Η 25η Μαρτίου μπορεί να μη στρώθηκε ευγενικά για να μας χαρίσει τριήμερο αλλά ποιοι είμαστε εμείς που θα αφήσουμε μια αργία που "πέφτει" Τετάρτη να μας χαλάσει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για εκδρομή. Κάπου ανάμεσα στην τελευταία χειμωνιάτικη ανάσα και στην πρώτη αληθινά ανοιξιάτικη παρόρμηση, βρήκαμε 5 προορισμούς που ταιριάζουν με το ιδιαίτερο μεταβατικό ύφος της συγκεκριμένης αργίας, και όχι μόνο συμπυκνώνουν φυσιολατρικούς περιπάτους και χαλαρωτική αποτοξίνωση αλλά βρίσκονται σε απόσταση μίας, άντε δύο το πολύ ωρών από την Αθήνα. Τι λες, φύγαμε για μονοήμερη;
Ναύπλιο- Το καρτποσταλικό που δεν εξαντλείται ποτέ
Υπάρχουν προορισμοί που τους ξέρεις τόσο καλά, ώστε νομίζεις πως δεν έχουν τίποτα άλλο να σου δώσουν. Και μετά έρχεται το Ναύπλιο να σου θυμίσει πόσο εύκολα μπορεί μια γνώριμη πόλη να σε ξανακερδίσει από την αρχή. Ναι, είναι το μέρος των ρομαντικών σαββατοκύριακων, των κλασικών φωτογραφιών με φόντο το Μπούρτζι και των 999 σκαλοπατιών που οι περισσότεροι αγαπούν πιο πολύ ως αφήγηση παρά ως πραγματική άσκηση. Ταυτόχρονα, όμως, αποτελεί και μια πόλη που ξέρει να μεταμορφώνεται ανάλογα με το βλέμμα σου.
Ξεκίνα από την Πλατεία Συντάγματος, άφησε τα πλακόστρωτα να σε οδηγήσουν στα στενά με τα πέτρινα αρχοντικά και τις ανθισμένες βουκαμβίλιες, και μη βιαστείς να βάλεις πρόγραμμα.Κράτα σημειώσεις για μια βόλτα που συνδυάζει ιστορία και αρχιτεκτονική, από την παλιά Βουλή και το ανάκτορο Ιωάννη Καποδίστρια μέχρι το Αρχαιολογικό Μουσείο, το σπίτι του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και τον εντυπωσιακό ναό του Αγίου Γεωργίου. Η Αρβανιτιά εξακολουθεί να προσφέρει έναν από τους ωραιότερους θαλασσινούς περιπάτους της χώρας, η Ακροναυπλία βάζει τη θέα στη σωστή της διάσταση και το Παλαμήδι στέκει πάντα εκεί, σαν τελετουργία που οφείλεις να επαναλάβεις έστω μία φορά ακόμη.
Για μια πιο ήσυχη, βιβλιόφιλη στάση, ο Αποσπερίτης είναι από εκείνα τα σπάνια βιβλιοπωλεία που αξίζουν από μόνα τους μια παράκαμψη, ενώ το FougaroArtcenter αποδεικνύει πως το Ναύπλιο δεν είναι μόνο καρτποσταλική γοητεία, αλλά και ένας προορισμός που φιλοξενεί πολιτισμό, design και καφέδες με χαρακτήρα. Και επειδή στο Ναύπλιο το τζελάτο είναι σχεδόν θεσμός, μια στάση στον θρυλικό "Ιταλό", το AnticaGelateriadiRoma, για παγωτό κλείνει ιδανικά τη βόλτα.
Λίμνη Βουλιαγμένης- Η θαλασσινή απόδραση που παριστάνει το νησί
Όλοι μπερδεύονται όταν ακούνε "Λίμνη Βουλιαγμένης" και σχεδόν πάντα φαντάζονται την αττική εκδοχή με τα ιαματικά νερά και τις well-being διαθέσεις. Κι όμως, η Βουλιαγμένη του Λουτρακίου είναι μια τελείως διαφορετική ιστορία, και ίσως γι’ αυτό τόσο γοητευτική. Μόλις πλησιάσεις, νιώθεις ότι το τοπίο έχει συνωμοτήσει για να σε ξεγελάσει ευχάριστα: πεύκα που κατεβαίνουν ως την ακτή, γαλαζοπράσινα νερά, μια λιμνοθάλασσα που επικοινωνεί με τον Κορινθιακό και μια ανεπιτήδευτη νησιωτική αύρα που δεν δικαιολογείται καθόλου από τα χιλιόμετρα που σε χωρίζουν από την Αθήνα.
Εδώ η μονοήμερη αποκτά αμέσως πιο ανάλαφρο ρυθμό. Μπορείς να στρώσεις πετσέτα, να κάνεις τις πρώτες ντροπαλές βουτιές της χρονιάς, να δοκιμάσεις canoe ή SUP αν το activealterego σου ξυπνήσει εγκαίρως ή απλώς να αφεθείς σε εκείνη τη νωχελική χαλάρωση που γεννιέται μπροστά σε ήσυχο νερό. Και σαν να μην έφτανε αυτό, δύο χιλιόμετρα πιο πέρα σε περιμένει το Ηραίο, ένας από τους ωραιότερους αρχαιολογικούς χώρους που θα συναντήσεις σχεδόν πάνω σε παραλία. Η θάλασσα, οι αρχαιότητες και το ανοιξιάτικο φως συνθέτουν εδώ ένα σκηνικό παράξενα κινηματογραφικό. Αν έχεις και λίγο χρόνο παραπάνω, ο φάρος Μελαγκάβι έρχεται να κλείσει τη μέρα με θέα που ζητά μόνο να την κοιτάξεις σιωπηλά.
Αρβανίτσα- Αναγνωρίζοντάς μια μικρή τελετουργία φυγής
Δύο ώρες από την Αθήνα, στις πλαγιές του Ελικώνα, η Αρβανίτσααπλώνεται σαν μια βαθιά ανάσα πρασίνου που έρχεται ακριβώς τη στιγμή που τη χρειάζεσαι. Γνωστό μεταξύ άλλων και για το πολύ δημοφιλές Μουσικό Φεστιβάλ Δάσους που διοργανώνεται τα καλοκαίρια στις καταπράσινες εκτάσεις του, αυτό το χωριό στέκει σκαρφαλωμένοσε υψόμετρο χιλίων μέτρων. Βέβαια μην περιμένεις μια πληθώρα από δραστηριότητες.
Στην Αρβανίτσα η εκδρομή δεν χτίζεται πάνω σε must αξιοθέατα αλλά σε μικρές, απλές απολαύσεις: ένα ξέφωτο που σε καλεί να απλώσεις κουβέρτα κάτω από ένα καλάθι πικνίκ, λίγο περπάτημα στα χωμάτινα μονοπάτια και η διάθεση να μην κάνεις τίποτα σπουδαίο. Κι όμως, μέσα σε αυτή την απλότητα κρύβεται όλη η ουσία. Στην άκρη του μεγάλου ξέφωτου, το ομώνυμο café-εστιατόριο Αρβανίτσα απλώνει ξύλινα τραπέζια του πικνίκ και τα φορτώνει με σπιτικές νοστιμιές που περιλαμβάνουν σπιτικές πίτες, παραδοσιακές χυλοπίτες από το Κυριάκι, και φανταστικά μαγειρευτά. Αν θελήσεις να επεκτείνεις τη διαδρομή, το Κυριάκι προσθέτει τη γραφικότητα του ορεινού χωριού και ο Όσιος Λουκάς εκείνη τη σπάνια αίσθηση, γήινη, ήσυχη, βαθιά αποτοξινωτική.
Ορεινή Κορινθία- Η κοντινή κλασική αξία που παραμένει ακαταμάχητη
Υπάρχουν περιοχές που έχουν γίνει σχεδόν συνώνυμες με την έννοια της κοντινής απόδρασης, κι η Ορεινή Κορινθία είναι χωρίς αμφιβολία μία από αυτές. Όχι άδικα. Εδώ όλα μοιάζουν να έχουν βρει την ιδανική αναλογία: δρόμος όσο πρέπει, βουνίσιο τοπίο χωρίς υπερβολές, χωριά με χαρακτήρα, λίμνες που φωτογραφίζονται από μόνες τους και ταβέρνες που μπαίνουν αυθόρμητα στο πρόγραμμα πριν ακόμη τελειώσει η βόλτα. Τα Τρίκαλα Κορινθίας λειτουργούν σαν φυσικό ορμητήριο, αλλά η περιοχή δεν εξαντλείται εκεί.
Ξεκινώντας με την Καστανιά με τη σιωπηλή ομορφιά της, και συνεχίζοντας με την Γκούρα με την πέτρινη πλατεία και τα αρχοντικά της, θα καταλήξεις στη Λίμνη Δόξα, με το σχεδόν εξωπραγματικό της κάλλος και το εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου να ακουμπά σαν σκηνοθετημένη λεπτομέρεια πάνω στο τοπίο. Η Στυμφαλία, από την άλλη, πιο ήσυχη και μυστηριακή, κουβαλά μια άλλη ενέργεια, πιο γήινη, πιο εσωτερική. Η Ορεινή Κορινθία είναι η μονοήμερη που επιλέγεις όταν θες να χωρέσουν όλα: φύση, βόλτα, λίγη φωτογένεια και εκείνη η γνώριμη θαλπωρή που κάνει τους κλασικούς προορισμούς να μένουν κλασικοί για καλό λόγο.
Στενή Ευβοίας- Η βουνίσια απόδραση που ξέρει από κοψίδια
Χτισμένη στις υπώρειες της Δίρφης, μέσα σε μια καταπράσινη ρεματιά με πλατάνια και τρεχούμενα νερά, προσφέρεται για χαλαρή βόλτα, καλό φαγητό και μικρές φυσιολατρικές στάσεις χωρίς ιδιαίτερη οργάνωση. Μόλις 29 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα, η Στενή Ευβοίας σε βάζει αμέσως σε άλλο ρυθμό, απλά και μόνο με μια βόλτα στο χωριό κάνοντας στάσεις στις γνωστές πετρόχτιστες βρύσες και λίγη εξερεύνηση στα μαγαζιά με βότανα, μέλι και τοπικά προϊόντα.
Το επίκεντρο, βέβαια, είναι η πλατεία με τις ταβέρνες, που έχει κάνει τη Στενή συνώνυμη με τα κοψίδια και τις χορταστικές στάσεις μετά τη βόλτα. Από εδώ ξεκινά και ο δρόμος που ανηφορίζει μέσα σε καστανιές και έλατα προς τη Δίρφη, ενώ στη θέση Λειρί βρίσκεται το ορειβατικό καταφύγιο για όσους θέλουν να συνδυάσουν την εκδρομή με μια πιο δραστήρια πεζοπορία.
Διαβάστε Επίσης
