Χαρούμενη και γοητευτική, αρτίστικη και γκουρμέ, φουλ στη μουσική και στο ωραίο shopping, η πρωτεύουσα της Αυστρίας είναι εμφανές ότι δεν καταλαβαίνει κρίση. Ψηφίστηκε, άλλωστε, το 2011 η πόλη με το υψηλότερο βιοτικό επίπεδο του κόσμου. Ο Δημήτρης Αντωνόπουλος πήγε και αναμεταδίδει.
Ναι το ομολογώ, εγώ ο πολυταξιδεμένος πήγα για πρώτη φορά στη Βιένη και καταγοητεύτηκα από το feeling της πόλης. Ήμουν εκεί στη μεγάλη αργία των καθολικών το weekend της 8ης Δεκεμβρίου (η άμωμος σύλληψη της Μαρίας) και η πρωτεύουσα της Αυστρίας έσφυζε από ζωή γεμάτη από Ιταλούς, Ισπανούς, Γάλλους, Έλληνες και, φυσικά, Αυστριακούς.
Το κέντρο έλαμπε φωταγωγημένο, με τους μεγάλους εμπορικούς δρόμους να έχουν ο καθένας το δικό του στολισμό. Από τους πολυελαίους της Graben (μια μικρογραφία τους υπάρχει στην Ερμού και τη Βουκουρεστίου) μέχρι τους ακτινωτούς δίσκους, τις κορόνες, ακόμη και τα κατακόκκινα μοτίβα εμπνευσμένα από τους πίνακες του Klimt, όλα εντάσσονται στο παιχνίδι γιορτινής προοπτικής που ανεβάζει όσο περισσότερο βολτάρεις το δείκτη της χαράς.
Γενικώς τα μουσεία και τα επισκέψιμα παλάτια σε αφήνουν άφωνο με την υποβλητική τους αρχιτεκτονική, η λογική της οργάνωσής τους όμως είναι 100% σύγχρονη και δυναμική, κάνοντάς τη Βιένη μια art city την οποία αξίζει να επισκεφθείς μόνο και μόνο για τις εκθέσεις της (αυτήν την εποχή μη χάσετε την περιοδική του Leopold για τον Egon Schiele αλλά και τη μοναδική έκθεση Magritte στο Albertina). Η πλατεία του Museums Quartier θυμίζει τεράστιο, ζωηρό υπαίθριο μπαρ, ενώ το art shopping ζει ωραίες στιγμές στα shops των μουσείων αλλά και στα "προχώ" μαγαζιά του συγκροτήματος.
του ξενοδοχείου «Sofitel»
Αν έχεις καλό ξεναγό, βλέπεις τη Βιένη με άλλο μάτι. Εγώ συνάντησα τον ελληνικής καταγωγής εξαιρετικό σεφ Κονσταντίν Φιλίππου (αστέρι Michelin) και χάρηκα μαζί του ξεχωριστές όψεις της πόλης. Από το να χαζεύεις τη φωτισμένη Βιένη από ψηλά -σαν να πετάς με αερόστατο-, στο μπαρ του τελευταίου ορόφου του "Sofitel" (σινιέ Jean Nouvel), μέχρι το να "αγγίζεις" τις γοτθικές μύτες της εκκλησίας του Αγίου Στεφάνου, παίρνοντας μέρος σε ένα taste happening με guerrila cooking κρυμμένο σε ένα κτίριο της παλιάς Βιένης. Όσο για τα cafes, μην κολλάτε στο "Demel"^ αυτό που αξίζει είναι μόνο το ισόγειό του. Εστιάστε στα αυτοκρατορικά "Cafe Central" και "Μozart", στο εντυπωσιακό "Cafe Landtmann", το κουλτουριάρικο, σκοτεινό "Havelka", το τζαζ "Drechsler" που διακόσμησε ο sir Terence Conran, το cafe -περισσότερο από το ζαχαροπλαστείο- του ξενοδοχείου "Sacher" και το μοδάτο "Motto am Fluss" πάνω στο κανάλι του Δούναβη.
HIGHLIGHTS
Secession
Η πρώτη έκθεση του Έτους Klimt (2012) στο Belvedere εξετάζει την παράλληλη πορεία του με τον αρχιτέκτονα Josef Hoffman. Ο Klimt ζωγράφισε μια ζωφόρο στο εσωτερικό του κτιρίου της Secession, που το σχέδιό της μεταφράζει την «9η Συμφωνία» του Μπετόβεν.
Klimt: Το φιλίΟ διάσημος πίνακας του Klimt, που εκτίθεται στο Belvedere, έχει σχεδόν το ύψος ενός ανθρώπου κι εκπέμπει τόσο δυνατά το χάσιμο του ενός εραστή μέσα στον άλλον, την ακτινοβολία της χαράς του φιλιού, που μετατρέπει το ζευγάρι σε απαστράπτοντα χρυσό.
NaschmarktΗ μεγάλη κεντρική αγορά της Βιένης είναι χάρμα οφθαλμών, με τα ερεθιστικά αλλαντικά, τα λαχανικά, τα deli και τα ψαρικά στα 120 περίπτερά της. Ταυτοχρόνως μια σειρά από πολυσύχναστα καφέ, ρεστοράν και μπαρ τη μετατρέπουν σε meeting point.
Holy MolyΈνα από τα πιο μοδάτα ρεστοράν σε ποταμόπλοιο σε κανάλι του Δούναβη! Εναλλακτικό glam στο ντύσιμο και μια κουζίνα που στην Αθήνα θα έπαιρνε Χρυσό Σκούφο. «Προχώ» fusion και γαλλική κουζίνα (€ 33,50 για 3 πιάτα) από τον σεφ Christian Petz.
SteirereckΤο πανέμορφο αυτό περίπτερο στο πάρκο Stadt στεγάζει το καλύτερο εστιατόριο της Αυστρίας. Εξαιρετικά ραφινάτη κουζίνα 2 αστέρων Michelin (κατά τη γνώμη μου αξίζει 3). Φανταστικά ψάρια silver carp και pike perch, υπέροχη πιπεριά με λάχανο.
