Χρήστος Συμεωνίδης
Ευφρόσυνη και ανάλαφρη είναι η παράσταση της κλασικής κωμωδίας του Μολιέρου από τον Αλέξανδρο Μυλωνά. Σε αυτή, ένας μεσήλικας άνδρας, ο Αρνόλφος, από το φόβο μην καταντήσει κερατάς, είχε παραδώσει την ανατροφή ενός μικρού κοριτσιού σε ένα μοναστήρι, προκειμένου μεγαλώνοντας να διατηρήσει την αθωότητα και την αφέλειά του, και τώρα που ενηλικιώθηκε προσμένει να την κάνει γυναίκα του, παρά τη θέλησή της. Φυσικά, η τύχη έχει άλλα σχέδια και η Αγνή θα καταλήξει να παντρευτεί τον νεαρό Οράτιο με τον οποίο είναι αμοιβαία ερωτευμένη, αλλά στο ενδιάμεσο εμείς θα γελάσουμε -πικρά κυρίως- με τον μισογύνη ήρωα.
Η παράσταση του Εθνικού Θεάτρου έχει πολλά καλά στοιχεία, την απολαυστική έμμετρη μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη, τη ζωηρή και σχολιαστική μουσική του Θοδωρή Οικονόμου, που εκτελεί ζωντανά η πενταμελής ορχήστρα, έχει πολύ ωραία όψη, σκηνικό δηλαδή (Λουκάς Μπάκας, Φιλάνθη Μπουγάτσου) και κοστούμια (Άγγελος Μέντης), που δανείζονται στοιχεία από διαφορετικές εποχές και είδη (τον γαλλικό κλασικισμό, την κλοουνερί, τα 60’s και το σήμερα), καταλήγοντας σε ένα απολαυστικό οπτικό θέαμα, έχει μια κομψή σκηνοθεσία που εστιάζει στο λεπτό χιούμορ και ωραίες ερμηνείες. Παράλληλα, όμως διακρίνεται από στατικότητα, ο ρυθμός της είναι χαλαρός και ο δεκαπεντασύλλαβος στίχος της μετάφρασης οδηγεί σε στιγμές σε μια μονόχορδη απόδοση του κειμένου. Ταυτόχρονα, το ίδιο το κείμενο φανερώνει τα όρια των αντοχών του: όσο διαχρονικές κι αν παραμένουν οι θεματικές των μολιερικών κωμωδιών, χρειάζονται μάλλον τολμηρές σκηνικές διασκευές προκειμένου να ξεπεραστεί η ηλικία της γραφής και του ύφους.
Οι ερμηνείες πάντως είναι ωραίες έτσι όπως καθοδηγούνται σε μια υποψία σχηματικότητας. Είναι τόσο όσο τυποποιημένες, χωρίς να καταλήγουν καρικατούρες. Οι δύο υπηρέτες είναι απολαυστικοί αντλώντας από την παράδοση της κλοουνερί και της κομέντια ντελ άρτε (Κατερίνα Πατσιάνη, Στέλιος Ιακωβίδης), ο Αινείας Τσαμάτης διαπρέπει στην κωμική (αλλά όχι γελοιοποιητική) απόδοση του Οράτιου και κλέβει συχνά την παράσταση, η Ελίνα Ρίζου μοιάζει αρχικά κάπως παροπλισμένη πίσω από το σχήμα της αθώας Αγνής όμως ανακτά στην πορεία την ερμηνευτική πυγμή της, ο Γιάννης Μπέζος επιβεβαιώνει τη σκηνική εμπειρία του ειδικά στο κωμικό είδος και αποδεικνύεται εξαιρετικός ατακαδόρος, όμως σε στιγμές εμφανίζεται κάπως "βαρύς". Οι υπόλοιποι ηθοποιοί, Δρόσος Σκώτης, Γιώργος Τζαβάρας, Μάγδα Καυκούλα, συνεπάστατοι στη σκηνοθετική γραμμή, ολοκληρώνουν το καλοπαιγμένο αποτέλεσμα.
Περισσότερες πληροφορίες
Το Σχολείο των Γυναικών
Στην καταιγιστική κωμωδία - σταθμό του παγκόσμιου ρεπερτορίου για τη γυναικεία χειραφέτηση, που καυτηριάζει το πατριαρχικό καθεστώς της εποχής με όχημα τον έρωτα, ο ώριμος επίδοξος εραστής Αρνόλφος έρχεται αντιμέτωπος με τον νεότερο ανταγωνιστή του για τα μάτια της Αγνής. Ο Αρνόλφος θέλει να απολαύσει τη συζυγική ευτυχία, αλλά τον κατατρέχει ο φόβος της απιστίας. Γι’ αυτό επιλέγει ένα κορίτσι φτωχής οικογένειας, την τετράχρονη Αγνή και την αναθρέφει μακριά από τον κόσμο, ώστε να παραμείνει αφελής, υπάκουη και άρα πιστή σύζυγος. Αφού την κλείνει τα πρώτα της χρόνια σε μοναστήρι, την κρατά στη συνέχεια απομονωμένη σε ένα σπίτι κοντά του, με δυο υπηρέτες να τη φυλούν σαν κέρβεροι. Τα χρόνια περνούν και φτάνει η ώρα που ο Αρνόλφος περίμενε με ανυπομονησία: να κάνει επιτέλους την Αγνή γυναίκα του. Η ζωή, όμως, έχει άλλα σχέδια.
