Το όνειρο ενός γελοίου

5
Το όνειρο ενός γελοίου Γιώργος Καπλανίδης©
Η ουσία και το βάθος μιας παράστασης αξιολογούνται με βάση τι ωθεί έναν σκηνοθέτη στο ανέβασμά της. Αποφασιστικός παράγοντας είναι το κίνητρο και ακολουθούν κατά πόδας ο τρόπος και η μέθοδος. Στη θεατρική μεταφορά του λογοτεχνικού κειμένου "Το όνειρο ενός γελοίου" του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, το βασικό που απασχόλησε την Έφη Μπίρμπα ως σκηνοθέτρια και υπεύθυνη για τη διαμόρφωση του σκηνικού χώρου και τον Άρη Σερβετάλη ως ερμηνευτή είναι η αταλάντευτη υποστήριξη των ιδεών τους, να λύσουν με μια ποιητική προσέγγιση καθετί που θεωρούν οι ίδιοι αλλά και ο συγγραφέας ασυμφιλίωτο και παράδοξο με τη ζωή, όπως είναι η έλλειψη αγάπης, η μοναξιά, ο φόβος, το μίσος, ο πόλεμος, ο θάνατος…

Το όνειρο ενός γελοίου
Γιώργος Καπλανίδης©


Ακολουθούν το νήμα που ξεδιπλώνει μέσα από την εξομολόγησή του ένας άνδρας, ο οποίος έχει απορριφθεί από το σύνολο. Η θλίψη τον οδηγεί σε μια φανταστική αυτοκτονία, μέχρι τη στιγμή που ένα όνειρο και μια συνάντηση με ένα παιδί θα ξυπνήσουν τη δύναμη του πνεύματός του και θα τον οδηγήσουν σε μια ανακατάταξη των πράξεών του, σε μια καινούργια θέαση του κόσμου. Άραγε, τι είναι όνειρο και τι πραγματικότητα, τι είναι ορατό και τι αόρατο; Ο Ντοστογιέφσκι δεν δίνει απαντήσεις, τις σκιαγραφεί όμως με τον τρόπο του στο κείμενο που έχει φιλοσοφικό αποτύπωμα, αγγίζει συλλογικές πληγές, αντιλαμβάνεται τη ζωή ως όνειρο, ως αντανάκλαση, εκστομίζει μηνύματα για τη λύτρωση της ανθρωπότητας. Ούτε η παράσταση δίνει απαντήσεις, λειτουργεί με ιδέες, ακόμα και ο χαρακτήρας είναι ιδέα, συμβολίζει μια αλήθεια.

Το όνειρο ενός γελοίου
Γιώργος Καπλανίδης©


Η σκηνοθέτρια και εικαστικός Έφη Μπίρμπα, καλλιτέχνιδα με ευθυκρισία και κατανόηση, "βούτηξε" τον ντοστογιεφσκικό αντι-ήρωα σε ένα κατακλυσμιαίο σκηνικό, σε μια λίμνη νερού γεμάτη αντανακλάσεις από μνήμες που κυοφορούν τα διάσπαρτα ξύλινα έπιπλα του σκηνικού. Παίζοντας με το φως και το σκοτάδι (σχεδιασμός Γιώργος Καρβέλας), με μια μουσική υπόκρουση που ενισχύει τη συναισθηματική απήχηση (Vangelino Currentzis), και έχοντας εμπιστοσύνη στην ευελιξία που διαθέτει ο Άρης Σερβετάλης, χαρίζει στην αφήγηση μια υπνωτιστική δύναμη και διαποτίζει το έργο με πνευματικότητα. Ήθος, συναίσθημα και κάτι υπερβατικό "φώτισε" η λεπτομερειακά δουλεμένη σκηνοθεσία της. Ο πρωταγωνιστής Άρης Σερβετάλης έχει τη φαντασία και την ψυχολογία για να κάνει δικό του το ρόλο που ερμηνεύει. Η ερμηνεία του δεν συνδέεται με τίποτα βαθυστόχαστο ή δήθεν. Είναι άμεσος, ευέλικτος, εκφραστικός, δίνει νόημα σε κάθε λέξη, με αντοχή κινείται διαρκώς στο συμβολικό σκηνικό. Η προσεκτική δουλειά του αντανακλάται στην "καθαρότητα" του λόγου.

Η παράστασή τους φέρνει συγκίνηση, λειτουργεί αφυπνιστικά και εγείρει σκέψεις γύρω από την τέχνη ως σύμβολο, που απευθύνεται σε όλους, με την ελπίδα να αφήσει ίχνη, να γίνει αισθητή και να κερδίσει ανθρώπους, όχι με λογικά επιχειρήματα, αλλά με την πνευματική ενέργεια με την οποία φορτίζει ο καλλιτέχνης το έργο.

Επόμενες στάσεις περιοδείας: Κορυδαλλός (3/9), Δημοτικό Θέατρο Ηλιούπολης "Δημήτρης
Κιντής" (11/9), Βριλήσσια (19/9).

Περισσότερες πληροφορίες

Το όνειρο ενός γελοίου

  • Δραματοποιημένο Διήγημα
  • Διάρκεια: 80 '

Οι δύο ηθοποιοί μοιράζονται επί σκηνής –σε δική τους απόδοση– τον πολυεπίπεδο μονόλογο ενός μοναχικού ανθρώπου που ονειρεύεται να αγαπηθεί και να ευτυχήσει, εκφράζοντας τα αδιέξοδα της ανθρώπινης φύσης. Το κορυφαίο θεατρικό δίδυμο καταδύεται για δεύτερη φορά σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά κείμενα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, σε ένα έργο που, μέσα από την προφητική του δύναμη, αγγίζει τα πιο μύχια ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης και αποκαλύπτει τον αγώνα του ανθρώπου να βρει νόημα ανάμεσα στην απελπισία και στη λύτρωση. Η σκηνική πράξη ερευνά τα όρια της ανθρώπινης φύσης, από την πτώση στην αποκάλυψη, από το σκοτάδι της απελπισίας στο φως της αλήθειας, σε μια παράσταση που βιώνεται ως τελετουργία.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

"Superstar" της Ιωάννας Πορτόλου: Ο χορός στην αρένα της επιβίωσης

Η Ιωάννα Πορτόλου μιλά για το "Superstar" στο ΠΛΥΦΑ, για κύκλους αντοχής και κατάρρευσης, τα όρια της δημιουργίας, τη μουσική ως συνεκτικό ιστό και τη γεωγραφική μοναξιά της Ελλάδας στο διεθνές χορευτικό τοπίο σήμερα επίμονα.

ΓΡΑΦΕΙ: ΜΑΡΙΑ ΚΡΥΟΥ
13/02/2026

Ποιο έργο του Θανάση Τριαρίδη παίζεται για τρίτη χρονιά στο Olvio;

Οι πραγματικότητες, οι αδικίες και οι γκρίζες ζώνες της κοινωνίας απασχολούν τον Θανάση Τριαρίδη στο "Να ξέρετε πως αυτό που ακούτε είναι σφύριγμα τρένου". Στο πλαίσιο της παράστασης, που συνεχίζει για 3η χρονιά, θα πραγματοποιηθεί συζήτηση με τον ανώτατο δικαστικό Χρήστο Ράμμο και τον ακτιβιστή και διασώστη Ιάσονα Αποστολόπουλο.

Το ιστορικό music hall "Μέδουσα" ξανά ζει

Η Αθήνα ξαναβρίσκει το θρυλικό της σαββατόβραδο στη "Μέδουσα". Το ιστορικό music hall που ταυτίστηκε με τον Γιώργο Μαρίνο αναβιώνει και συνεχίζει να ξαναβάζει φωτιά στη διασκέδαση με νέους συντελεστές.

Παράσταση-αφιέρωμα στον ελληνισμό της Αυστραλίας της δεκαετίας του ‘60 στο Αγγέλων Βήμα

"Έφυγες με το Πατρίς": Ένα θεατρικό ταξίδι μνήμης στο Αγγέλων Βήμα σε σκηνοθεσία Μαργαρίτα Δαλαμάγκα-Καλογήρου με τους Γιάννης Ντάσιος, Λίλη Τέγου και Γιάννης Τσιώμου να πρωταγωνιστούν.

"Άσπρο Μαύρο": Τελευταίες παραστάσεις στην Αθήνα και έναρξη περιοδείας

Η σπαρακτική υπαρξιακή σύγκρουση πίστης και απόγνωσης του Cormac McCarthy ολοκληρώνει τον κύκλο της στο Θέατρο Επί Κολωνώ και ταξιδεύει στην υπόλοιπη Ελλάδα. Στο τιμόνι της σκηνοθεσίας ο Αντώνης Καφετζόπουλος, που συμπρωταγωνιστεί με τον Ζερόμ Καλούτα.

"Δημοκράτορες" του Γιάννη Αποσκίτη: Τελευταίες παραστάσεις

Μια μαύρη, γκροτέσκα κωμωδία για την εξουσία, την παράνοια και τα όρια της επιστήμης είναι το έργο του Γιάννη Αποσκίτη, που παίζεται για λίγο ακόμα στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.

"Ο σωσμένος" στο Cartel: Μπισμπίκης–Κιτσοπούλου σε μια απροκάλυπτη συνάντηση

Η νέα παράσταση του "Σωσμένου" στο Cartel φέρνει τη συνάντηση Μπισμπίκη και Κιτσοπούλου, με ρεαλισμό, σκληρή θεματολογία και αθηρόστομη ειλικρίνεια, ενώ η μουσική του Μπάμπη Παπαδόπουλου καθορίζει την ατμόσφαιρα της αναμενόμενης πρεμιέρας.