Κάτι τρέχει στο Πήλιο: νέοι ατμοσφαιρικοί ξενώνες, ανανεωμένα μενού που δίνουν καινούργια ζωή σε παλιά εστιατόρια. Η Ελένη Κούκη πέρασε ένα σαββατοκύριακο σε δροσερές αυλές και αμμουδερές παραλίες καταγράφοντας τις εξελίξεις.
Το κλειδί για τον Παγασητικό
Καμιά φορά ένα ξενοδοχείο μπορεί να σε κάνεις να δεις μια ολόκληρη περιοχή με διαφορετικό τρόπο. Η Άφυσσος, 20 χλμ. έξω από τον Βόλο, είναι ένα από τα πιο όμορφα χωριά στον Παγασητικό, γνωστή εδώ και χρόνια στους Βολιώτες, αρκετοί από τους οποίους έχουν φτιάξει περιποιημένα εξοχικά. Κι όμως, η χαριτωμένη προκυμαία με τα νεοκλασικά, το μεσογειακό τοπίο με τους ελαιώνες και οι μικροί βοτσαλωτοί κολπίσκοι της με τα γαλήνια νερά προσέλκυαν μέχρι τώρα μια κλασική, ως επί το πλείστον οικογενειακού τύπου πελατεία. Φέτος ένα μικρό, πραγματικά boutique ξενοδοχείο στήνει μια τελείως διαφορετική κατάσταση. Τα «6 Κλειδιά» (2107510087, 2423033720, www.6klidia.gr, τιμές: € 130-220) βρίσκονται λίγο πριν από την είσοδο του οικισμού και απολαμβάνουν προνομιακά μια πανέμορφη λωρίδα παραλίας. Ο ξενώνας αναδιαμόρφωσε με ευρηματικό τρόπο τις παλιές εγκαταστάσεις ενός καρνάγιου που πριν από κάποιες δεκαετίες είχε φτιάξει ένας Γερμανός. Τα έξι δωμάτια διακοσμήθηκαν σε στιλ contemporary… Aix En Provence – αίσθηση χειροποίητου κλασικού, χωρίς καμία όμως γλυκερή παλιομοδίτικη γραφικότητα. Όλα έχουν άνετη βεράντα που βλέπει σε ιδιωτικό κήπο και αμέσως μετά στη θάλασσα. Μας αρέσει όμως που έχουν κι ένα δεύτερο αίθριο (στα τρία δωμάτια υπάρχει και τζακούζι), το οποίο έχει θέα σε ακόμη έναν πραγματικά ειδυλλιακό κήπο με τεράστιες ελιές και συστάδες λευκών λουλουδιών. Η παραλία ακριβώς μπροστά έχει διαμορφωθεί σε lounge spot με τεράστια λευκά πουφ, στρώματα και ξύλινες ξαπλώστρες. Ακόμη κι αν δεν μείνετε εδώ, πρέπει να έρθετε ένα απόγευμα για να απολαύσετε τον ήλιο την ώρα που βυθίζεται στον Παγασητικό με ένα κοκτέιλ στο χέρι (εννοείται ότι υπάρχει σέρβις στην παραλία). Αμέσως μετά θα περάσετε στο «Lock al», το εστιατόριο της μονάδας, το μενού του οποίου τελεί υπό την καθοδήγηση του Γιάννη Μπαξεβάνη και του Ηλία Γώγου. Εμείς το δοκιμάσαμε μόλις λίγες ημέρες αφότου είχε ανοίξει και όμως γευτήκαμε ορισμένα πολύ ωραία πιάτα, όπως μικρά μπιφτεκάκια ψαριού πάνω σε σπανάκι σοτέ και πλοκάμια χταποδιού με φάβα και κονφί λεμονιού. Στο τέλος ήρθε ένας εξαιρετικός μπακλαβάς –αλά Μπαξεβάνη– με κριτσανιστά φύλα, γέμιση από παγωτό και αποξηραμένα φρούτα.
H Τσαγκαράδα πετάει!
Οι καινούργιες αφίξεις δείχνουν ότι ο δείκτης έχει σαφώς ανοδική πορεία σε αυτό το πανέμορφο χωριό στην ανατολική πλαγιά του Πηλίου. Κρατάμε τις πρώτες σημειώσεις αυτού του ρεπορτάζ στην πισίνα του καινούργιου ξενοδοχείου «Πεντανέμι» (2426049049, € 130-250). Η τοποθεσία είναι απλώς μαγική, ένα μπαλκόνι που αγναντεύει το φαράγγι του Μυλοπόταμου από τις ψηλές κορυφές με τις οξιές και τις καστανιές μέχρι το πέλαγος και τα νησιά των Σποράδων. Οι εννιά σουίτες και η μία μεζονέτα είναι διακοσμημένες σε κλασικό στιλ, με παραδοσιακές λεπτομέρειες, εμείς όμως εκτιμήσαμε ιδιαίτερα την ποιότητα στα υλικά κατασκευής κι επίπλωσης, από τον ειδικά σχεδιασμένο φωτισμό στην κόγχη του κρεβατιού μέχρι τα στρώματα Cocomat και τις αφράτες πετσέτες στο μπάνιο. Όλα τα διαμερίσματα έχουν πλήρως εξοπλισμένη κουζίνα, την οποία εφοδιάζουν με διάφορα απαραίτητα (καφές, φρυγανιές, μαρμελάδες).
Σημαντική ξενοδοχειακή εξέλιξη στο χωριό και η ριζική ανακαίνιση του παλιού ξενοδοχείου «San Stefano» (2426049448, www.sanstefano.gr, € 126 για κράτηση μίνιμουμ 4 ημερών, η πέμπτη ημέρα δωρεάν), που πέρασε στην οικογένεια των M Hotels. Τα τριάντα ευρύχωρα δωμάτια και οι δύο σουίτες έχουν μπαλκόνι με θέα βουνό ή θάλασσα και είναι ποιοτικά εξοπλισμένα (LCD τηλεόραση, υποαλεργικά μαξιλάρια κ.ά.). Εντός του ξενοδοχείου λειτουργεί και το πρώτο Champaign bar της περιοχής!
Τα εγκαίνια, όμως, μικρών ξενώνων δεν σταματάνε στην ανατολική πλευρά του Πηλίου. Μέχρι τα τέλη Ιουλίου αναμένεται να λειτουργήσει ακόμη μία μονάδα, το «Nine Lions» (6976533976, τιμές γνωριμίας € 80-150) στο Μούρεσι. Στο φρύδι μιας πλαγιάς έχουν κατασκευαστεί εννιά διαμερίσματα, με τέτοιον τρόπο ώστε να σας κάνουν να νιώσετε «σαν στο εξοχικό σας» – άνετα καθιστικά, μεγάλα υπνοδωμάτια με κρεβάτια με ουρανό και απλόχωρες βεράντες με θέα στην παραλία του Αϊ-Γιάννη.
Το βράδυ μάς βρίσκει στη λουλουδιασμένη αυλή του εστιατορίου «Lost Unicorn». Αυτό το παλιό ιδιόμορφο ξενοδοχείο/εστιατόριο μας ήταν από παλιά γνωστό, τόσο για την εξαιρετική θέση, ακριβώς απέναντι από την πλατεία της Αγίας Παρασκευής, όσο και για το ρετρό φευγάτο σκηνικό του. Φέτος, βέβαια, το βρήκαμε πιο ανανεωμένο από ποτέ. Τα κυρίως πιάτα που δοκιμάσαμε, ένα μάλλον άνοστο λαβράκι και μια υπερ το δέον βαριά πάπια κονφί, δεν μας ενθουσίασαν, αλλά τα γλυκά, η βουτυράτη τάρτα κερασιού και το cheesecake σοκολάτας, μας αποζημίωσαν. Πάνω απ’ όλα, πάντως, μετρήσαμε την εμπειρία, αυτήν τη γλυκιά βραδιά σε βικτοριανό σκηνικό. Ναι, το Πήλιο φαίνεται να κερδίζει το στοίχημα της ποιότητας.
