Με στόχο την οικιστική, γεωπολιτική αλλά και την ιστορική ανασύνθεση της περιοχής των Κορεστείων στους νομούς Καστοριάς και Φλώρινας, κυκλοφορεί το βιβλίο «Κορέστεια, τα χωριά της λήθης».
Τα χωριά της λήθης
Συγγραφέας του βιβλίου, ο Άγγελος Σινάνης, «λάτρης του δύσκολου και του ακραίου» ο οποίος, αρκετά χρόνια πριν, ξεκίνησε τις πολύμηνες περιπλανήσεις του από τις εσχατιές της Σκανδιναβίας. Συνέχισε συστηματικά τις αναζητήσεις του εντός της Ελλάδας, συνεργαζόμενος με πολλά έντυπα αλλά και εκδίδοντας παράλληλα τα δικά του βιβλία και ταξιδιωτικούς οδηγούς. Η περιοχή, αποτελείται από 22 χωριά που βρίσκονται στα βορειοδυτικά σύνορα της Ελλάδας, στο τριεθνές Ελλάδα, Αλβανία, π.Γ.Δ.Μ. «Πρόκειται για ένα ανεκτίμητο τμήμα της πατρίδας μας γιατί διασώζει τους μοναδικούς αμιγώς πλινθόχτιστους οικισμούς, οι οποίοι κοσμούν με ανεπανάληπτο τρόπο το δομημένο περιβάλλον», σημειώνει ο κ. Σινάνης. Παράλληλα, μιλώντας στο Αθηνόραμα, αναφέρεται στην «ανάγκη διαφύλαξης» των κτισμάτων ενώ σχετικά με τις αναστηλώσεις σημειώνει ότι αυτές πρέπει να υλοποιούνται «με σταθερή βάση αναφοράς το σημαντικό, μοναδικό σε τέτοια έκταση πρότυπο παράδειγμα της ιδιαίτερης τοπικής παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, η οποία διαφύλαξε πολλούς τύπους κατοικιών.»
Το βιβλίο, συνθέτει και καθιστά άμεσα προσιτή τη διάσπαρτη και ποικίλη ιστορική «ύλη» που έχει αποκαλυφθεί για τις κοινότητες των Κορεστείων. Οι σελίδες του, προσφέρουν μια συνεκτική παρουσίαση της κοινωνικής και της ιστορικής διαδρομής του τόπου και των κατοίκων του, πολύ πριν αλλά και μετά την ενσωμάτωση του 1912 – 1913 στον ελληνικό κορμό, φτάνοντας ως τις μέρες μας. Επιπλέον, βασίζεται στις ιστορικές πηγές και επιπρόσθετα στην επιτόπια έρευνα, στους οικισμούς και στις μαρτυρίες των ανθρώπων τους. Παραθέτει στον άξονα του χρόνου πληροφορίες για τα αρχαιολογικά δεδομένα, τα θρησκευτικά και άλλα μνημεία, τους πρώτους αλλά και τους νυν οικιστές, τις κοινότητες, τις κοινωνίες και τις εργασίες τους με αναφορές στην ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική της ωμής - ηλιοψημένης πλίνθου έτσι ώστε να επιτρέπεται η εξαγωγή συμπερασμάτων.
Αρχιτεκτονική σε κίνδυνο
Στα Κορέστεια τα υλικά οικοδόμησης διαφέρουν, κυρίως ανάλογα τη γεωγραφική θέση και το υψόμετρο. Στα πεδινά, όπου οι άλλοτε τρανοί αγροτοκτηνοτροφικοί οικισμοί, κυριαρχούν τα κτήρια με ωμόπλινθους ενώ στην ημιορεινή και ορεινή ζώνη αυτά με την τοπική πέτρα, χωρίς να λείπουν οι μικτές κατασκευές με πέτρα στο ισόγειο και πλίνθους στον όροφο. Ανεξάρτητα από τους πολλούς συνδυασμούς των δομικών υλικών και των διακοσμητικών στοιχείων που εφαρμόστηκαν ή προέκυψαν από την κοινωνική θέση των ιδιοκτητών, το σχέδιο και η κατασκευή των οικοδομών έχει πολλά κοινά γνωρίσματα στους περισσότερους οικισμούς, περιλαμβάνοντας χοντρούς τοίχους στο ισόγειο και ξύλινα στηρίγματα στον όροφο. Αυτά τα σπίτια, σχεδόν στο σύνολό τους, εξυπηρετούσαν συνδυασμένες ανάγκες γεωργίας, κτηνοτροφίας, δασοπονίας, αλλά και βιοτεχνίας – εμπορίου, όπως συνέβαινε σε όλο τον ορεινό χώρο της Βαλκανικής. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκαν σχεδόν ενιαίες, συναφείς εγκαταστάσεις που δεν έλειπαν από καμία κοινότητα όπως καλύβες, αλώνια, νερόμυλοι, στάβλοι, αποθήκες, καταστήματα ακόμα και χάνια επάνω στο οδικό δίκτυο.
