Δεν ξέρω αν ήταν το απροσδόκητο (για την εποχή και τη χώρα) φως, ο γαλήνιος Ρήνος που κυλούσε ατάραχος ή το γεγονός ότι είχαμε ήδη γεμίσει τις αποσκευές μας με την παραμυθένια αισθητική της χειμερινής Αλσατίας, που προηγήθηκε του οδοιπορικού, αλλά η Βασιλεία εμφανίστηκε ως ένα ευχάριστο φινάλε, το ισάξιο κύκνειο άσμα αυτού του καρτποσταλικού ταξιδιού. Μια γλυκιά, σχεδόν ανεξήγητη αποφόρτιση. Η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ελβετίας σε πληθυσμό, μας υποδέχτηκε μ’ έναν καθαρό, λαμπερό ήλιο -αυτόν τον ήλιο που λούζει τις προσόψεις και κάνει τα ευρωπαϊκά ποτάμια να μοιάζουν με καθρέφτες-.
Ήταν Δεκέμβρης όταν την περπατήσαμε, κι όμως ο ήλιος έκαιγε σαν Μάης. Ο κόσμος λιαζόταν στις όχθες του ποταμού, μ’ ένα απροσδόκητο joie de vivre που δεν άρμοζε στο ημερολόγιο. Η Βασιλεία νωχελικά κουρνιασμένη στο Ρήνο, γρήγορα φανερώνει την πολύπλευρη προσωπικότητά της, που αντανακλά την τριεθνή της θέση. Μια διαπολιτισμική γέφυρα μεταξύ Ελβετίας, Γαλλίας και Γερμανίας, ένα σημείο συνάντησης που καθρεφτίζει τις χώρες που τη χαρτογραφούν. Η μεθοδικότητα της Γερμανίας συναντά τη γαλλική κουλτούρα της τέχνης και της απόλαυσης, ενώ η ελβετική ακρίβεια στην οργάνωση κρατά τα πάντα σε ισορροπία. Το αποτέλεσμα είναι μια πόλη ήσυχα συναρπαστική, με πολύγλωσσο αέρα, κοσμοπολίτικη αλλά διακριτική που δεν ανήκει ολοκληρωτικά σε μια κουλτούρα αλλά αντιπροσωπεύει αρμονικά και τις τρεις.
Η Βασιλεία είναι μια πόλη για περπάτημα. Κάθε της γωνιά κρύβει μια ιστορία, κάθε της στροφή οδηγεί σ’ ένα γοητευτικό μονοπάτι. Ξεκινάμε τη βόλτα μας από το θέατρο της Βασιλείας κι ένα από το πιο αναγνωρίσιμα καλλιτεχνικά τοπόσημά της: το Tinguely-Brunnen, το σιντριβάνι με τις δέκα σιδερένιες μηχανικές φιγούρες που κινούνται αέναα με τη δύναμη του νερού. Ο συνεχώς μεταβαλλόμενος σουρεαλιστικός τους "χορός" αποπνέει ζωντάνια και παιδικότητα, σε μια αναπάντεχη αντίστιξη με το αυστηρό ελβετικό τοπίο. Από αυτό το σημείο περνάνε 6 γραμμές του τραμ και μπορείτε να πάτε οπουδήποτε στη Βασιλεία, ενώ σε απόσταση αναπνοής βρίσκεται το Μουσείο Καλών Τεχνών Kunstmuseum Basel που απαρτίζεται από το ιστορικό κτίριο που αποπνέει τη γοητεία του ’30 και το σύγχρονο με το χαρακτηριστικό γκρι τούβλο και αποτελεί το ιδανικό σημείο για να κατηφορίσουμε προς την παλιά πόλη.
Μπαίνουμε στην παλιά πόλη σαν να μπαίνουμε σε βιβλίο. Λιθόστρωτα δρομάκια, σπίτια με κεκλιμένες στέγες, ξύλινα παραθυρόφυλλα και γλάστρες με φυτά. Καθώς κατηφορίζουμε τo δρομάκι Spalenberg, ανάμεσα σε boutique, παλαιοπωλεία και γκαλερί, κάνουμε μια στάση στο Joyne, με τραπεζάκια στον πεζόδρομο και χρωματιστά μαξιλάρια που συνδυάζει concept store (με σκανδιναβικά έπιπλα, boho διακοσμητικά, φυτά και βιώσιμα προϊόντα) και καφέ (από τους καλύτερους της πόλης) με το Cream Cakery. Ακολουθούμε το μονοπάτι προς το Spalentor, μια από τις πιο καλοδιατηρημένες πύλες του παλιού τείχους και διακατεχόμαστε από την αίσθηση ότι περνάμε μέσα από μια εποχή, όχι απλώς μια πόρτα.
Κατηφορίζουμε προς το Marktplatz, χαζεύοντας τα ιδιαίτερα κτίρια και τις μικρές πινακίδες που μας μιλούν για καλλιτέχνες που έζησαν εδώ και παλαιοπωλεία γεμάτα χαρακτήρα, μέχρι να μας τραβήξει το βλέμμα το κόκκινο κτίριο του Δημαρχείου του 16ου αιώνα, με τις τοιχογραφίες και τους χρυσούς τόνους, που μοιάζει περισσότερο με σελίδα παραμυθιού, παρά με δημόσιο κτίριο, ενώ στο βάθος ξεπροβάλλει ο καθεδρικός του 11ου αιώνα, με τους δίδυμους πύργους που αγναντεύουν τον ουρανό.
Περνάμε μέσα από το Pfalz, ένα μικρό πλάτωμα με εντυπωσιακή θέα το Ρήνο, την παλιά πόλη και πολύ πιο πέρα, στο τρίγωνο των συνόρων, το σημείο όπου συναντώνται οι τρεις χώρες. Ο Ρήνος πρωταγωνιστεί στη ζωή των κατοίκων της Βασιλείας με τρόπο καθηλωτικό. Στις όχθες του διαβάζουν, ονειροπολούν, λιάζονται, πίνουν κρασί, χαζεύουν τα παραδοσιακά φέρι που ενώνουν τις δύο όχθες και λειτουργούν χωρίς μηχανή, χρησιμοποιώντας μόνο το ρεύμα του ποταμού. Το καλοκαίρι, μάλιστα, οι κάτοικοι διασχίζουν το ποτάμι κολυμπώντας με τα χαρακτηριστικά πολύχρωμα αδιάβροχα σακίδια-σωσίβια Wickelfisch, ένα μοναδικό τοπικό θέαμα.
Αφού έχουμε αφήσει πίσω μας την αριστερή όχθη (Grossbasel-Μεγάλη Βασιλεία) με το ιστορικό και διοικητικό κέντρο της πόλης, ιδανική για περιπάτους και επισκέψεις σε μουσεία, περπατάμε προς τη δεξιά όχθη (Kleinbasel-Μικρή Βασιλεία) που μπορεί παλιότερα να αποτελούσε μια εργατική περιοχή αλλά σήμερα είναι ζωντανή και πολυπολιτισμική με γκαλερί, street food, υπαίθριες αγορές, μπαράκια και καφέ με νεανική αύρα και ανεπιτήδευτη ενέργεια. Η βόλτα στον παραποτάμιο πεζόδρομο με ηλιοφάνεια ισούται με δωρεάν ψυχοθεραπεία, ενώ τα πικνίκ των ντόπιων, κυρίως από το Munsterfähre (παραδοσιακό πορθμείο) και προς τα βόρεια, δίνουν την αίσθηση μιας αυθόρμητης συλλογικής ευδαιμονίας.
Στη Βασιλεία η νυχτερινή ζωή ξεδιπλώνεται με χαρακτήρα: από το βραβευμένο Herz (Clarastrasse 11, 4058) με τα καινοτόμα cocktail, το χαριτωμένο apéro-bar Tinto (Schafgässlein 8, 4058) με τα κίτρινα παραθυρόφυλλα που σερβίρει εκλεκτά κρασιά και πλατό μέχρι το Bar Rouge (Messepl 10, 4058) στον 31ο όροφο που προσφέρει πανοραμική θέα, η δεξιά όχθη τρεντάρει από κάθε άποψη.
Για φαγητό επιλέξτε το παραδοσιακό ελβετικό εστιατόριο στο παλαιότερο πανδοχείο της Βασιλείας Gasthof zum Goldenen Sternen (St. Alban-Rheinweg 70, 4052) με τοπικές πρώτες ύλες και κλασικές συνταγές, το Cheval Blanc by Peter Knogl στο πολυτελές Grand Hôtel Les Trois Rois (Blumenrain 8, 4001) για μια γαστρονομική εμπειρία με τρία αστέρια Michelin, το Markthalle Basel (Steinentorberg 20, 4051) για street food γεύσεις από όλο τον κόσμο ή το Klara (Clarastrasse 13, 4058), έναν πολυχώρο με εννέα κουζίνες.
Αν επισκεφτείτε την πόλη μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 2025, αξίζει να χρησιμοποιήσετε την εφαρμογή "24 Stops", ένα δεκαετές έργο που προσφέρει ένα φιλότεχνο μονοπάτι 5 χιλιομέτρων, που ενώνει την Fondation Beyeler (Μουσείο μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης) με το Kunstmuseum, περνάει από 24 έργα τέχνης και γλυπτά της πόλης, σχεδιασμένα από τον καλλιτέχνη Tobias Rehberger, και μπορείτε να φτάσετε μέχρι το Vitra Campus στο Weil am Rhein στη Γερμανία. Ένας πολιτιστικός και αρχιτεκτονικός χώρος, όπου συναντιούνται η σύγχρονη αρχιτεκτονική, το design και η τέχνη, με έργα διάσημων αρχιτεκτόνων και μουσεία, όπως το Vitra Design Museum.
