Στη σκιά –κυριολεκτικά– της Μήλου και μιαν ανάσα από τη Σίφνο, η Κίμωλος δεν μετράει πολλά χρόνια τουρισμού και αυτό φαίνεται τόσο στη σχετικά περιορισμένη ξενοδοχειακή υποδομή της όσο και στις μη οργανωμένες παραλίες της – πράγμα διόλου αρνητικό, καθώς μέχρι στιγμής έχει τόση «ανάπτυξη» όση μπορεί να υποστηρίξει ένας μικρός τόπος χωρίς να απολέσει την αυθεντικότητά του. Η αλήθεια είναι πως στην Κίμωλο νιώθεις μια γλυκιά οικειότητα από την πρώτη κιόλας στιγμή. Αν προσθέσεις και όλες αυτές τις απλές απολαύσεις που χαρίζει απλόχερα σε ντόπιους και επισκέπτες, δεν θα αργήσεις να την κάνεις «νησί σου».
Βουτιές και μπουκιές
Μέσα Ιουλίου, παραλία Ελληνικά, σούρουπο. Δεν χρειαζόμαστε πια την τέντα. Ο ήλιος ακολουθεί τη συνηθισμένη κατηφορική διαδρομή του, οπότε την κατεβάζουμε και ορμάμε στη γαληνεμένη θάλασσα για μια τελευταία βουτιά. Όχι όλοι. Η παρέα είναι πολυάριθμη, οι ηλικίες ποικίλλουν και κάποιοι απολαμβάνουν το κόκκινο και το πορτοκαλί του ουρανού ξαπλωμένοι στις ψάθες. Είναι η ώρα που ο ήλιος δύει κι έρχονται τα πουλιά. Ένα τεράστιο σμήνος από κοράκια και άλλους μαυριδερούς συγγενείς τους πετάει με φόρα προς το νησάκι του Αγίου Ανδρέα απέναντι, στο νυχτερινό καταφύγιό του. Είναι τόσα πολλά και κρώζουν τόσο δυνατά που θαρρείς και μαζεύονται εδώ απ’ όλες τις Κυκλάδες.
Στα Ελληνικά πιάνει συχνά αέρας, οπότε καλό είναι να ελέγξετε πρώτα τον τοπικό καιρό πριν πάτε. Τις μέρες της απανεμιάς ωστόσο είναι φανταστικά, όπως και όλη η ακτογραμμή, που συνεχίζει από τη μία μεριά μέχρι τα Μαυροσπήλια και από την άλλη μέχρι την παραλία Δέκας. Η αλήθεια είναι πως δεν περπατιέται πάντα ολόκληρη αυτή η ακτή. Οι δυνατότητες που προσφέρει κάθε χρόνο στους παραθεριστές της εξαρτώνται από τις διαθέσεις του καιρού, καθώς το τοπίο, ειδικά το χειμώνα, διαμορφώνεται από τις κινήσεις της θάλασσας και της άμμου. Σίγουρα όμως προσφέρεται για κολύμπι. Και όχι μονάχα αυτό, αλλά για όσους χρησιμοποιούν μάσκα και αγαπούν την παρατήρηση του βυθού, παρουσιάζει τρομερό ενδιαφέρον, καθώς σε μικρό μόλις βάθος, υπάρχει μια βυθισμένη αρχαία πόλη. Ελάχιστες ανασκαφές έχουν γίνει στην περιοχή και στο νησάκι του Αγίου Ανδρέα, όπως μαθαίνουμε λίγο αργότερα στο μικροσκοπικό Αρχαιολογικό Μουσείο Κιμώλου που λειτουργεί εδώ και λίγα χρόνια στο Χωριό, σε ένα από τα παλαιότερα κτίρια του οικισμού.
Tip: Στο βορειοδυτικό τμήμα της Κιμώλου, στα δυτικά του υψώματος Σκλάβος, υπάρχει ένα τεράστιο πέτρινο μανιτάρι το οποίο οι κάτοικοι ονομάζουν «Σκιάδι». Είναι ένα μνημείο της φύσης που οφείλει τη δημιουργία του στα διαφορετικά πετρώματα που το αποτελούν και στους ισχυρούς ανέμους.
Η γη της Κιμώλου κρύβει στα σωθικά της αρχαιότητες που, αιώνες τώρα, περιμένουν να βγουν στο φως. Και όχι μόνο. Τα ολόλευκα βράχια αλλά και το λατομείο που θα συναντήσετε οδηγώντας προς τα παραδεισένια Πράσσα –τοπίο σχεδόν εξωτικό, απόρροια της εξόρυξης μπεντονίτη αλλά και ποζολάνης (λευκό τσιμέντο), που συνιστά μια από τις βασικές δραστηριότητες των κατοίκων του νησιού– καθιστούν σαφή την προέλευση του ονόματος της μικρής Κυκλαδίτισσας, ενώ ακόμα πιο αποκαλυπτική είναι η θαλάσσια βόλτα που προσφέρει ο κ. Βαγγέλης (6972272111) με εκδρομικό σκάφος, στις απομονωμένες παραλίες του νησιού αλλά και στη γειτονική, μαγευτική Πολύαιγο. Μια ολοήμερη εκδρομή που αξίζει να κάνετε (και να ξανακάνετε!).
Στα βράχια του Καρά θα ευχαριστηθείτε τις βουτιές παρέα με τη νεολαία του νησιού, στο πάντοτε απάνεμο Καλαμίτσι με τη μία και μοναδική (και πολύ καλή) ταβέρνα πάνω στην παραλία (6974606086) θα έρθετε τόσες φορές όσες και τα μελτέμια που θα σας πιάσουν, στο δε Χωριό, μετά την πρώτη-δεύτερη βόλτα θα αρχίσετε τις καλημέρες και τις καλησπέρες.
Στο νόστιμο Χωριό
Στο Χωριό (και ουχί Χώρα) θα έρθετε τα πρωινά για «λαδένια» –την παραδοσιακή φουρνιστή ανοιχτή πιτούλα της Κιμώλου με ντομάτα και κάπαρη– αλλά και απίθανη «κολοκυθένια», καθώς και ό,τι άλλο καλό ετοιμάσουν στους δύο πολύ καλούς φούρνους που εξυπηρετούν το νησί. Και θα έρθετε και τα περισσότερα απογεύματα και βράδια για παιχνίδι αν έχετε παιδιά –το ραντεβού για τους μικρούς φίλους δίνεται από νωρίς στην παιδική χαρά της πλατείας– και βόλτα στο υπέροχο μεσαιωνικό Κάστρο που χρονολογείται από τον 14ο ή 16ο αιώνα. Εντός των τειχών, αν είστε τυχεροί, μπορεί να πετύχετε και κάποια προβολή μέσα στο Κάστρο από αυτές που διοργανώνουν συνήθως οι υπερ-δραστήριοι Κιμωλίστες (kimolistes.com), μια εθελοντική ομάδα που ασχολείται τόσο με την προστασία και ανάδειξη του φυσικού τοπίου της Κιμώλου και της Πολυαίγου, όσο και με τον πολιτισμό – ευρισκόμενοι μεταξύ άλλων πίσω από το πολύ επιτυχημένο περυσινό 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κιμώλου.
Με κλειστό, οχυρωματικό χαρακτήρα και σπίτια που δεν ξεχωρίζουν το ένα από το άλλο, ο βασικός οικισμός της Κιμώλου είναι ό,τι πρέπει για εξερεύνηση στα στενά καλντερίμια (το αυτοκίνητο μένει στο πάρκινγκ), χάζι, φωτογραφίες και ασφαλώς φαγητό. Καθώς περνά, άλλωστε, η ώρα και η... ηλικία, η πλατεία του Χωριού είναι ιδανικό σημείο συνάντησης, είτε για μια μπίρα με μεζέ στο παρακείμενο καφενείο, είτε για κοκτέιλ «Στου Φραγκούλη» (όπου σημειώστε ότι σερβίρει και πρωινό), ενώ αν κάτι δεν πρέπει να χάσει κανείς εδώ κοντά είναι το χειροποίητο –εθιστικό– παγωτό του εξαιρετικού «Παγωτοπωλείου» (228751699). Αυτή θα είναι και η ένοχη απόλαυση των διακοπών σας στο νησί!
Πού να μείνετε
Το νέο συγκρότημα διαμερισμάτων «Ψαθάκι» (6937146393), καθώς ανηφορίζουμε από την Ψάθη –επίνειο του χωριού και λιμάνι του νησιού– προς το Χωριό, προσφέρει διαμονή με προσωπικότητα και ιδιαίτερη αρχιτεκτονική με σεβασμό στην κλίμακα του νησιού. Τα ενοικιαζόμενα δωμάτια «Κιμωλίς» (kimolis.com, 2287051612) στην Ψάθη σε πολύ καλή τοποθεσία για τις εξορμήσεις σας, εγγυώνται πολύ καλή φιλοξενία και ωραίο πρωινό. Στην παραλία της Αλυκής, επίσης, εξαιρετική επιλογή για διαμονή είναι τα δωμάτια του Γιάννη (giannisstudios.gr, 6972374229).
Πού να φάτε
Μπορεί να ταλαιπωρηθείτε λίγο να το βρείτε στο Χωριό, καθώς είναι εκτός πεπατημένης, αλλά αξίζει οπωσδήποτε να περάσετε ένα δειλινό με τους παραδοσιακούς μεζέδες και το ντόπιο κρασί που σερβίρουν «Στου Νίκου το μπαλκόνι» (2287051455), ενώ must είναι και μία ή και παραπάνω στάσεις στο καφενείο του Μποχώρη ή «Η καλή καρδιά» (2287051495) κοντά στην πλατεία. Όσο για το τελευταίο αντίο στο νησί, αυτό θα το πείτε περιμένοντας το καράβι –αν βολεύει το δρομολόγιο– από την εξαιρετική ψαροταβέρνα το «Κύμα της Ψάθης - Μποχωράκια» (2287051001).
Από την Κική Βασσάλου
