Ο δημοσιογράφος του «α» Βαλσάμης Δουκάκης ως επισκέπτης και η Ρεθεμνιώτισα καρναβαλίστρια Αγγελική Καλλέργη ως insider γίνονται «Συγκάτοικοι στο Όνειρο» όπως είναι το φετινό σύνθημα του Ρεθεμνιώτικου Καρναβαλιού και μας βάζουν στην ατμόσφαιρά του.
Με τη ματιά του επισκέπτη
Αν έχετε αγαπήσει το Ρέθυμνο κάποιο περασμένο καλοκαίρι, η Αποκριά είναι μια καλή αφορμή για να ανακαλύψετε μιαν άλλη, εξίσου γοητευτική πτυχή του. Το περασμένο σαββατοκύριακο ήταν η τρίτη φορά που βρέθηκα στην πανέμορφη Παλιά Πόλη του σε καρναβαλική περίοδο και το απόλαυσα όσο και την πρώτη, με μια γλυκιά λιακάδα για σύμμαχο.
Τέτοιες ημέρες άρματα από παλαιότερες διοργανώσεις είναι ακροβολισμένα σε κάθε γωνιά, από τις πλατείες Αγνώστου Στρατιώτη και Ανεξαρτησίας μέχρι τις κεντρικές οδούς Αρκαδίου και Ανεξαρτησίας και την κρήνη Ριμόντι, τα πάρτι των ομάδων δίνουν και παίρνουν, το ίδιο και οι κάθε χρόνο και περισσότερες εκδηλώσεις του Ρεθεμνιώτικου Καρναβαλιού που μας καλεί φέτος να γίνουμε «Συγκάτοικοι στο Όνειρο».
Οι πάντες είναι έξω, η ισχυρή φοιτητική νεολαία της πόλης ξεσαλώνει, η ρακή ρέει άφθονη, αισθάνεσαι ευπρόσδεκτος παντού, λες και οι πόρτες όλων των σπιτιών είναι ανοικτές. Ακόμα και εκείνες της κεντρικής αποθήκης του Καρναβαλιού, τις οποίες διαβήκαμε για να ρίξουμε μια κλεφτή ματιά στις πυρετώδεις προετοιμασίες των φετινών αρμάτων. Ατμόσφαιρα κεφιού, μπογιάς και τσίκνας από σουβλάκια που ψήνονται επιτόπου, η Όλγα από την ομάδα των «Εμείς κι Εμείς» μας τρατάρει μαυρομάτικα σαλάτα και σπιτικά τυροπιτάκια ανεβατά, η Ίνγκε, μόνιμη κάτοικος Στοκχόλμης, μας λέει ότι δεν έχει χάσει ούτε ένα καρναβαλικό ραντεβού τα τελευταία χρόνια.
Η σαββατιάτικη πρωινή μας βόλτα στα σοκάκια της Παλιάς Πόλης είναι όπως πάντα απολαυστική. Τα τραπέζια του «Bistro 22» (αδελφό με τα πολύ όμορφα και αισθητά αναβαθμισμένα boutique apartments του «Pepi Studios» ακριβώς από πίσω) λούζονται στο φως και γίνονται ανάρπαστα από νέους γονείς με τα καρότσια τους, το ίδιο και εκείνα του νέου hot spot της πόλης «Bankery» όπου δοκιμάζουμε επιτυχημένα κρητικά pancakes με μυζήθρα και μέλι.
Στο Οργανοποιείο Σταγάκη, ο Μανώλης μας μυεί στα μυστικά της κατασκευής της κρητικής λύρας, στο ιστορικό Εργαστήρι Χατζηπαράσχου, ο 83χρονος Γιώργος Χατζηπαράσχος ανοίγει στο πι και φι το πιο λεπτό φύλλο για πίτα που έχουμε δει, ενώ στο ρακάδικο «Ασίκικο» οι συζητήσεις με την Αντιδήμαρχο Ρεθύμνου και ψυχή του Ρεθεμνιώτικου Καρναβαλιού (και φίλη πια τολμώ να πω) Πέπη Μπιρλιράκη ανάβουν συνοδεία μεζέδων.
Η λύρα επανέρχεται στο προσκήνιο το ίδιο βράδυ, ζωντανή και συνοδεία μαντινάδων και άφθονης ρακής στο «Πατρικό». Νωρίτερα δοκιμάσαμε τις ωραίες προτάσεις του σεφ Μιχάλη Χάσικου στο «Upano» που άνοιξε στα τέλη του καλοκαιριού στον Πλατανιά – highlight τα δικά του αλλαντικά (εξαιρετικό το παστράμι από μοσχαρίσιο φιλέτο) και η πειραγμένη καρμπονάρα, με τραγανή πανσέτα, αφυδατωμένο κρόκο αυγού και παρμεζάνα. Λήξη βραδιάς, όπως πάντα στην παραλία, με γλέντι μέχρι πρωίας στο «Living Room», άψογο σύστημα ήχου και ωραία visuals στους τοίχους.
Το πρωί της Κυριακής μας βρίσκει λίγο πριν την αναχώρησή μας στο Γεράνι, πέντε λεπτά έξω από το Ρέθυμνο. Ολόκληρο το χωριό είναι στο πόδι γιατί είναι σε εξέλιξη το Κυνήγι του Θησαυρού. Σε new age ύφος όμως, καθώς οι παίκτες των ομάδων όπως οι Φουλαριστοί τους οποίους γνωρίζουμε, επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω Viber, ενώ οι απαντήσεις των γρίφων δημοσιεύονται σε πραγματικό χρόνο στη σελίδα του κυνηγιού στο facebook.
Κάνοντας μια βόλτα στα σοκάκια, ούτε που καταλάβαμε πότε προσγειώθηκαν στα χέρια μας σουβλάκια, λουκάνικα, παϊδάκια από κουνέλι και ποτήρια γεμάτα τσαρδάνα – το «επίσημο» κρασί που κάθε σπίτι του χωριού παράγει το δικό του και έχει σε αφθονία για τα γλέντια, τις χαρές και τις ευτυχισμένες ημέρες όπως η σημερινή.
Με τη ματιά του insider
Έτος 2001. Λίγο μετά την επιστροφή από σπουδές κι αφού πια το Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι έχει αρχίσει να αποδεικνύει πως «ξανάρθε» για να μείνει…κάπου εκεί έρχεται η πρώτη μου επαφή με την γιορτή του χειμώνα. Τι κι αν ο χειμώνας δεν είναι η αγαπημένη μου εποχή; Έχει κάτι που με συνεπαίρνει από την πρώτη κιόλας στιγμή…. Με την παρέα βρίσκουμε – αλήθεια πως; μάλλον ενστικτωδώς – την πρώτη ομάδα που μας φιλοξενεί… Πολύ σύντομα παίρνουμε το βάπτισμα του πυρός, πάμε στην αποθήκη, εκεί στα άρματα. Εκεί όλοι γίνονται μια παρέα, από όλες τις ομάδες με έναν κοινό στόχο: να είναι πανέτοιμοι για την ημέρα του καρναβαλιού, ο καθένας για τον εαυτό του, για την ομάδα του, για την πόλη που αγαπάει. Κι έρχεται η πρώτη συμμετοχή… αυτό ήταν: ήρθα κι εγώ για να μείνω!
Τι είναι όμως το Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι; Είναι η αγάπη των χιλιάδων καρναβαλιστών για την πόλη τους, είναι το μεράκι εκείνων που το έφεραν ξανά στο Ρέθυμνο και το βλέπουν όχι μόνο να παραμένει, αλλά να μεγαλώνει και να γίνεται όλο και καλύτερο. Είναι η φαντασία, είναι οι στολές, είναι η μουσική και η χαρά στην καρδιά του χειμώνα. Είναι οι περισσότεροι από 15 χιλιάδες άνθρωποι που περιμένουν πως και πως αυτόν τον μήνα, για να «κυνηγήσουν» το θησαυρό, να ξεχυθούν σε δρόμους και μπαρ, μασκαρεμένοι και μη, είναι η ανυπομονησία να «συναντηθούν» για έναν μήνα όλοι μαζί, όλοι μια παρέα χωρίς όρια, χωρίς «ταμπέλες».
Πάνω από όλα, όμως, είναι η ανιδιοτελής δουλειά των ίδιων των καρναβαλιστών, εκείνων που αγωνιούν για το καρναβάλι και δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό για να πετύχουν κάθε χρόνο το επιθυμητό αποτέλεσμα με την συνδρομή του δήμου. Είναι, αλήθεια, δύσκολο να περιγράψεις αυτό που ζεις με λέξεις. Πώς να περιγράψεις τα συναισθήματα ευφορίας την ώρα της παρέλασης, το πώς νιώθεις όταν διαπιστώνεις ότι αυτή η πόλη έχει «ψυχή» και την μεταδίδει σε όποιον ζει στον ρυθμό της; Τι να πεις; Για τις στολές; Για τα άρματα; Για την παρέλαση; Για την έναρξη και τη λήξη; Αλήθεια, είναι δύσκολο. Γι΄αυτό, το μόνο που μπορείς να πεις είναι «έλα κι εσύ», γιατί μόνο τότε θα καταλάβεις γιατί το αγαπούν όλοι αυτό το καρναβάλι.
Αν με ρωτήσεις, όμως, τι κρατάω από αυτό… θα σου πω: κρατάω τους ανθρώπους που το κράτησαν ζωντανό ακόμα από τη δεκαετία του ’80 για να ‘ρθουν οι επόμενοι να το «χαρίσουν» στο Ρέθυμνο και στην Κρήτη, κρατάω τους ανθρώπους που το κάνουν ακόμα πιο σπουδαίο με τις μοναδικές τους δημιουργίες, κρατάω όλους εκείνους που δουλεύουν ακούραστα για να το απολαμβάνουμε όλοι μας. Και τους ευχαριστώ…
* Η Αγγελική Καλλέργη είναι δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Κρητική Επιθεώρηση» και την διαδικτυακή πύλη www.goodnet.gr
