Μην το σκέφτεσαι. Σαράντα πέντε λεπτά με το καράβι από το Λαύριο κι έφτασες στην πιο κοντινή Κυκλάδα. Η Τζια, σοφιστικέ και με ενδιαφέρουσες καινούργιες αφίξεις, είναι το ιδανικό νησίγια να κάνουμε την πρώτη μας βουτιά.
Επιστροφή στο Βουρκάρι Παλιό ψαροχώρι, εδώ και δεκαετίες σταθμός για τους ιστιοπλόους, είναι από τα πιο όμορφα σημεία της Τζιας. Ανεβαίνοντας ψηλά στο λόφο, θα βρούμε το «Aigis» (2288021825, www.aigisuites.com, από € 180), ένα προσεγμένο ξενοδοχείο με επτά σουίτες, που αγναντεύει τον κόλπο της Κορησσίας και λειτούργησε για πρώτη φορά πέρυσι. Το πετρόκτιστο κτίριο έχει ακολουθήσει την ντόπια αρχιτεκτονική (τσιμεντοκονίες στα δάπεδα, χτιστά κρεβάτια κ.ά.). Ο αρχιτέκτονας αξιοποίησε τη φυσική γεωμορφολογία για να δώσει πρωτότυπες λύσεις, π.χ. κάποια μπάνια βρίσκονται στο βράχο. Οι σουίτες, από 27 έως 40 τετραγωνικά, είναι ανεξάρτητες, με δική τους βεράντα κι έχουν θέα κυριολεκτικά από παντού, το κρεβάτι, το μπάνιο… Ξεχωρίζει εκείνη με το όνομα «Ουρανός», καθώς διαθέτει δική της πισίνα. Για τις υπόλοιπες υπάρχει η κεντρική πισίνα υπερχείλισης, με τα στουλ στο νερό, που μοιάζει να κρέμεται πάνω από το Βουρκάρι. Το πρωινό σερβίρεται από τις 9 μέχρι τις 12 το μεσημέρι. Το μενού είναι διαφορετικό κάθε μέρα (κρέπα αλμυρή, τάρτα, σπιτική τυρόπιτα – όλα χειροποίητα). Το μέλι είναι τζιώτικο θυμαρίσιο και οι μαρμελάδες παραγωγής τους.
Για φαγητό στην προκυμαία, τώρα, οι ψαροταβέρνες του Αρίστου και του Τάσου αποτελούν σταθερή αξία (ο τελευταίος μάλιστα, ύστερα από πολλές περιπέτειες, φαίνεται ότι επανακάμπτει δυναμικά). Καλή φήμη έχει και το μεζεδοπωλείο της Θάλειας, ενώ το «Μπότζι» (σε υπερυψωμένο σημείο του οικισμού, αλλά κοντά στην προκυμαία) είναι ένα cosy σημείο για καφέ, ελαφριά πιάτα και ποτό το βράδυ.
Ντόπιες γεύσεις Λατρεύουμε τα τζιώτικα προϊόντα. Ψαγμένη διεύθυνση για να φας απλή, καλή παραδοσιακή κουζίνα είναι η «Καρθαία» (2288024280) στην Κάτω Μεριά, μετά τη Χώρα. Το νεόχτιστο μαγαζί με τη μεγάλη αίθουσα ίσως σας ξενίσει. Πιάστε, όμως, τραπέζι στη μεγάλη αυλή, κάτω από την πέργκολα, παραγγείλετε έναν πασπαλά (αβγά με παστό χοιρινό και ντομάτα) και θα μας θυμηθείτε. Στη Χώρα, επίσης, το «Στέκι» –κοντά στον Άγιο Σπυρίδωνα– βγάζει ντόπιους μεζέδες και τυράκια. Ωστόσο, την εγκυκλοπαίδεια των τζιώτικων προϊόντων δεν θα τη βρείτε στο μενού κάποιου εστιατορίου, αλλά στο αγροτουριστικό παντοπωλείο Αρισταίος (2288021345), λίγο έξω από το λιμάνι στον Μυλοπόταμο. Φέτος, μάλιστα, μεταφέρθηκε σε καινούργιο κτίριο (πάντα σε νεο-κυκλαδίτικο στιλ) και αναβάθμισε τις εγκαταστάσεις του. Φιλοσοφία του είναι να μπορείτε να βρείτε εκεί ό,τι υπήρχε παλιά σε κάθε τζιώτικο σπίτι της εξοχής. Από δικά του περιβόλια προμηθεύεται τις πρώτες ύλες για τα γλυκά του κουταλιού. Το πιο ιδιαίτερο είναι η αμπουρκούνα, ένα είδος τοπικού σύκου. Διαθέτει επίσης αξιοσημείωτη συλλογή από τυριά: ξεροτύρι (σαν γραβιέρα), μυζήθρα ξερή, κοπανιστή και ξινό, ένα μαλακό, κρεμώδες φρέσκο τυρί με ήπια ανάλατη γεύση. Φυσικά, θα βρείτε κάππαρη, μέλι θυμαρίσιο, λιαστές ντομάτες αλλά και σπαθόλαδο – ή αλλιώς βάλσαμο. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στα αλλαντικά δικής τους παραγωγής, ιδίως τη λούζα, το… κυκλαδίτικο προσούτο!
Τώρα, αν κολλήσατε με όλα αυτά και θέλετε να εντρυφήσετε, πρέπει να αναζητήσετε το εξοχικό της Αγλαΐας Κρεμέζη στον Οτζιά, στο οποίο οργανώνονται εξαήμερα προγράμματα μαγειρικής (2288021917, www.keartisanal.com). Ανάλογα με την εποχή, διαμορφώνεται και το πρόγραμμα. Στα τέλη Ιούνη, π.χ., θα μαζέψετε από το περιβόλι ντομάτες και βλίτα και θα κατεβείτε το πρωί στο λιμάνι για να πετύχετε φρέσκα ψάρια από τα καΐκια. Στο τέλος θα επιστρέψετε στο εξοχικό, όπου θα μάθετε να φτιάχνετε ψωμί, να ανοίγετε φύλλο και πολλά άλλα. Τα προγράμματα είναι λίγα, γι’ αυτό και οι θέσεις κλείνουν γρήγορα. Προς στιγμήν υπάρχουν κενές θέσεις για 21-26 Ιούνη καθώς και για τον Σεπτέμβριο (20-25/9). Μπορούν, ωστόσο, να κανονίσουν ένα πρόγραμμα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα σας, αρκεί να μαζευτείτε μια παρέα τουλάχιστον 6 ατόμων.
