Τον Πειραιά του ’30 και του ’40 με τους τεκέδες και τα λαϊκά κέντρα του και την ανάδυση του ρεμπέτικου φέρνει στο προσκήνιο το "Μινόρε", μέσα από την ελεύθερη αναπαράσταση της ιστορίας της "Τετράδας του Πειραιά", της ρεμπέτικης κομπανίας που σχημάτισαν στην πραγματικότητα οι Μάρκος Βαμβακάρης, Γιώργος Μπάτης, Ανέστης Δελιάς και Στράτος Παγιουμτζής, αλλά στην τηλεοπτική σειρά και στην παράσταση εμφανίζονται με άλλα ονόματα. Η θεατρική αναβίωση που σκηνοθετεί ο Τάκης Τζαμαργιάς παρακολουθεί με αγάπη αυτό το κομμάτι της (μουσικής) ιστορίας της Ελλάδας, τις απόπειρες των ανθρώπων του ρεμπέτικου να τινάξουν από πάνω του τη ρετσινιά του περιθωριακού, ευτελούς μουσικού είδους και να του δώσουν τη θέση που του άξιζε, μαζί με τη δική τους αναγνώριση ως μουσικών και ερμηνευτών.
Η διάρθρωση της σκηνικής εκδοχής (την υπογράφει ο Δημήτρης Χαλιώτης) σε διαδοχικές σεκάνς, που ενώνονται με τις απαραίτητες μουσικές γέφυρες, εξυπηρετεί την αναγκαστική σύμπτυξη μιας ιστορίας που στην πρωτότυπη εκδοχή μετράει είκοσι εφτά επεισόδια, και έτσι ο ρυθμός της παράστασης είναι απρόσκοπτος, ενώ ωραία λειτουργεί και το γλωσσικό ύφος, χωρίς να εκπίπτει σε γραφικότητες. Η συγκεκριμένη διασκευή, όμως, οδηγεί σε μια επιγραμματική, στα όρια της τυποποίησης, σκιαγράφηση των δρωμένων και ειδικά των χαρακτήρων. Τα πρόσωπα –οι παθιασμένοι ρεμπέτες, οι άνθρωποι του περιθωρίου και του υποκόσμου, οι γυναίκες, που επιχειρούν να ξεπεράσουν τη θέση που τους επιβάλλεται δείχνοντας πρώιμα δείγματα χειραφέτησης–, με όλες τις αδυναμίες, τα πάθη, τους έρωτες και τις αποτυχίες τους, παρουσιάζονται χωρίς περιθώρια ανάπτυξης, αν και χάρη στις ερμηνείες, ειδικότερα των εμπειρότερων ηθοποιών, αναδεικνύεται κάτι από το μεδούλι τους. Μια διαφορετική προσέγγιση του υλικού, θα λειτουργούσε ευεργετικά στην παράσταση.
Οι μελωδίες, η μουσική και τα τραγούδια, γνωστά και πολυαγαπημένα, λένε τις δικές τους ιστορίες, προσθέτουν στην παράσταση το απαραίτητο εκτόπισμα και δικαιώνουν το εγχείρημα. Εκτελούνται ζωντανά επί σκηνής από τον Αντώνη και τον Θοδωρή Ξηντάρη, αλλά και από τους ηθοποιούς, με κορυφαία ερμηνεία αυτή της Χριστίνας Μαξούρη (η οποία επιδεικνύει και υποκριτικό τσαγανό στο ρόλο της αντισυμβατικής Χήρας). Ο θίασος πιστεύει στο εγχείρημα, ακόμη και στις στιγμές που το κείμενο φτάνει στην πλατεία σαν τηλεοπτικό μελόδραμα. Η ζεστή παρουσία του Ιεροκλή Μιχαηλίδη τον αναδεικνύει στην ψυχή της παράστασης, όπως ήταν και της κομπανίας, ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης αποφεύγει έντεχνα να δημιουργήσει μια καρικατούρα πάνω στον ήρωά του, ιδιοκτήτη νυχτερινού κέντρου και "μαφιόζου" της εποχής, η Μαρία Τσιμά ερμηνεύει με άνεση τη λαϊκή γυναίκα, στο τριτοκλασάτο ξενοδοχείο της οποίας φιλοξενούνται οι αμαρτωλές ιστορίες των ηρώων, η Αλεξάνδρα Αϊδίνη με την εύθραυστη παρουσία της φέρνει τον αριστοκρατικό αέρα της Σύλβιας στους τεκέδες της Τρούμπας, αλλά και οι νεότεροι ηθοποιοί ανταποκρίνονται με την ίδια θέρμη (Κυριάκος Σαλής, Κατερίνα Παπανδρέου, Όλγα Σκιαδαρέση, κ.ά.).
Περισσότερες πληροφορίες
Το Μινόρε
Βασισμένη στη θρυλική τηλεοπτική σειρά «Το μινόρε της αυγής», η παράσταση μας ταξιδεύει στον Πειραιά του '30 με αγαπημένα τραγούδια που σημάδεψαν την ιστορία του πειραιώτικου ρεμπέτικου.
