Ανηφορίζοντας ξανά στο Ζαγόρι την πιο ωραία του εποχή, η Ιωάννα Γκομούζα βρήκε τους Κήπους «ολάνθιστους» με καινούργιους ξενώνες και στέκια.
Με το που βλέπω το γεφύρι του Αϊ-Μηνά ρίχνω ταχύτητα υπακούοντας σε αυτό το αίσθημα χαλάρωσης που νιώθεις όταν επιτέλους προσεγγίζεις έναν αγαπημένο τόπο. Στο γεφύρι του Αρκούδα κάνουμε στάση για να ξετρυπώσουμε την πέτρινη καμάρα πίσω από τη βλάστηση. Το γεφύρι του Κόκκορη, λίγο πιο πέρα, δεν χρειάζεται καν να βγεις από το αυτοκίνητο για να το απολαύσεις – αλλά ποιος δεν θα ποζάρει για μια φωτογραφία στην αγέρωχη καμάρα του; Κι όταν πια αντικρίζεις το τρίτοξο Καλογερικό πάνω από το Μπαγιώτικο ρέμα, έχεις φτάσει. Στο βάθος του πλάνου τα αρχοντικά των Κήπων ξεφυτρώνουν σε μια κατάφυτη πλαγιά που όσο πάει βάφεται χρυσοκόκκινη...
Σε θέση-πέρασμα ανάμεσα στις απολήξεις της Γκαμήλας και το Μιτσικέλι, οι Κήποι, το χωριό των γεφυριών, προσφέρουν «υλικό» στον ταξιδιώτη που θέλει να απολαύσει τις ομορφιές της περιοχής μακριά από το συνωστισμό των πούλμαν ή αναζητά μια βάση για να γράψει διαδρομές. Μου αρέσει η γαλήνη που αναδίδουν εδώ τα πρωινά του φθινοπώρου. Ανοίγω για λίγο το παράθυρο κι αφήνω τα βελάσματα και το κελαριστό ρέμα να με ξυπνήσουν γλυκά. Αν η παρέα έχει διάθεση για βόλτες, σε ακτίνα λίγων χιλιομέτρων απλώνονται ορισμένα από τα ομορφότερα χωριά του Ζαγορίου: το συγκλονιστικό Δίλοφο, το Τσεπέλοβο με την άπαιχτη πλατεία, το γαλήνιο Δίκορφο, το κομβικό Μονοδέντρι και το γλυκύτατο Καπέσοβο, από τα οποία έχεις πρόσβαση στα καλύτερα σημεία με θέα στο φαράγγι του Βίκου. Στο τσακίρ κέφι θα πεζοπορήσουμε από τους Κήπους μέχρι το κουκλίστικο Κουκούλι. Αν, πάλι, το πάει για βροχή, θα τη βγάλουμε ευχάριστα στους Κήπους. Θα ανηφορίσουμε τα καλντερίμια ως τον Αϊ-Νικόλα με το επιβλητικό καμπαναριό. Θα αναζητήσουμε τον ξενώνα «Σπίτι του Αρτέμη», ελπίζοντας να δούμε την παμπάλαιη τοιχογραφία με τον Ναπολέοντα και την Ιωσηφίνα σε ένα από τα δωμάτια. Θα κατεβούμε μέχρι το μύλο στο ομώνυμο δίτοξο γεφύρι και μετά θα αράξουμε στο cafe-restaurant «Μαργαρίτες» ή «Στου Μιχάλη».
Να ακόμη ένας λόγος που εκτιμάμε τους Κήπους. Γιατί ακόμα κι αν φτάσεις μεσοβδόμαδα, θα βρεις πάντα ανοιχτή την ταβέρνα του Μιχάλη για να απολαύσεις σπιτικό φαγητό και να πάρεις τα κλειδιά για την εκκλησία ή το νερόμυλο. Δάσκαλος, με προϋπηρεσία στον τουρισμό, γύρισε πριν από δεκατρία χρόνια στο χωριό του για να ανοίξει την ταβέρνα, και ακολούθησε το συγκρότημα διαμερισμάτων «Μαχαλάς» (2653071976, www.machalas.gr).
Το παράδειγμα του «Μαχαλά» ακολούθησαν σύντομα κι άλλοι κι έτσι την τελευταία τριετία το χωριό μετρά επτά νέους ξενώνες! Πιο πρόσφατες αφίξεις το φινετσάτο ξενοδοχείο «Μπάγια» (2653071112, www.mpagia.gr) πάνω από τη χαράδρα Βικάκι, η ρομαντικού ύφους «Ροδιά» (2653071607, www.rodia.gr), ο ξενώνας «Κήποι Αγγέλων» (2653071080, www.margarites-kipoi.gr), που έφερε μια αύρα αγγλικής εξοχής στο πρώην... αστυνομικό μέγαρο και το «Αρχοντικό των Κήπων» (6945371609, www.arxontikokipon.gr), ένας ζεστός ξενώνας με πολύ χρώμα, στο ψηλότερο σημείο του οικισμού.
Προσωπικά, πάντως, θα ήθελα να ξημεροβραδιάζομαι στο ολοκαίνουργιο «Κήποι Suites» (2653071995-6, www.kipisuiteszagori.gr). Φταίει σίγουρα το λουκούλλειο πρωινό της Μαρίας: γιαούρτι, ρυζόγαλο, πίτες, ομελέτες – όλα φτιαγμένα από την ίδια! Φταίει και το στιλάτο wine bar: δεν θέλεις να σηκωθείς από τους μοντέρνους καναπέδες του Interni, ενώ σιγοκαίει το τζάκι. Και οι οκτώ σουίτες; Σε καμία δεν θα σου λείψουν η άπλα, τα χουχουλιάρικα καθιστικά, οι σύγχρονες παροχές –από βάση για iPod μέχρι καφετιέρα Nespresso– και οι ατμοσφαιρικοί φωτισμοί. «Ήθελα να δημιουργήσω έναν ξενώνα που θα συγκέντρωνε όσα καλά έχω εντοπίσει στα ταξίδια μου, με την προοπτική κάποια στιγμή να εγκαταλείψω την Αθήνα και να μείνω μόνιμα εδώ», μου εξήγησε ο ιδιοκτήτης Αλέξανδρος Καλαντζής. Γι’ αυτό και το ξενοδοχείο είναι... πελατοκεντρικό. Στο πρωινό δεν έχουμε ωράριο, τα δωμάτια είναι μεγάλα για να μπορεί μια παρέα να καθίσει και ν’ ανοίξει ένα μπουκάλι κρασί χωρίς να στριμωχτεί, δημιουργήσαμε άνετα και χρηστικά μπάνια». Δεν μας κάνει, λοιπόν, εντύπωση που για τα ερχόμενα εορταστικά long weekends είναι ήδη γεμάτοι! Η λογική του Αλέξανδρου άλλωστε είναι να εμπλουτίζει τη διαμονή και με θεματικές δραστηριότητες, όπως πεζοπορίες, γευσιγνωσίες κρασιών, ενδεχομένως και μαθήματα μεσογειακής κουζίνας για τους ξένους.
