Αυτό το άγονο τοπίο λούζεται από το φως και κυριαρχείται από τον επιβλητικό βράχο της Ακρόπολης με τα ιπποτικά τείχη, που αναδύεται από το μπλε του Αιγαίου αλλά και φιλοξενεί έναν παραδοσιακό οικισμό που φωλιάζει στους πρόποδές της, με λευκά κυβόσχημα σπίτια που μοιάζουν με κυκλαδίτικη ζωγραφιά.
Οταν είχε υποπέσει στην αντίληψή μου ότι στην πρωτεύουσα των Δωδεκανήσων υπάρχει ένα χωριό με κυκλαδίτικη αύρα, μια Ακρόπολη αφιερωμένη στη θεά Αθηνά, που ο Φλωμπέρ χαρακτήρισε ως το ομορφότερο σημείο στη Ρόδο, και ένας γραφικός κόλπος όπου μπορείς να κολυμπήσεις (σχεδόν) όλο το χρόνο, η επιθυμία μου να γευτώ αυτό το μέρος έμοιαζε να ξεπερνάει ακόμη και τον –116 μέτρων ύψους– βράχο τής εν λόγω Ακρόπολης. Είχα κλείσει τα εισιτήριά μου για το Σεπτέμβρη. Το είχα δει σαν πρόκληση, γιατί κανονικά εκείνη την περίοδο χρειάζεσαι ζακέτα στα ελληνικά νησιά, όχι όμως στη Λίνδο που, όπως αποδείχτηκε, μπορεί να χαρίσει την αίσθηση του κατακαλόκαιρου ακόμη και στις αρχές του Οκτώβρη (χωρίς τις τουριστικές ορδές ωστόσο που χαρακτηρίζουν τους καλοκαιρινούς μήνες). Η δεύτερη επίσκεψή μου στο νησί στις αρχές του φετινού Ιουλίου μού άνοιξε ακόμα περισσότερο την όρεξη για αυτό το μέρος που έχει την ικανότητα να επιμηκύνει μαγικά τα καλοκαίρια μας.
Προσγειωθήκαμε στον "Διαγόρα", το αεροδρόμιο της Ρόδου, και πήραμε το λεωφορείο για τη Λίνδο, μια απόσταση περίπου 56 χιλιομέτρων. Με ενδιαφέρουσα παρέα ο χρόνος κυλάει σαν γάργαρο νερό χαζεύοντας το ροδίτικο τοπίο. Έπειτα από σχεδόν μια ώρα, το λεωφορείο μάς άφησε στον κεντρικό δρόμο, που απροσδόκητα μας χάρισε την πρώτη πανοραμική άποψη της Λίνδου. Μπορούσαμε να χαθούμε στο μεθυστικό μπλε της θάλασσας από εκεί ψηλά, δίπλα σε αυτό το γραφικό τοπίο με τον απόκρημνο και απρόσιτο κάθετο βράχο, με ανεξίτηλα τα σημάδια του παρελθόντος στην κορυφή του –τον μεγαλόπρεπο δωρικό ναό της Παρθένου Λινδίας Αθηνάς–, σε ένα μπαλκόνι στο Αιγαίο κι έναν ασβεστωμένο οικισμό τέλεια τοποθετημένο ανάμεσά τους. Ανυπομονούσα να εξερευνήσω τα στενά βοτσαλωτά σοκάκια γεμάτα βουκαμβίλιες, που με είχαν ταξιδέψει μήνες πριν μέσω του Instagram. Ο ήλιος έλαμπε, η θάλασσα ήταν γαλήνια και τέσσερις μέρες γεμάτες χαλάρωση απλώνονταν μπροστά μας.
Περπατήσαμε ένα μονοπάτι που μας οδήγησε στο ξενοδοχείο μας, το "Caesars Gardens Hotel & Spa" (2244031537, caesarsgardens.com), ένα ολιστικό καταφύγιο μόνο για ενήλικες. Περνώντας την επιβλητική ξύλινη πόρτα, αμέσως μας διαπέρασε ένα κύμα γαλήνης. Οι εσωτερικοί χώροι, αναμφισβήτητα αιγαιοπελαγίτικοι, που φλερτάρουν με ένα ζεστό και φιλόξενο mod-bohemian στιλ, και τα τοπικά κατασκευασμένα έπιπλα, που κοσμούν τα κομψά ρουστίκ δωμάτια και τις σουίτες, μας κέρδισαν από τα πρώτα λεπτά. Η αδηφάγα ματιά μας περιπλανιόταν στους μεσογειακούς κήπους και το βραχώδες τοπίο που περιβάλλει το "Caesar’s", απολαμβάνοντας το κοκτέιλ καλωσορίσματος στο εστιατόριο "Tárate" του ξενοδοχείου, μπροστά στην πισίνα.
Φορέσαμε τα μαγιό μας και περπατήσαμε το πίσω μονοπάτι του ξενοδοχείου προς την παραλία. Η Λίνδος έχει δύο παραλίες στις οποίες μπορείτε να φτάσετε με τα πόδια. Για την πρώτη μέρα επιλέξαμε τον Άγιο Παύλο, έναν γραφικό κόλπο ακριβώς νότια της Λίνδου με σμαραγδένια νερά κι ένα εκκλησάκι χτισμένο στην πλαγιά του λόφου (έχει μαγέψει πολλούς ερωτευμένους που το επέλεξαν για τη γαμήλια τελετή τους). Λέγεται ότι ο Άγιος Παύλος προσγειώθηκε εδώ το 51 μ.Χ. για να κηρύξει το Χριστιανισμό στους Ρόδιους. Ο κόλπος περιβάλλεται από πανέμορφους βράχους που τον προστατεύουν από τους ανέμους. Απολαύσαμε τα κρυστάλλινα νερά με θέα την Ακρόπολη για ώρες. Η θάλασσα ήταν πραγματικά ζεστή, ακόμα πιο ζεστή από τα θαλασσινά νερά του Αυγούστου στα νησιά. Δεν θέλαμε να βγούμε από αυτή την τιρκουάζ μαγεία, αλλά αδημονούσαμε και για τις γαστριμαργικές συγκινήσεις της λινδιακής κουζίνας.
Σύντομα ήμασταν έτοιμοι να χαθούμε χωρίς προορισμό στα γραφικά, δαιδαλώδη σοκάκια της Λίνδου. Περπατήσαμε δίπλα σε ασβεστωμένα σπίτια, τα καπεταναίικα αρχοντικά του 16ου, 17ου και 18ου αιώνα με τις καταπληκτικές βοτσαλωτές αυλές, τα σκαλιστά υπέρθυρα, τα περίτεχνα ζωγραφισμένα ταβάνια, τις νωχελικές γάτες, τα μαγαζάκια με τα τοπικά κεραμικά και τα εστιατόρια με τις ρομαντικές ταράτσες. Και αυτό είναι ένα από τα αδιαμφισβήτητα ατού της Λίνδου. Επιλέξαμε το "Dionysos Restaurant-Meze" (2244031810) και καθίσαμε στο ψηλότερο αίθριο. Μπορούσαμε να δούμε τη φωτισμένη Ακρόπολη από το τραπέζι μας, κάτω από τον έναστρο ουρανό, απολαμβάνοντας λαχταριστά πιάτα της ελληνικής γης.
Την επόμενη μέρα επισκεφτήκαμε την κεντρική παραλία της Λίνδου (Μεγάλη Παραλία), η οποία είναι εξοπλισμένη με ξαπλώστρες και ομπρέλες για τους θιασώτες της οργάνωσης. Η θάλασσα καθάρισε το μυαλό μας από κάθε λεκέ της καθημερινότητας στην πόλη, άγχη, deadlines και δουλειές που δεν τελειώνουν ποτέ. Η μυρωδιά του ψητού χταποδιού μάς οδήγησε γρήγορα στην ταβέρνα "Palestra" (6975122342), όπου δοκιμάσαμε θαλασσινούς μεζέδες ενώ ακούγαμε τα κύματα της θάλασσας και το τραγούδι των τζιτζίκων που δημιουργούσαν μια χαλαρωτική διάθεση διαλογισμού. Αν κάτσετε στη Λίνδο περισσότερες μέρες, στην άλλη πλευρά της παραλίας θα βρείτε την ταβέρνα "Παλλάς" (2244032039, pallasbeachtaverna.com).
Ήταν παράξενο πως περιμέναμε να νιώσουμε το αεράκι του φθινοπώρου, αλλά οι θερμοκρασίες στη Λίνδο μάς έκαναν να αισθανόμαστε σαν να βρισκόμαστε στις αρχές του καλοκαιριού. Ανεκτίμητο όταν είσαι φανατικός λάτρης του θέρους. Περάσαμε τις μέρες μας απολαμβάνοντας τα ζεστά γαλάζια νερά κάτω από τον ηλιόλουστο ουρανό και τις νύχτες μας μιλώντας και τσουγκρίζοντας λευκό κρασί στις ταράτσες της Λίνδου με θέα την Ακρόπολη. Στιγμές και εικόνες που δεν θέλαμε καν να απαθανατίσουμε με την κάμερα, γιατί νιώθαμε ότι θα χαλάσουμε τη μαγεία. Απολαύσαμε το τελευταίο μας δείπνο στο ρομαντικό roof garden του εστιατορίου "César Meze Bar" (2244031410, www.caesarslindos.com) και δοκιμάσαμε gourmet πιάτα βουτηγμένα στη θαλασσινή αύρα με σύγχρονες επιρροές, που προκαλούν χιλιάδες συναισθήματα. Εκείνο το βράδυ υποσχεθήκαμε σιωπηρά να το ξαναζήσουμε. Ίδιο μέρος, ίδια ταράτσα, κατά προτίμηση στις αρχές του φθινοπώρου (που μοιάζει με καλοκαίρι), ακόμα και πολλά χρόνια αργότερα.
Πού να φάτε
"Five Senses" Το εστιατόριο του high-end ξενοδοχείου "Lindos Blu" (Βραβείο Ελληνικής Κουζίνας 2022) με την πανοραμική θέα στη θάλασσα ικανοποιεί και τις 5 αισθήσεις με μοντέρνα ματιά στις γαστριμαργικές μνήμες της ροδιακής και ελληνικής εν γένει κουλτούρας. (2244032110, lindosblu.gr, φωτό)
"Μαυρίκος" Tο διασημότερο εστιατόριο της Ρόδου (Βραβείο Ελληνικής Κουζίνας και το 2022) μετρά πάνω από 50 χρόνια ζωής και σερβίρει στην αυλή με τις κληματαριές ευφάνταστα πιάτα της τοπικής κουζίνας. (2244031232)
"Cesar Meze Bar" Σύγχρονη αιγαιοπελαγίτικη κουζίνα (Βραβείο Ελληνικής Κουζίνας 2022) με αναφορές σε τοπικά εδέσματα. (2244031410, caesarslindos.com)
"Dionysos Restaurant-Meze" Με περισσότερα από 30 χρόνια εμπειρίας, η μεσογειακή δημιουργική κουζίνα του κάνει το τέλειο blend με τη θέα της Ακρόπολης. (2244031810)
"Broccolino" Ένα ζευγάρι Ιταλών σεφ φτιάχνει φρέσκα ζυμαρικά με μεγάλη ποικιλία από σάλτσες και κλασικά ιταλικά ορεκτικά. (2244031688)
Πού να μείνετε
"Caesar’s Gardens Hotel & Spa" Μια όαση ηρεμίας, αποκλειστικά για ενήλικες, με αιγαιοπελαγίτικα vibes και φιλόξενο mod-bohemian στιλ. Επισκεφτείτε το "Magnolia Spa" για θεραπείες ευεξίας. (2244031537, caesarsgardens.com)
"Casita Casita" Χαλάρωση σε ένα βουκολικό περιβάλλον, 4 λεπτά με τα πόδια από την παραλία. Επτά σουίτες ξεχωριστά σχεδιασμένες με φυσικά υλικά και μεσογειακό στιλ. (2244031865, casitacasitalindos.com)
"Melenos Art Boutique Hotel" Ένα ξενοδοχείο που δίνει την αίσθηση του γραφικού χωριού με δώδεκα σουίτες με χειροποίητες πέτρινες προσόψεις, περίτεχνα ξυλόγλυπτα, κεραμικά ζωγραφισμένα στο χέρι και βοτσαλωτά δάπεδα. (2244032222, melenoslindos.com)
