Από τη Δανάη Μολόχα
Αριστουργήματα της πινακοθήκης ταξιδεύουν λίγα χιλιόμετρα απ’ τη βάση της, στη Φλωρεντία, δίνοντας αφορμή για καλλιτεχνικές εξορμήσεις σε αινιγματικές γωνιές του τοσκανικού τοπίου.
Aπ’ το Λούβρο στην Τέιτ Μόντερν, κι απ’ το Λανς της Βόρειας Γαλλίας στο Σεντ Ιβ της Κορνουάλης, μερικά απ’ τα δημοφιλέστερα μουσεία στον κόσμο άνοιξαν παραρτήματα σε μικρές, γραφικές γωνιές του τουριστικού χάρτη. Ο διευθυντής της φλωρεντινής Πινακοθήκης Uffizi Eike Schmidt, όμως, είχε κάτι διαφορετικό στο νου του. Το 2021 ξεκίνησε το φιλόδοξο «Uffizi Diffusi» (διάσπαρτη Ουφίτσι), ένα περιπλανώμενο πρόγραμμα εν εξελίξει που θα τραβήξει τα βλέμματα των φιλότεχνων −και φιλοτάξιδων− και το 2022-23.
Ως απάντηση στον υπερτουρισμό (πριν από την πανδημία, η Ουφίτσι δεχόταν κατά μέσο όρο 2 εκ. επισκέπτες το χρόνο) αλλά και έναυσμα για να ενισχύσει τους τοσκανικούς δεσμούς της πινακοθήκης, το πρόγραμμα δανείζει στρατηγικά επιλεγμένους θησαυρούς σε λιλιπούτειους χώρους με τεράστια ιστορία, με κριτήριο τους τόπους, ή τους καλλιτέχνες που τους έδωσαν μορφή. Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του στους «New York Times», ο Schmidt εξήγησε το σκεπτικό πίσω από το πρόγραμμα: «Πρέπει να παρουσιάσεις μια ιστορικά ενδιαφέρουσα και σωστή αφήγηση. Δεν βάζουμε απλώς το όνομα της πόλης στη βάση δεδομένων και λέμε ότι ο πίνακας ήταν εκεί, οπότε ας τον πάμε εκεί».
Πέρυσι το καλοκαίρι, τα 700 χρόνια απ’ το θάνατο του Ντάντε Αλιγκιέρι αποτέλεσαν αφορμή για την έκθεση «Ο Ντάντε και ο Αντρέα ντελ Καστάνιο επιστρέφουν στο Σαν Γκοντέντσο», μέρος των επιμέρους εκδηλώσεων «Terre degli Uffizi» (τόποι της Ουφίτσι), κατά την οποία ένα εντυπωσιακό φρέσκο του Ιταλού ποιητή απ’ τον ντελ Καστάνιο ταξίδεψε στις γραφικές πλαγιές βορειοανατολικά της Φλωρεντίας. Πατρίδα του ζωγράφου, το Σαν Γκοντέντσο αποτέλεσε το 1302 πέρασμα για τον καταδικασμένο σε θάνατο Ντάντε. Το Εθνικό Δασικό Πάρκο Καζεντινέζι που το περιβάλλει είναι σταθερό ραντεβού περιπατητών και ποδηλατών, η έκθεση, όμως, το έβαλε δυναμικά και στον πολιτιστικό χάρτη.
Όσοι τυχεροί θα ταξιδέψουν στην Τοσκάνη φέτος την άνοιξη προλαβαίνουν ν’ απολαύσουν μία ακόμα έκθεση στο πλαίσιο του Terre, «Ο πολιτισμός των όπλων και οι αυλές της Αναγέννησης» (έως 05/05/2022). Tο Μουσείο Μάχης του Ανγκιάρι ρίχνει ματιές σε μια εποχή όπου σκληροτράχηλοι μισθοφόροι μεταμορφώνονταν, άμα τη επιστροφή τους απ’ το μέτωπο, σε λαμπρούς ανθρώπους της τέχνης και των γραμμάτων, πρωτοστατώντας σε ένα νέο είδος αστικού ανταγωνισμού. Εδώ έλαβε χώρα και η διάσημη μάχη του 1440 μεταξύ των Φλωρεντίνων και των Μιλανέζων, την οποία κλήθηκε να αποτυπώσει ο Λεονάρντο ντα Βίντσι στο χαμένο αριστούργημα «Η Μάχη του Ανγκιάρι».
H Oυφίτσι θα συνεχίσει να προσθέτει φιλόδοξα σχέδια στο πρόγραμμα τα επόμενα τέσσερα χρόνια - το Terre αναμένεται να κρατήσει μέχρι το 2026 - με διάσπαρτες γωνιές του τοσκανικού τοπίου να προσφέρουν κάθε φορά έναν νέο, καθηλωτικό καμβά προς εξερεύνηση. Δείτε περισσότερα στο www.uffizi.it/en/
