Προορισμός ή πέρασμα; Για άλλες ένα περήφανο τικ στη μεγάλη λίστα της ζωής και για άλλους μια επιβλητική εικόνα στο δρόμο από τον Νότο προς τον Βορρά ή το αντίθετο. Αυτό ακριβώς είναι η Πιερία για τις ταξιδιώτισσες και τους ταξιδιώτες, που είτε την προσπερνούν, είτε απολαμβάνουν την κατάκτηση της κορυφής οι μεν και τις απέραντες αμμουδιές της οι δε. Με τα χωριά της ενδοχώρας όμως τι γίνεται; Εκεί αποφασίσαμε να κινηθούμε εμείς σε τούτο το χειμωνιάτικο ταξίδι, και τα νέα που έχουμε είναι φανταστικά.
Η ιδέα έχει ως εξής: Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο με προορισμό τη Θεσσαλονίκη, αλλά σταματάμε στην Πιερία. Έναν νομό που γνωρίζουν καλά οι Θεσσαλοί, οι Βορειοελλαδίτες και πάμπολλοι Βαλκάνιοι, που χρόνια και χρόνια τώρα παραθερίζουν στα παράλιά του· έναν νομό, επίσης, που ανακαλύπτουν άνθρωποι απ' όλο τον κόσμο που έρχονται να κατακτήσουν την κορυφή του Ολύμπου – σε περίπου μισό εκατομμύριο υπολογίζονται οι ορειβάτες του μυθικού βουνού ετησίως· έναν νομό, τέλος, που ελάχιστα γνωρίζουμε στην Αθήνα, και στη νότια Ελλάδα γενικώς, και που έφτασε επιτέλους η ώρα να εξερευνήσουμε.
Μακριά από μεγαλεπήβολους στόχους (που δεν είναι για όλες και όλους), σε αυτό το ταξίδι αρκούμαστε στα απλά και ταπεινά. Απολαμβάνουμε τα αναμμένα τζάκια και τα χειμωνιάτικα φαγητά, παίρνουμε βαθιές αναπνοές στην υπέροχη ορεινή φύση του τόπου και μιλάμε με τους ανθρώπους του. Εντάξει, κάνουμε και μια στάση στην Κατερίνη για να πάρουμε μια γεύση από τη μεγάλη και ιδιαιτέρως φιλική και "νόστιμη" πόλη. Κέντρο και περίχωρα μάς καλοδέχονται και μας φροντίζουν με χαρά και αγάπη. Την ανταποδίδουμε!
ΛΙΤΟΧΩΡΟ ΚΑΙ ΔΙΟΝ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ
Τι πιο ωραίο για την εκκίνηση ενός ταξιδιού από ένα καλά οργανωμένο ορμητήριο. Το Λιτόχωρο των 6 χιλιάδων κατοίκων και η παραλιακή Πλάκα Λιτοχώρου (που σε αυτό το χειμωνιάτικο ταξίδι προσπερνάμε) είναι ένα μέρος που ζει κυρίως από τον τουρισμό.
Με εξαιρετική ξενοδοχειακή υποδομή –εμείς μείναμε στο πολύ περιποιημένο και φιλόξενο "Olympus Mediterranean Boutique Hotel" (2352081831) με το πλούσιο πρωινό και την εσωτερική πισίνα–, καλό φαγητό, χαρακτηριστική μακεδονίτικη αρχιτεκτονική σε σπίτια και αρχοντικά, γειτονιές για περπάτημα και πλατείες για συναπάντημα, το Λιτόχωρο είναι από τα μέρη εκείνα που όσο ο κόσμος και ο τουρισμός προχωρούν, ακολουθεί κι εκείνο.
Εξ ου και κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες επιλογές για φαγητό. Σημειώστε το αγαπημένο των ντόπιων "Μεζέ Μεζέ" (2352082271) ή το διαχρονικά γκουρμέ "Γαστροδρόμιο εν Ολύμπω" (2352021300), όπως και το νεότερο και πολύ δημοφιλές "Olympus Γήτεμα" (2352021525) – όλα επί της οδού Αγίου Νικολάου.
Στο Λιτόχωρο θα βρείτε επίσης το εξαιρετικό "Olympus Wines" (28ης Οκτωβρίου 2, 2352021010), "παιδί" τριών οινοποιών από την Πιερία, ιδανικό για wine tasting και pairing, όπως και η νεότερη άφιξη που ακούει στο όνομα "Cellar 25" (Βασ. Ιθακήσιου 21, 6940688199) για κρασί και όχι μόνο.
Τέλος, αξίζει να επισκεφθείτε το Ναυτικό Μουσείο (6944786519), ενώ το sightseeing συνεχίζεται 10 χλμ. πιο πέρα, στο καμπίσιο Δίον, με το απέραντο Αρχαιολογικό Πάρκο (2351053484). Εδώ και μία από τις καλύτερες ταβέρνες της περιοχής για όσους αγαπούν τα παϊδάκια και τις σούβλες, ονόματι "Αγιονέρι" (2351053677).
ΛΙΒΑΔΙ ΟΛΥΜΠΟΥ, ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΟΡΙΟ
Αν και σε αυτό το ταξίδι ο χάρτης μας έλεγε Πιερία, η εξερεύνηση των χωριών του Ολύμπου δεν μπορούσε παρά να περάσει για λίγο τα σύνορα (ποια σύνορα αλήθεια;) και να μας οδηγήσει στο ορεινό (1.180 υψόμετρο) μα πολύ πολύ ζωηρό Λιβάδι που η τοπική αυτοδιοίκηση το θέλει να ανήκει στον νομό Λαρίσης.
Θεσσαλοί ή Μακεδόνες, λοιπόν, το μεγάλο (ψευδο)δίλημμα για τους 1.500 και πλέον μόνιμους κατοίκους ενός χωριού που σχεδόν κάθε του σπίτι απολαμβάνει πανοραμική θέα στον μεγάλο κάμπο της Λάρισας.
Εδώ οι περισσότεροι ασχολούνται με την κτηνοτροφία, ενώ δεν λείπουν οι δασεργάτες και οι αγρότες, ως εκ τούτου το χωριό είναι ξακουστό για τα κρέατα, τα τυροκομικά και τις πατάτες.
Ο πιο γνωστός Λιβαδιώτης στην ιστορία υπήρξε ο Γεωργάκης Ολύμπιος, μέλος της Φιλικής Εταιρείας και αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 –υπάρχει και μουσείο αφιερωμένο στη μνήμη του–, ενώ στα αξιοθέατα του χωριού συγκαταλέγονται επίσης τρεις ναοί με ξυλόγλυπτα τέμπλα (Αγ. Αναργύρων, Αγ. Κωνσταντίνου και Κοιμήσεως της Θεοτόκου) και δύο μονές (Αγίας Τριάδας και Προφήτη Ηλία) που μας πάνε πίσω στον 18ο αιώνα. Από τον Προφήτη Ηλία –όπου θα πάτε με το αυτοκίνητο– θα απολαύσετε και την καλύτερη θέα στο χωριό και στον κάμπο.
Όσο για τα πρακτικά, σημειώστε την ταβέρνα "Θέμης" (2493041313) για καλοψημένα και νόστιμα ντόπια κρεατικά, πιείτε τσίπουρο με μεζέ στον "Γιωργάκη" (2493041400) και απολαύστε τόσο τα μαγειρευτά (λαχανοντολμάδες οπωσδήποτε!) όσο και τις πίτες και τα γλυκά που φτιάχνουν με περίσσιο μεράκι οι οκτώ γυναίκες-μέλη του Γυναικείου Συνεταιρισμού Λιβαδίου "Ο Σοφράς" (2493041820).
ΑΠ' ΤΟ ΕΛΑΤΟΧΩΡΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ
Δυο χωριά-προορισμός που αγαπούν ιδιαίτερα οι Κατερινιώτες και οι επισκέπτες. Και μια μεγάλη βόλτα που ξεκινάει από το Ελατοχώρι με τους πολλούς και πολύ περιποιημένους ξενώνες, τις εφτά ταβέρνες και ένα ωραιότατο μπουγατσατζίδικο που ακούει στο όνομα "Σκίουρος" (2351082000). Γιατί Πιερία σημαίνει Μακεδονία και επομένως καλή μπουγάτσα σε κάθε πιθανό σημείο. Σημειώστε το αυτό!
Κατά τ' άλλα, σκαρφαλωμένο στις πλαγιές των Πιέριων Ορέων (800 υψόμετρο), το χωριό απολαμβάνει θέα στη θάλασσα (μέχρι και τη Χαλκιδική με καθαρό ουρανό) και στον Όλυμπο, χωρίζεται σε δυο οικισμούς, με το Παλαιό Ελατοχώρι να συγκεντρώνει περισσότερη ζωή τα σαββατοκύριακα, ενώ είναι ένας τόπος που ζει επίσης από τα κεράσια, τα καρύδια, τα κάστανα, το τσάι του βουνού, τις ντομάτες και τα φασολάκια – κάθε καλλιέργεια στην εποχή της.
Στο Ελατοχώρι, τα "Πλατάνια" (2351082555), που λίγους μήνες πριν πέρασαν στα χέρια της οικογένειας του Διονύση Παπανικολάου, είναι ανοιχτά καθημερινά από το πρωί για καφέ και έπειτα για τσίπουρο κι ύστερα για μαγειρευτά, ενώ τα σαββατοκύριακα βάζουν και σούβλες.
Από εδώ, μια διαδρομή που αξίζει να κάνετε, ξεπερνά για λίγο τη μισή ώρα, κατεβαίνει στα πεδινά κι ύστερα μπαίνει πάλι σε δάση και βουνά για να ολοκληρωθεί στον Άγιο Δημήτριο τον τελευταίο οικισμό αυτής της πλευράς του νομού πριν τη Θεσσαλία και το Λιβάδι ή για να το πούμε αλλιώς, εδώ, στα 900 υψόμετρο, όπου ο δυτικός Όλυμπος συναντιέται με τον Τίταρο και τα Πιέρια. Στον Άγιο Δημήτριο και δυο ξακουστοί ξενώνες με εστιατόριο: ο "Δημάτης" (2351084202, dimatis.eu) και το "Κτήμα Μπέλλου" (6976060596, ktimabellou.gr) - σημειώστε ότι από εδώ ο δρόμος συνεχίζει προς Λιβάδι.
ΟΛΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ (ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ;) ΣΤΑ ΠΡΙΟΝΙΑ
Ένας από τους λόγους για να επισκεφθεί κανείς την περιοχή τέτοια εποχή –και όλες τις εποχές, εδώ που τα λέμε– είναι η διαδρομή από το Λιτόχωρο μέχρι τα Πριόνια και πάλι πίσω, με τις απίθανες εναλλαγές του τοπίου, αλλά και με όρεξη για πολύ ή λίγο περπάτημα. Η τοποθεσία Πριόνια και το ομώνυμο ξύλινο καταφύγιο βρίσκεται σε απόσταση 18 χιλιομέτρων με το αυτοκίνητο από το Λιτόχωρο, στο τέλος της οδικής διαδρομής και στην αρχή της πεζοπορικής που οδηγεί διαδοχικά στο Καταφύγιο Ζολώτα, τη Σκάλα και τον Μύτικα. Αυτό για τους τολμηρούς επίδοξους κατακτητές της κορυφής της άνοιξης, του καλοκαιριού και του φθινοπώρου.
Γιατί για τους επισκέπτες του χειμώνα, τα Πριόνια –με το καταφύγιο να ανοίγει μόνο τα σαββατοκύριακα– είναι ιδανικό ορμητήριο για πεζοπορία στο φαράγγι του Ενιπέα, μια πανέμορφη, σκιερή διαδρομή που αποτελεί μέρος του ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4, έχει συνολικό μήκος 13 χιλιόμετρα (μέχρι το Λιτόχωρο) και ένας μέσος περιπατητής την κάνει σε 5-6 ώρες.
Φυσικά μπορείτε να επιλέξετε να πεζοπορήσετε μόνο μία ώρα από τα Πριόνια μέχρι τους καταρράκτες του Ενιπέα (με μικρή παράκαμψη από το κεντρικό μονοπάτι) κι ύστερα άλλη μια ώρα, με πρώτη στάση το παλιό μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω και δεύτερη και τελευταία στο σπήλαιο όπου, κατά την παράδοση, μόνασε ο Άγιος. Δυο ώρες να πάτε και άλλες τόσες να επιστρέψετε, με έπαθλο μια χορταστική ζεστή φασολάδα στα "Πριόνια" (6932484868). Καθόλου άσχημα!
Ο ΠΑΛΑΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑΣ ΕΙΝΑΙ MUST
Βγαίνοντας από την ενδοχώρα και κάνοντας μια μικρή παράκαμψη από την Εθνική Οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης, ο Παλαιός Παντελεήμονας είναι, θα λέγαμε, το πιο γραφικό και συνάμα τουριστικό χωριό της εκδρομής. Διατηρητέος παραδοσιακός οικισμός, γεμάτος ξενώνες, ταβέρνες και καταστήματα με σουβενίρ (κανονική αγορά βρήκαμε εδώ), το ημιορεινό χωριό του Ολύμπου στέκει μόνο και ωραίο αγναντεύοντας το Κάστρο του Πλαταμώνα σε πρώτο πλάνο και ολόκληρο τον Θερμαϊκό σε δεύτερο.
Η τοπική ιστορία το θέλει να ερημώνει τη δεκαετία του '50 και να ανασταίνεται, να αναπαλαιώνεται και να τουριστικοποιείται από τη δεκαετία του '80. Πολύ νωρίτερα από αλλού, και αυτό φαίνεται. Υπάρχει μια εξοικείωση με τον τουρισμό, και πολύ περισσότερο με τους επισκέπτες του σαββατοκύριακου από Λάρισα, Κατερίνη και Θεσσαλονίκη, όπως μαρτυρούν τα αμέτρητα αυτοκίνητα στα πάρκινγκ της εισόδου στο χωριό.
Παραμέσα όλες και όλοι κινούνται υποχρεωτικά πεζή (πόσο υπέροχο είναι αυτό!) και όλα τα μαγαζιά –ειδικά τις Κυριακές– είναι γεμάτα από νωρίς, με πρώτο και καλύτερο το "Παλιό Καφενείο - Τα γλυκά της Φωφώς" (2352022278) με την ωραία θέα. Κάντε τη βόλτα σας τριγύρω, δείτε και τον ιστορικό ναό του Αγίου Παντελεήμονα του 1914 στην κεντρική πλατεία με τα πλατάνια και καθίστε για φαγητό σε όποια ταβέρνα βρείτε τραπέζι.
Η ζήτηση είναι μεγάλη και το φαγητό καλό παντού, με έμφαση, και εδώ, στα κρεατικά. Σημειώστε τις ταβέρνες "Όλυμπος" (2352022377) και "Πέτρινο" (2352022001), τον πολύ ωραίο ξενώνα και εστιατόριο "Αγνάντι" (2352022128), όπως επίσης το εντυπωσιακό "Unedo All Seasons Boutique Hotel" (2351800303, unedohotel.gr).
ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΝΟΣΤΙΜΗ Η ΚΑΤΕΡΙΝΗ
Ωραία τα χωριά και τα βουνά, ωραία και η πόλη όμως, που επίσης πάντοτε συνηθίζουμε να προσπερνάμε στο δρόμο για Θεσσαλονίκη.
Έχοντας μπροστά μας ένα μεσημέρι και ένα απόγευμα στην πρωτεύουσα της Πιερίας, κάναμε μια ενδιαφέρουσα μεγάλη βόλτα εκκινώντας από το εντυπωσιακό Δημοτικό Πάρκο (ευτυχία για κάθε πολίτη να έχει έναν τέτοιο μεγάλο χώρο πρασίνου στο κέντρο της πόλης του!), συνεχίσαμε στην πεζοδρομημένη αγορά, ενώ καθίσαμε για φαγητό στο πολύ καλό εστιατόριο "Απόλαυση" (Μητροπολίτου Τραπεζούντος Χρύσανθου 13, 2351030282) που τρέχουν τα αδέλφια Αϊβάζογλου, με τον Κωνσταντίνο, δραστήριο και δημιουργικό σεφ, να κρατάει τα ηνία της κουζίνας, και τη Χρύσα, σομελιέ γαρ, να επιμελείται την καλά ενημερωμένη wine list.
Καλαίσθητος χώρος, εκλεκτά υλικά, νόστιμα πιάτα (δοκιμάστε οπωσδήποτε την κρασάτη μπριζόλα με πουρέ σελινόριζας και το συκώτι στη σχάρα με σάλτσα τσιμιτσούρι), παρεΐστικη διάθεση και σπιτική φιλοξενία.
Η βόλτα στην Κατερίνη, όμως, περιλαμβάνει και άλλη μία στάση. Αυτήν τη φορά για γλυκό, και συγκεκριμένα για την απίθανη πατισερί φράουλα, σε πάστα ή σε τούρτα, που θα βρείτε στο ιστορικό ζαχαροπλαστείο "Πόδας" (Σαρανταπόρου 1, 2351022400). Καθίστε για καφέ και δοκιμάστε και τα υπόλοιπα γλυκά τους. Είναι εμπειρία!
Όπως εμπειρία είναι και μια καλοφτιαγμένη γλυκιά ή αλμυρή μπουγάτσα από τον "Γιάννη", μόνο για τους πρωινούς επισκέπτες της πόλης και σε τρεις διαφορετικές διευθύνσεις, παρακαλώ (Μ. Αλεξάνδρου 58, Εθν. Αντίστασης 12 και Ειρήνης 21). Η καλύτερη ίσως γεύση για να ολοκληρώσουμε αυτό το ταξίδι.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.
Διαβάστε Επίσης
