές χωρίς αναχρονισμούς και επικαιροποιήσεις, με οδηγό τη νέα μετάφραση του Παντελή Μπουκάλα που παραμένει κατά το δυνατόν πιστή στο αρχικό κείμενο. Δίπλα στην υποσχόμενη σύνθεση του θιάσου, η μουσική επένδυση του Νίκου Κυπουργού εντάσσεται στη δράση και εκτελείται ζωντανά επί σκηνής από τους ηθοποιούς, ενώ τα σκηνικά (Άγγελος Μέντης) και τα κοστούμια (Μαγδαληνή Αυγερινού) με δισδιάστατη, σχεδόν καρτουνίστικη όψη αναπαράγουν περιπαικτικά αναγνωρίσιμα μοτίβα της ελληνικής αρχαιότητας.
Περισσότερες πληροφορίες
Θεσμοφοριάζουσες
Η ανάγκη για πολιτική σταθερότητα διατυπωμένη από το στόμα των γυναικών, σε μια παράσταση με σύγχρονη ματιά, πιστή ωστόσο στο αριστοφανικό πρωτότυπο.
