Έφυγε από τη ζωή σήμερα σε ηλικία 64 ετών ο Μιχάλης Τσουκιάς ιδρυτής της Trekking Hellas και θεμελιωτής του εναλλακτικού τουρισμού στην Ελλάδα. Η Έλλη Μπουμπουρή αποχαιρετά με θλίψη έναν αγαπημένο φίλο.
Και ξαφνικά το αίμα πάγωσε στις φλέβες μου. Το πρωινό τηλεφώνημα ενός κοινού μας φίλου, μου έφερε το τραγικό μήνυμα. Ο Μιχάλης δεν άντεξε την μάχη με τον κορωνοϊό. Εδώ και μέρες οι φίλοι του ξέραμε πώς ο Μιχάλης Τσουκιάς έδινε τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής του διασωληνωμένος στο νοσοκομείο «Σωτηρία». Ο ύπουλος υιός τον βρήκε στην Ιταλία όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια με την αγαπημένη του Ιωάννα και τα δύο τους μικρά παιδιά. Εγώ, η Άννη Ηλιοπούλου, η Μαρία Κρύου που ζήσαμε μαζί του υπέροχες στιγμές θρηνούμε έναν ξεχωριστό φίλο. Η οικογένεια του αθηνοράματος έναν σπάνιο συνεργάτη και η Ελλάδα, τον θεμελιωτή ουσιαστικά του εναλλακτικού τουρισμού στη χώρα μας.
Ο Μιχάλης ήταν αυτός που γνώρισε στους Έλληνες, αλλά και σε χιλιάδες ξένους την άγνωστη Ελλάδα και ιδιαίτερα την ορεινή της πλευρά. Ήταν αυτός που έκανε το πάθος του για τη φύση επάγγελμα δημιουργώντας το 1986 την Trekking Hellas μαζί με μια μικρή ομάδα φίλων του που μοιραζόταν την ίδια τρέλα για περιπέτεια και εξερεύνηση. Τη δεκαετία του '90 δεν νομίζω πως υπήρχε Έλληνας ταξιδιώτης που να μην είχε ταξιδέψει με την Trekking και τον Μιχάλη στην Ελλάδα ή και το εξωτερικό (σε αυτά τα μοναδικά ταξίδια που σκάρωνε με την ομάδα του). Τον γνώρισα μέσα από το ταξιδιωτικό ρεπορτάζ, αλλά σύντομα έγινε φίλος μου. Τα ιστορικά γραφεία της Trekking στη Φιλελλήνων υπήρξαν για χρόνια το σημείο αναφοράς του εναλλακτικού τουρισμού, εδώ που γεννήθηκε και μεγαλούργησε το όνειρο του Μιχάλη.
Η ορεινή Ελλάδα χρωστά στο Μιχάλη Τσουκιά την αναγέννηση της. Αυτός μας μύησε στην πεζοπορία, την ορειβασία, το ράφτινγκ, το κανό καγιάκ, τις κατασκηνώσεις περιπέτειας. Δεν είναι υπερβολή να πω πώς ο Μιχάλης με έκανε να αγαπήσω περισσότερο την γενέτειρα μου την Ευρυτανία, αφού με πήρε από το χέρι και μου έδειξε τις ομορφιές της μέσα από τα δικά του μάτια. Βλέπω τις φωτογραφίες μας από το ράφτινγκ στον Μέγδοβα, από το Camel Trophy, από το μπάρμπεκιου δίπλα στον Αλφειό στην Αρκαδία, από την ημερίδα για τον εναλλακτικό τουρισμό στη Λίμνη Πλαστήρα και κρατώ σαν κόρη οφθαλμού τις αναμνήσεις μου από την φιλοξενία που μας χάρισες εσύ, η Ιωάννα και τα μικρά σας στο καταφύγιό σας στην Αρκαδία. Α, και Μιχάλη η μικρή σου ξέχασε ένα καλτσάκι της στο σπίτι μας στη Μάνη. Το έχω κρατήσει και κάποια στιγμή θα της το δώσω. Αντίο αγαπημένε μας εύχομαι κουράγιο στην Ιωάννα, στα παιδιά σου και την οικογένειά της Trekking.
