Αναζητώντας νέες διαδρομές για ένα ήσυχο weekend στην Πελοπόννησο, κινηθήκαμε στο ορεινό τρίγωνο Ηλεία-Μεσσηνία-Αρκαδία και χτυπήσαμε… φλέβα. Βάση μας ο ωραίος καινούργιος ξενώνας «Ιλάκια» στη Νέα Φιγαλία.
Πάνε αρκετά χρόνια από την πρώτη φορά που βάλαμε με την παρέα «στόχο» την περιοχή. Ξεκινώντας από τα παράλια του Ιονίου, ανηφορίσαμε μέχρι το χωριό Πλατάνια, ακολουθήσαμε το σύντομο χωματόδρομο προς το παλιό πέτρινο γεφύρι και κατόπιν συνεχίσαμε περπατώντας λίγα λεπτά μέχρι τους καταρράκτες της Νέδας. Ουρανός οι φυλλωσιές των δέντρων, στα πόδια μας το μοναδικό θηλυκό ποτάμι της Ελλάδας και μπροστά δύο βουερές υδάτινες κουρτίνες. Δεν ήθελε και πολύ για να ριζώσει στη σκέψη μου αυτό το σκηνικό. Πόσο μάλλον όταν στη συνέχεια, οδηγώντας μέσα από τις ρεματιές, «σκαρφαλώσαμε» στα 1.130 μέτρα για να θαυμάσουμε έναν από τους πιο επιβλητικούς ναούς της αρχαιότητας. Στο προστατευτικό του στέγαστρο, ο ναός του Επικούρειου Απόλλωνα, έργο μάλλον του Ικτίνου, εντυπωσιάζει με το στιβαρό δωρικό του σώμα, στο οποίο συνδυάζει στοιχεία και των τριών αρχιτεκτονικών ρυθμών της αρχαιότητας.
Έκτοτε ήθελα πάντα να επιστρέψω, αλλά έψαχνα τρόπο να μείνω σε ένα από τα ήσυχα ημιορεινά χωριά που αγναντεύουν το Ιόνιο. Σαν να το ήξεραν, ο Γιώργος και η Φραγκίσκη Θεοδωροπούλου, Πειραιώτες στη βάση τους, αλλά με καταγωγή από τη Νέα Φιγαλία Ηλείας, μετέτρεψαν το πιο εμβληματικό πέτρινο σπίτι του χωριού, χτισμένο στα 1865, στον καλόγουστο ξενώνα «Ιλάκια» (2625041366, 6948600028, www.ilakia.gr, € 75-80). Κοινόχρηστος χώρος, πέρα από τη ρεσεψιόν και την αυλή, δεν υπάρχει. Χαζεύοντας, όμως, το αναμμένο τζάκι από το χαμηλό κρεβάτι στον «Υάκινθο», απολαμβάνοντας την κλασική γοητεία της «Ελιάς» να λούζεται στο φως από τα τοξωτά παράθυρα, και τη μοντέρνα δροσιά του «Βότσαλου», δεν σου κάνει καρδιά να ξεμυτίσεις. Και τα τέσσερα διαμερίσματα είναι πλήρως και ποιοτικά εξοπλισμένα για να χουχουλιάσει η παρέα (κοιμίζουν τρία άτομα έκαστο). Οι ιδιοκτήτες τα έντυσαν με τα καλύτερα υλικά (δρύινα πατώματα, έπιπλα Κούρτης, λευκά είδη Guy Laroche) και φρόντισαν να διαθέτουν όλα κουζινάκι, τζάκι και δωρεάν Wi Fi Internet.
Πάντως, το χωριό κρατά κόσμο, αρκετά παλιά σπίτια, τυροκομείο για να προμηθευτείτε ντόπια μυζήθρα, φέτα και λούντζα και στην πλατεία τρία καφενεία. Ένα πρωινό πεταχτείτε στην εκκλησία-μοναστήρι της Παναγίας, που χρονολογείται από το 10ο αι. Ο ξύλινος διάκοσμος, όπως και το ξύλινο ζωγραφιστό ταβάνι από το παλιό ζαριφέικο σπίτι –τον ξενώνα μας δηλαδή–, φυλάσσονται στο Λαογραφικό Μουσείο, σε ανακαινισμένο αρχοντικό του 1847. Το ηλιοβασίλεμα, πάντως, εμείς θα δίναμε ραντεβού στον επιβλητικό Αϊ-Νικόλα ή στην απλή ψησταριά «Πανόραμα»: χαίρεσαι τον ήλιο να πέφτει στο Ιόνιο και τρως και σπιτικές τσιγαρίδες.
