Το Λονδίνο είναι ο παράδεισος για τους λάτρεις του καλού φαγητού – αρκεί, βέβαια, να γνωρίζετε τις σωστές διευθύνσεις. Η Ελένη Μαλάτου, η ιδρύτρια του νεοσύστατου γραφείου γαστρονομικού τουρισμού Food Wine & Beyond, μας έκανε μια ξενάγηση μπουκιά μπουκιά σε νέα στέκια και τάσεις.
Tι γεύση σού αφήνει μια πρωτεϊκή μητρόπολη η οποία έχει ανακατέψει στις μαρμίτες της τις κουζίνες όλου του κόσμου, εκτοξεύοντας στον γαστρονομικό ουρανό δεκάδες αστέρια Michelin, νέους πειραματισμούς και στέκια; Δύσκολη η απάντηση στην περίπτωση του Λονδίνου, ειδικά σε μια σεζόν με ιδιαίτερα έντονη κινητικότητα στη γαστρονομική αρένα. Για να λύσει νόστιμα αυτό το… σταυρόλεξο, γεννήθηκε το Food Wine & Beyond της Ελένης Μαλάτου. Από δεκαετίας Λονδρέζα και παθιασμένη με τη μαγειρική, η Μαρία έχει χτίσει τη σχέση της με τα εστιατόρια της βρετανικής πρωτεύουσας μπουκιά μπουκιά ως γαστρονομική συντάκτρια. Αποφάσισε, λοιπόν, να δημιουργήσει ένα εξειδικευμένο γραφείο για να ξεκλειδώσει στους καλοφαγάδες τις σωστές πόρτες αλλά και «λιγότερο προβεβλημένα στέκια». Ανάλογα με τον πελάτη διαμορφώνεται ένα εξειδικευμένο πρόγραμμα, το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει περιηγήσεις σε αγορές με υλικά από κάθε γωνιά του κόσμου («Μπορώ να σε πάω σε ένα μέρος όπου θα δοκιμάσεις 10 διαφορετικά είδη σάκε»), θεματικές γευσιγνωσίες («Μπορούμε να βολτάρουμε στην ινδική αγορά και να απολαύσουμε το μεσημέρι αυθεντικές γεύσεις σε ένα παραδοσιακό στέκι Ινδών και το βράδυ σε ένα εστιατόριο με αστέρι Michelin»). Υπάρχει η δυνατότητα για tasting menus και συζητήσεις με σεφ, ακόμη και για chef table, δηλαδή τραπέζι με οπτική πρόσβαση στην κουζίνα. «Κάποτε στο “Launceston”, ο σεφ Τρίσταν Γουέλς με κάλεσε να καθαρίσω κρεμμύδια!» Εννοείται ότι μπορεί να σας κλείσει θέση σε μαθήματα μαγειρικής, γευσιγνωσίες κρασιού και ποτών, ακόμα και στην guest list «κλειστών» night clubs, όπως το «Tangea».
Πώς διαμορφώνεται, όμως, το γαστρονομικό σκηνικό σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης; «Ο κόσμος βγαίνει μεν, αλλά δεν ξοδεύει πολλά στο κρασί και δεν προτιμά τόσο τα πολύ ακριβά εστιατόρια. Μια πολύ έξυπνη κίνηση είναι τα προκαθορισμένα μενού για μεσημεριανό. Έτσι, μπορείς σε ένα εστιατόριο με αστέρια Michelin να δοκιμάσεις 2-3 πιάτα με 25-30 λίρες. Επίσης, σου δίνουν πλέον τη δυνατότητα να μην ανοίξεις ολόκληρο μπουκάλι, αλλά να πάρεις μια καράφα κρασί, ενώ διαθέτουν και πιο φτηνές ετικέτες. Το σύνθημα όλων των καλών εστιατορίων, πάντως, είναι τα φρέσκα προϊόντα, ενώ ζούμε και στην εποχή της απόλυτης εξειδίκευσης. Ένα εστιατόριο, π.χ., δεν δηλώνει γενικώς ιταλικό, αλλά ασχολείται συγκεκριμένα με την κουζίνα της Σαρδηνίας. Στις τάσεις σημειώστε και την παρεξηγημένη βρετανική κουζίνα, η οποία αρχίζει να ανεβαίνει».
Τι μυρωδιές θα ήθελες να μας αφήσει μια βόλτα στο Λονδίνο; «Θα ξεκινούσαμε από την εξαιρετική λαϊκή Βorough Market, όπου συχνάζουν πολλοί επώνυμοι, όπως η Γκουίνεθ Πάλτροου και ο Κλάιβ Όουεν. Μου αρέσει, διότι οι έμποροι είναι πρόθυμοι να σου δώσουν τόσο να δοκιμάσεις τα προϊόντα τους όσο και ιδέες για το πώς να τα μαγειρέψεις. Θα καθόμασταν για έναν καφέ δίκαιου εμπορίου στο “Monmouth” και κατόπιν θα δοκιμάζαμε κρασιά στην ατμοσφαιρική κάβα Βendales και τάπας στο “Brindiza”. Συνεχίζοντας στις όχθες του Τάμεση, υπάρχουν πολλά μικρά εστιατόρια με ωραία θέα. Προτιμώ το γαλλικό “Le pont de la tour”, ειδικά εκείνα τα 2-3 τραπεζάκια στο κελάρι τους. Εναλλακτικά, για… αποτοξίνωση από τη shopping mall ατμόσφαιρα των μεγάλων δρόμων, θα περπατούσαμε στο Marylebone Highstreet. Έχει μαγαζιά με χαρακτήρα αυτός ο δρόμος. Στο La Fromagerie, λ.χ., βρίσκεις εκατοντάδες είδη τυριών και μπορείς να καθίσεις για πρωινό ή για ένα ποτήρι κρασί. Άλλο αγαπημένο μου εδώ είναι το “Providores” του σεφ Πίτερ Γκόρντον, που εστιάζει στη fusion κουζίνα. Και μην ξεχνάμε το Divertimenti, ένα εκπληκτικό κατάστημα με είδη κουζίνας, που οργανώνει και μαθήματα μαγειρικής, ή το ντιζάιν Conran Shop, όπου στον τελευταίο όροφο θα βρεις γκατζετάκια και βιβλία για τις μαγειρικές σου».
«Για φαγητό θα πηγαίναμε στο ινδικό “Benares” ή το “Wild Honey”, όπου ο Αγγλοκύπριος σεφ Άντονι Ντιμίτρι έρχεται στο τραπέζι σου για να συζητήσετε. Αυτές τις ημέρες ο Άντονι ξεκινά και το “Les Deux Salons”, μεταξύ Trafalgar Square και Covent Garden, το οποίο πιστεύω ότι θα κάνει μεγάλη επιτυχία. Θα λειτουργεί από το πρωί ως μπρασερί και το βράδυ θα μπορείς να έρχεσαι και για το μπαρ. Στη γειτονιά βρίσκεται και το εξαιρετικό γαλλικό wine bar “Teroir”. Βλέπω δηλαδή ότι το Covent Garden ανεβαίνει και ξαναγίνεται στέκι για τους ντόπιους. Και, βέβαια, είναι απίστευτο πόσα νέα εστιατόρια ανοίγουν γενικότερα. Στο East Side με ιντριγκάρουν οι πειραματισμοί του ανερχόμενου σεφ Νούνο Μέντες στο “Viajante”. έχει δουλέψει στο “El Bulli” και η φιλοσοφία του μοιάζει πολύ με αυτήν του Φεράν Αντριά. Έως το τέλος του χρόνου περιμένουμε το “Balthasar” από τη Νέα Υόρκη, ενώ και το φημισμένο “Fat Duck” του Χέστον Μπλούμενταλ θα αποκτήσει αδερφάκι στο ξενοδοχείο “Mandarin”. Εδώ βρίσκεται και το νέο εστιατόριο του Νεοϋορκέζου Ντανιέλ Μπουλούντ, που σερβίρει εξαιρετικά μπέργκερ. Αν, πάλι, θέλεις να νιώσεις την αριστοκρατική αύρα του Λονδίνου, αξίζει να ποντάρεις στο ψάρι και στα θαλασσινά του “J Sheekey”, ύστερα από μια θεατρική παράσταση –εδώ είχα πετύχει και τον Τζουντ Λο–, και για πρωινό στο “Wolseley” στο Piccadilly. Εξαιρετική εμπειρία προσφέρει και το σκοτσέζικο εστιατόριο “Boifdale”, που σερβίρει εξαιρετικό σολομό, steaks και τεράστια ποικιλία σε single malt ουίσκι συνοδεία ωραίων τζαζ μουσικών».
FOOD WINE & BEYOND www.foodwineandbeyond.com, +447786433256.
