Ήδη από το 2012, ο Θεόδωρος Τερζόπουλος, με μια σειρά από βραδιές ποίησης στο θέατρο Άττις, μας σύστησε τα ... εγγόνια του Νίκου Καρούζου και του Μιχάλη Σαχτούρη,τη νέα, δηλαδή, γενιά Ελλήνων ποιητών. Ο Γιάννης Στίγκας (γενν. 1977) είχε από τότε κερδίσει το ενδιαφέρον μου με τους πύρινους στίχους του.
Είμαι πολύ περίεργη πώς μια ελληνική ομάδα γνωστή για τα οπτικοακουστικά της πειράματα, όπως η Medea Electronique, δίνει σκηνική πνοή στους στίχους ενός από τους χαρισματικούς εκπροσώπους της νέας γενιάς ποιητών, του Γιάννη Στίγκα, από την εξαιρετική συλλογή του «Ο δρόμος προς το περίπτερο» (εκδόσεις Μικρή Άρκτος), απ’ όπου και το παρακάτω απόσπασμα: «Μονίμως ονειρεύομαι μια ανηφόρα που θα βγάζει ολόισια στα σπλάχνα σου/ να μπαίνω και ν’ αλλάζω τους αλγόριθμους έτσι που η καρδιά να ξεκουφαίνει ενδελεχώς τη νόηση/ Αγχιβατείν - Pallaksch που λέγαν κι οι παππούδες μου (πατώντας με τα πόδια τους τον μούστο ) υπονοώντας σκοτεινά Αίμα που ‘χει το μέλλον μας και πώς να το χορέψεις».
«Στα χέρια μας, ‘Ο δρόμος μέχρι το περίπτερο’ γίνεται το διακύβευμα του καιρού μας, η εφεύρεση ενός –ελάχιστου- νοήματος για να περάσει κανείς το δρόμο απέναντι, ακόμα κι αν ο λόγος είναι απλώς για να πάρει τσιγάρα» σημειώνουν οι συντελεστές (φωτό) της παράστασης που φέρει τον ίδιο τίτλο με την ποιητική συλλογή και συμπληρώνουν: «Ο Γιάννης Νικολαΐδης, διακεκριμένος χορευτής, συμμετέχει στη δημιουργική διαδικασία και με οδηγό το δικό του σώμα ξετυλίγεται η αφήγηση στη σκηνή. Η κατασκευή της παράστασης γίνεται μπροστά στα μάτια του θεατή. Στη σκηνή συνομιλούν ο κονστρουκτιβισμός, ο κινηματογράφος σε πραγματικό χρόνο, οι ηλεκτρονικοί πειραματισμοί και οι μελωδίες με το ανθρώπινο σώμα και την ποίηση. Μινιατούρες, προβολές, οθόνες, κάμερες, αναλογικές και ψηφιακές συσκευές αναπαραγωγής ήχου, ζωντανός πειραματισμός με DIY μουσικά όργανα».
Περισσότερα από τις 16/1 στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης», στο πλαίσιο της νέας και πολλά υποσχόμενης δράσης «Η λογοτεχνία στη σκηνή», που θέλει τους στίχους και τα κείμενα νέων ποιητών και πεζογράφων να γίνονται παράσταση από, αντίστοιχα, νέες ομάδες και σκηνοθέτες. Όπως, δηλαδή, τον Ιανουάριο η Medea Electronique «ζωντανεύει» τους στίχους του Γιάννη Στίγκα, έτσι τον Φεβρουάριο ο σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Χαντζής θα διασκευάσει την ποίηση του Θωμά Τσαλαπάτη και, τον Μάρτιο, η Μαρία Μαγκανάρη θα σκηνοθετήσει τα κείμενα της νέας πεζογράφου Μαρίας Φακίνου.
Πληροφορίες από το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Πειραιώς 206, (ύψος Χαμοστέρνας), Ταύρος, 210 3418550 & 210 3418579.
