Γιάννης Αντώνογλου ©
Συγκίνηση, ελπίδα, χαρά νιώθω όταν βλέπω νέους ηθοποιούς να υποστηρίζουν με σπαρακτική ακρίβεια απαιτητικούς ρόλους. Ο Γιώργος Μπένος και ο Αλέξανδρος Πιεχόβιακ ερμηνεύουν τον Μάρκο και τον Άρη, "εισβάλλουν" στα σώματα δύο προβληματικών εφήβων, χαρίζοντάς μας ερμηνείες ηλεκτρισμένες που σε γραπώνουν από το πρώτο λεπτό. Στο έργο της Σόφι Σουίθινμπανκ, οι δύο ήρωες συναντιούνται στο αφιλόξενο περιβάλλον του σχολείου, κουβαλώντας ο καθένας το δικό του αδιέξοδο. Ο Μάρκος (Γιώργος Μπένος) ζει με τη μητέρα του, ένας έφηβος μοναχικός, χωρίς φίλους, που κινείται με μια καθηλωτική εσωτερικότητα. Κρύβει μέσα του μια βία που σιγοκαίει, αποτέλεσμα της κοινωνικής απομόνωσης.
Απέναντί του, ο Άρης (Αλέξανδρος Πιεχόβιακ) είναι ένας ορμητικός χείμαρρος, απρόβλεπτος και με έντονη σωματικότητα. Μεγαλώνει με έναν πατέρα που τον κακοποιεί, ένα "μάτσο" πρότυπο που ο πιτσιρικάς προσπαθεί απεγνωσμένα να υιοθετήσει για να επιβιώσει. Αυτή η υιοθετημένη αυθάδεια είναι το προπέτασμα καπνού για να καλύψει την έμφυτη ευαισθησία του. Όταν ο Άρης συνειδητοποιεί τη γοητεία που του ασκεί ένα άλλο αγόρι, ο τρόμος της μη αποδοχής και η εσωτερική σύγκρουση με τα πρότυπα του πατέρα του τον οδηγούν σε μια πράξη ακραία, που θα σφραγίσει τις ζωές τους. Η χημεία των δύο ηθοποιών είναι το μεγάλο όπλο της παράστασης. Ισορροπούν ιδανικά ανάμεσα στην έλξη και την απώθηση, την τρυφερότητα και τη σκληρότητα, κάνοντας τον θεατή να νιώθει την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα σε κάθε τους άγγιγμα ή σύγκρουση.
Η σκηνοθεσία της Έμιλυ Λουίζου επενδύει στη σωματικότητα, ενώ το έξυπνο σκηνικό της Νίκης Ψυχογιού λειτουργεί ως ο απόλυτος νοηματικός πυλώνας. Ο μεταλλικός κόκκινος σκελετός που δεσπόζει στη σκηνή μεταφράζει οπτικά τη συγκλονιστική φράση του έργου "οι άνθρωποι φτιάχνουν τις δικές τους φυλακές". Είναι ένας χώρος εγκλωβισμού, ένα ψυχικό κλουβί όπου η κούνια στο κέντρο υπενθυμίζει ειρωνικά την αθωότητα που χάθηκε βίαια. Το "Bacon" είναι ένα έργο-γροθιά, που καταφέρνει να γίνει απόλυτα άμεσο και να συγκινήσει λόγω των ερμηνειών του.
Αν κάτι θα μπορούσε να το απογειώσει ακόμα περισσότερο θα ήταν μια πιο τολμηρή δραματουργική επεξεργασία. Η μη γραμμική αφήγηση με τα συνεχή φλας μπακ, αν και υπογραμμίζει το τραύμα που επιστρέφει, οδηγεί σε μια μοιραία επαναληπτικότητα. Αυτή η δομή, σε ορισμένα σημεία, κουράζει τον θεατή και ανακόπτει τη σκηνική δράση που οι δύο ηθοποιοί χτίζουν με τόσο κόπο. Μια πιο συμπαγής διαχείριση του χρόνου θα βοηθούσε την ιστορία να αναπνεύσει καλύτερα. Παρόλα αυτά, η παράσταση στο θέατρο Άνεσις είναι μια αληθινή κατάθεση ψυχής, που σε αφήνει με το ερώτημα: πόσο εύκολα η ανάγκη για αγάπη μετατρέπεται σε πράξη βίας;
Περισσότερες πληροφορίες
Bacon
Το θρίλερ - φαινόμενο μιλά χωρίς φίλτρα για την τοξική αρρενωπότητα, τη σεξουαλική σύγχυση, τη βία και τις συνέπειες της σιωπής, μέσα από την ιστορία της φιλίας δύο ανδρών. Το «Bacon» χαρακτηρίστηκε ως ένα από τα πιο επιδραστικά σύγχρονα βρετανικά κείμενα και ανεβαίνει για πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή και αφηγείται την ιστορία δύο εφήβων αγοριών από διαφορετικά κοινωνικά περιβάλλοντα, που συναντιούνται σε έναν κόσμο σχολικής βίας, καταπίεσης και ανομολόγητης επιθυμίας. Μια σχέση που ξεκινά ως φιλία εξελίσσεται σε εξάρτηση, έλξη και σύγκρουση, αφήνοντας ένα τραύμα που τους ακολουθεί στην ενήλικη ζωή. Χρόνια αργότερα, οι δύο άντρες έρχονται ξανά αντιμέτωποι.
