Κρακοβία

Ο μύθος λέει ότι στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τα καλώδια του εκρηκτικού μηχανισμού που θα ισοπέδωνε την πόλη έκοψαν την τελευταία στιγμή κάποιοι ακόμη άγνωστοι ήρωες. Με το κέντρο της να απλώνεται γύρω από τα παλιό τείχος, η κεντρική πλατεία με την αγορά είναι μια εικόνα που δύσκολα ξεχνιέται όσος καιρός κι αν περάσει...

Ο τουριστικός οδηγός μάς πληροφορεί ότι είναι η μεγαλύτερη μεσαιωνική πλατεία της Ευρώπης. Εμείς καθόμαστε στα... τραπεζάκια έξω μια ηλιόλουστη ημέρα για καφέ και παρατηρούμε τόσο τους ντόπιους και τους τουρίστες. Όταν νυχτώσει, η πόλη φοράει τα... Star-ακια της και το πάρτι ξεκινάει στα μπαρ του κέντρου, συνοδεία άφθονης ντόπιας μπίρας Zywiec και Warκa Strong. Προτείνουμε το πολυεπίπεδο «Pauza» (www.pauza.pl) και το «Alchemia» (www.alchemia.com.pl) για την ατμόσφαιρα και την αισθητική του χώρου.

Επόμενη –και αρκετά πρωινή– αποστολή η ιστορική εκδρομή λίγο έξω από την Κρακοβία, στο διαβόητο Άουσβιτς και το ορυχείο-μουσείο αλατιού Wieliczka. Επιστρέφοντας στο κέντρο πεινασμένοι, επιλέγουμε την εβραϊκή γειτονιά και το «Polskie Smaki» (www.polskie-smaki.pl) για παραδοσιακό bigos, ενώ στους χορτοφάγους συνιστούμε το «Cafe Mlynek» (www.cafemlynek.pl). Την τελευταία ημέρα αποφασίσαμε να απολαύσουμε ένα λιτό –αλά ΔΝΤ!– γεύμα, ήτοι μια τεραστίων διαστάσεων μπαγκέτα, ονόματι zapiekanka, την οποία βρίσκουμε παντού, και το ξακουστό λουκάνικο στην after καντίνα στην Ulica Grzegorzecka.

Τα ξενοδοχεία δεν είχαν να μας που πολλά -εκτός από τα πεντάστερα, στα οποία δεν είχαμε και πολλά να δώσουμε-, οπότε προτιμήσαμε τα hostels, με το "Goodbye Lenin" να μας πηγαίνει 20 χρόνια πίσω (www.goodbyelenin.pl) και το Wera Guesthouse (Sw.Krzyza 3/1) να αποτελεί μία οικονομικά τίμια πρόταση που μας έκανε να νιώθουμε σας στο σπίτι μας.