Ανανεωμένα και ζωντανά, με νέα χωριά να μπαίνουν στον τουριστικό χάρτη, βρήκαμε τα Ζαγοροχώρια κατά την τελευταία μας επίσκεψη και –με το βλέμμα στραμμένο στο τριήμερο της 28ης Οκτωβρίου– σας τα προτείνουμε για τις πρώτες φθινοπωρινές εξορμήσεις της χρονιάς.
Πέρασε ο Θεοδωρακάκος;» «Πώς τα πάει από χρόνο;» Αυτές και άλλες παρόμοιες ερωτήσεις βρίσκονται στα χείλη όλων όσοι καταφθάνουν στο σταθμό ανεφοδιασμού που έχει στηθεί στη σκιερή πλατεία του Καπέσοβου, έξω από το ξακουστό γλυκοπωλείο «Η Στέρνα». Το σκηνικό επαναλαμβάνεται χωριό το χωριό, καθώς ο έκτος αγώνας ορεινού τρεξίματος Zagori Mountain Running βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, δίνοντάς μας την αφορμή για άλλη μία επίσκεψη στα Ζαγοροχώρια. Μεσούντος του θέρους αυτήν τη φορά κι εκτός εποχής θα μπορούσε να πει κάποιος, αλλά «μήπως τα βουνά είναι η… νέα θάλασσα;» αναρωτιόμαστε, καθώς απολαμβάνουμε τις γαλήνιες αυτοκινητάδες με κατεβασμένη την κουκούλα του αμαξιού και το δροσερό αεράκι να μας αναζωογονεί.
Χαράσσοντας πορεία προς το Τσεπέλοβο, όπου έχει στηθεί η γραμμή τερματισμού του αγώνα, κάνουμε μια παράκαμψη προς τη Μονή Ρογκοβού. Αν και στο ναό βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες αναστύλωσης, καταφέρνουμε να τρυπώσουμε στο εσωτερικό του για μια γρήγορη ματιά στο εντυπωσιακό επιχρυσωμένο ξυλόγλυπτο τέμπλο και στις τοιχογραφίες του 1765. Οι δεσμίδες φωτός που εισχωρούν από τα μικρά παράθυρα κάνουν την ατμόσφαιρα ιδιαίτερα μυστηριακή. Χωνόμαστε για λίγο στο πυκνό δάσος που ξεκινά στα πόδια της μονής. Το φως του ήλιου προσπαθεί τώρα να διαπεράσει τις πυκνές φυλλωσιές των δέντρων κι εμείς αισθανόμαστε σαν να πρωταγωνιστούμε στον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών».
Στο Τσεπέλοβο, πάλι, η ατμόσφαιρα είναι εορταστική. Κάποιοι έχουν κόψει ήδη το νήμα του τερματισμού και η μεγάλη πλατεία μπροστά στο σχολείο είναι γεμάτη κόσμο, που είτε συμμετέχει είτε απλώς παρακολουθεί αυτήν τη μεγάλη γιορτή άθλησης, εθελοντισμού και διασκέδασης. Πολλοί αθλητές θα καταφέρουν τελικά να τερματίσουν το βράδυ^ δεν τους βλέπουμε, όμως τους προδίδει το φως από τους φακούς, που κάνει τις πλαγιές να μοιάζουν στολισμένες με χριστουγεννιάτικες γιρλάντες.
Για την ιστορία, να πούμε ότι ο Δημήτρης Θεοδωρακάκος τερμάτισε πρώτος στον πιο απαιτητικό αγώνα, αυτόν των 80 χλμ., με την εξαιρετική επίδοση 9:24:22, καταρρίπτοντας το ρεκόρ που ο ίδιος κατείχε. Χαρακτηριστική είναι η ενθουσιώδης αναφορά της αθλήτριας Linda Doke, που ταξίδεψε από τη Νότια Αφρική για να συμμετάσχει: «Έχω να πω ότι αυτός ο αγώνας συγκρίνεται με τους καλύτερους που έχω τρέξει στον κόσμο. Έχετε καταπληκτικά βουνά και η διαδρομή είναι εξωπραγματική».
Εμείς, έχοντας επιδοθεί ουκ ολίγες φορές σε ράφτινγκ στα σμαραγδένια νερά του Βοϊδομάτη, έχοντας νιώσει το απόλυτο δέος αντικρίζοντας τη μοναδική χαράδρα του Βίκου από το γαλήνιο μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής, έχοντας αιχμαλωτίσει πολλάκις το γεφύρι του Κόκκορη και τα υπόλοιπα πανέμορφα γεφύρια της περιοχής με τη φωτογραφική μας μηχανή και, βέβαια, έχοντας σεργιανίσει στα πέτρινα καλντερίμια πανέμορφων χωριών –από τους Κήπους και τα Άνω Πεδινά στο Δίλοφο, το Δίκορφο και το Κουκούλι–, δεν διακατεχόμαστε από το άγχος του επισκέπτη της πρώτης φοράς. Δεν θα πάμε καν μέχρι το Μεγάλο και το Μικρό Πάπιγκο, που έχουν ως έξτρα δέλεαρ τις υπέροχες (σαν φυσικές πισίνες) Οβίρες Ρογκοβού.
Προτιμάμε να θαυμάσουμε ξανά τη θέα από τη βεράντα του Aristi Mountain Resort στο ατελείωτο ζιγκ ζαγκ του δρόμου που ανεβαίνει προς το Πάπιγκο αλλά και στους επιβλητικούς Πύργους της Αστράκας. Επιπλέον ένας λόγος είναι πως την επιμέλεια της κουζίνας στο εστιατόριο Salvia του ξενοδοχείου έχει εδώ και λίγο καιρό ο Γιάννης Κιόρογλου, ο οποίος διαπρέπει στα «La Guerite» των Κανών και του St. Barth. Εδώ ο Κιόρογλου επιλέγει σοφά να προσαρμόσει τις κοσμοπολίτικες προσλαμβάνουσές του στο μοναδικό φυσικό σκηνικό του Ζαγορίου και να αναδείξει δημιουργικά τις γεύσεις, τα προϊόντα και τα αρώματα της περιοχής.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα το αέρινο χέλι από την Κορωνησία στη σχάρα με βελούδινο πουρέ καπνιστής μελιτζάνας και τραγανά ζουλιέν πράσινου μήλου. Γευματίζουμε παρέα με τον ιδιοκτήτη Βασίλη Ιωσηφίδη, ο οποίος μας ενημερώνει ότι πολλά από τα προϊόντα προέρχονται από το καινούργιο βιολογικό θερμοκήπιο και το μποστάνι του ξενοδοχείου, που σύντομα θα δεχτούν και τους πρώτους επισκέπτες για επιτόπια μαγειρέματα και άλλα σχετικά δρώμενα.
Αν έρθετε στα Ζαγοροχώρια με περιηγητικές διαθέσεις, η Αρίστη παραμένει ένα χωριό σε κομβικό σημείο για εξορμήσεις προς κάθε κατεύθυνση. Ακόμη μία πολύ καλή βάση διαμονής προσφέρει εδώ το πλήρως ανακαινισμένο Gamila Rocks, με μεγάλα δωμάτια με ποιοτικές επιλογές στον εξοπλισμό και όμορφα μπάνια, country chic ατμόσφαιρα στο καθιστικό και στο κελάρι-οινοθήκη με το μπιλιάρδο αλλά και προσωπική περιποίηση από τους ιδιοκτήτες, που θα σας κατατοπίσουν ανάλογα με τα ενδιαφέροντά σας.
Εμείς, πάντως, σε αυτή μας την εξόρμηση «ανακαλύψαμε» και αγαπήσαμε τα Κάτω Πεδινά. Μπαίνοντας στο χωριό με τη λαβυρινθώδη διάταξη, σχεδόν δεν μπορούμε να πιστέψουμε πως μπροστά του απλώνεται ένας αχανής κάμπος, αυτός των Σουδενών, χάρη στον οποίο τα Κάτω Πεδινά ήταν κάποτε τρανό εμπορικό κέντρο. Το σκηνικό έχει κάτι από Τοσκάνη και το απολαμβάνουμε από τη βεράντα του καινούργιου ξενώνα Άπειρος Χώρα. Η Αθηνά μας τρατάρει σπιτική αφροξυλάδα, ενώ ο Γιώργος πιάνει τις αφηγήσεις για το χωριό που ανήκει στα παλιότερα του Ζαγορίου. Στην οικογένειά του ανήκει, άλλωστε, το παλιό αρχοντικό του 16ου αι., που μετέτρεψαν οι δυο τους σε μια πολύ ποιοτική πρόταση διαμονής.
Άλλη μία φρέσκια άφιξη είναι η «Ανέμη» (2653072003), το «μοντέρνο πανδοχείο» που δημιούργησαν ο Πάνος και η Λίλα αφήνοντας πίσω τις έγνοιες της Αθήνας. Και αν αναζητάτε ακόμη ένα λόγο για να επισκεφθείτε τα Κάτω Πεδινά, θα τον βρείτε στο… καλλιτεχνικό καφενείο Μεσοχώρι του Πάνου και της Βαγγελιώς, ζωντανό σημείο συνάντησης για την ευρύτερη περιοχή. Θα δοκιμάσετε σαλάτες με καλά ζαρζαβατικά, πίτες με χειροποίητο φύλλο, μαγειρευτά και κρεατικά στη σχάρα, όλα με σπιτική νοστιμιά, είτε στη δροσερή βεράντα με θέα στις δασωμένες πλαγιές είτε στην απλή, αλλά ζεστή σάλα με το τζάκι και τη βιβλιοθήκη.
Αφήνοντας για μιαν άλλη φορά τη βόλτα μέχρι την Ελάτη για τις πολλές παραδοσιακές νοστιμιές από τα χέρια του Σάκη και της Βάσως στα Ριζά, καθόμαστε στο Κανέλα και Γαρίφαλο στη Βίτσα, όπου ο Βασίλης Κατσούπας έχει αναγάγει ως γνωστόν το θέμα «μαγειρική με μανιτάρια» σε επιστήμη – εμάς μας κέρδισαν τα μαύρα δενδρομανίταρα με σπανάκι και αμύγδαλα χάρη στην πλούσια γήινη γεύση τους.
