Aγαπητός, όσο και αμφιλεγόμενος ο Πολωνός σκηνοθέτης Κριστόφ Βαρλικόφσκι ξεπερνά τις φόρμες και τις συμβάσεις για να μετατρέψει το θέατρο σε κοινωνικό, καθαρτήριο γεγονός. Είναι από τους σημαντικότερους δημιουργούς θεάτρου και όπερας της εποχής μας, έχει σκηνοθετήσει περισσότερες από 40 παραγωγές και έχει συνεργαστεί με τον Πίτερ Μπρουκ, τον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, τον Τζόρτζιο Στρέλερ και τον Κρίστιαν Λούπα. Το τρομερό παιδί της πολωνικής σκηνής, με σπουδές στην Κρακοβία και τη Σορβόννη, ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα προσκεκλημένος του Φεστιβάλ Αθηνών το 2008 με την πρωτοποριακή ομάδα του TR Warszawa, για να παρουσιάσει το έργο «Κρουμ» του Ισραηλινού Χανόχ Λεβίν. Ακολούθησαν ακόμα δύο παραστάσεις, το «Ένα λεωφορείο» (2010) και η «(Α)πολλωνία» (2011), και λίγα χρόνια αργότερα το «Phaedra(s)» στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση (2016).
Φέτος επιστρέφει στο Φεστιβάλ Αθηνών με το «We Are Leaving» βασισμένο στο «Suitcase Packers» επίσης του Χανόχ Λεβίν. Το νέο του έργο μοιάζει να συνδέεται με το παλιότερο «Κρουμ», μια σύγχρονη εκδοχή της παραβολής του Άσωτου Υιού με πρωταγωνιστή ένα μετανάστη που επιστρέφει απένταρος και συντετριμμένος από την Αμερική στην πατρίδα του, αφού είχε κατασπαταλήσει μεγάλο μέρος της οικογενειακής περιουσίας σε «αμαρτωλές» απολαύσεις. Στο έργο εκείνο συνδεθήκαμε με τις αποφάσεις ζωής ενός μόνο προσώπου. Τώρα ο Βαρλικόφσκι, δίνοντας τον υπότιτλο «Κωμωδία με οκτώ κηδείες», βάζει στο επίκεντρο μια ολόκληρη κοινωνία και, σκαλίζοντας το θέμα της συλλογικής μνήμης, εστιάζει σε όλους εκείνους που έχουν να επιλέξουν μεταξύ δύο πραγμάτων: είτε να αφεθούν στη μοίρα τους και να πεθάνουν είτε να φτιάξουν τις βαλίτσες τους και να φύγουν όσο το δυνατόν πιο μακριά, με άγνωστο προορισμό.
Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στην Πολωνία στις 18 Ιουνίου και ταξιδεύει στην Αθήνα, για να παιχτεί από την Κυριακή 8 έως και την Τρίτη 10 Ιουλίου, στο χώρο Η της Πειραιώς 260.
Ο Βαρλικόφσκι έχει δηλώσει
...για την Πολωνία
«Δεν πιστεύω στους εμιγκρέδες καλλιτέχνες. Είναι ριψοκίνδυνο να εγκαταλείπεις την πατρίδα σου. Θα χάσεις την καλλιτεχνική σου φλόγα. Από την άλλη, είναι φρικτό να ζω σε τέτοια πολιτική κατάσταση τώρα που βρίσκομαι στην καλλιτεχνική μου ωριμότητα».
...για την Ενωμένη Ευρώπη
«Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο για μας τους Ευρωπαίους από το να ανοίξουμε τους εαυτούς μας ο ένας στον άλλο και, κρατώντας τις ιδιαιτερότητές μας, να δημιουργούμε συνέχεια μια κοινή ευρωπαϊκή ταυτότητα, με τον πολιτισμό μας και τους δημοκρατικούς μας θεσμούς. Είναι κάτι που πουθενά στον κόσμο δεν έχει γίνει, ούτε καν στις ΗΠΑ».
...για το σύγχρονο θέατρο
«Τους καλύτερους καλλιτέχνες του θεάτρου πιο εύκολα τους βρίσκεις μακριά από τη σκηνή. Και οι περισσότεροι από αυτούς γενικά δεν ενδιαφέρονται για το θέατρο ως μια μηχανή αντιγραφής δραματικών συμβάσεων και αναπαραγωγής κοινοτυπιών. Μιμούμαστε αντί να δημιουργούμε κόσμους, οι οποίοι να εστιάζουν ή έστω να βασίζονται στο διάλογο με το κοινό και σε αισθήματα που διογκώνονται κάτω από την επιφάνεια. Και πράγματι, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να αποκαλύψει τα κρυμμένα πάθη καλύτερα από το θέατρο».
Περισσότερες πληροφορίες
We are leaving
Αντλώντας έμπνευση από το έργο «Suitcase packers», η παράσταση εστιάζει σε όσους αντιμετωπίζουν το δίλημμα να αφεθούν στη μοίρα τους και να πεθάνουν ή να φύγουν όσο το δυνατόν πιο μακριά, με άγνωστο προορισμό.
