Οι κριτικές του κοινού

Ένας εχθρός του λαού

Δράμα του Χένρικ Ίψεν
Διαρκεια : 100 '

Σκηνοθ.: Φ. Μακρής
Ερμηνεύουν: Φ. Μακρής, Στ. Κρούσκα, Κλ. Τολόγκου, Μ. Δουμπού.

Πληροφορίες Πληροφορίες για τη παράσταση

Οι κριτικές του κοινού

Προσθέστε στο blog ή στο site σας τα αστεράκια των χρηστών του αθηνόραμα για αυτή την παράσταση κάνοντας copy – paste τον παρακάτω html κώδικα

Μορφοποίηση
Επιλέξτε πλάτος



px
Επιλέξτε μέγεθος κειμένου



Εμφάνιση τίτλου

Επιλέξτε χρώμα

  • Stac πριν από 9 μήνες

    5 αστεράκΑ Εξαιρετική παράσταση με σπουδαία μηνύματα !!!!!

    Την προτείνω σε όλους !!!!

  • ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ πριν από 9 μήνες

    4 αστεράκΑ Καλή απόδοση, εύπεπτη, διαμορφωμένη για μαζική κατανάλωση. Εξαιτίας αυτού προτείνεται κ σε εφήβους, χωρίς κίνδυνο ανίας νομίζω!
    Δεν επικεντρώνει στην ουσία όμως την αποδίδει σαφώς εντέλει.
    Γελάσαμε κ τους απολαύσαμε.


  • Θεοδωρα πριν από 10 μήνες

    2,5 αστεράκΑ Μια παράσταση με δυνατό κείμενο και μέτριες ερμηνείες. Ένα συνεχές βουητό, κυρίως στην αρχή, με άσκοπα γέλια και μετακινήσεις των ηθοποιών. Η μουσική της παράστασης ήταν πολύ ωραία με ξεσηκωτικα ροκ τραγούδια. Τίποτα το ιδιαίτερο αλλά ούτε και ασχημο

  • Δημήτριος πριν από 10 μήνες

    4,5 αστεράκΑ Αξιζει να τη δεις!

  • Ανδρέας πριν από 10 μήνες

    0,5 αστεράκΑ Είδα τη συγκεκριμένη παράσταση την 10η Νοεμβρίου. Είμαι αυτός που ενόχλησε αρκετούς με το γέλιο του και ζητώ συγγνώμη. Νιώθω ντροπή που μια παράσταση κατάφερε να με ντροπιασει στο κοινό. Η παράσταση ήταν μια παρωδία σε επίπεδο που πίστευα ότι ήταν φάρσα όλο αυτό. Σκηνικά δεν υπήρχαν καν πάρα μόνο κάτι αντικείμενα που τα χρησιμοποιουσαν οι ηθοποιοί χωρίς κανένα απολύτως νόημα. Η ένταση στον ήχο είτε απο το στόμα των ηθοποιών είτε απο τη μουσική ήταν εκκωφαντικός σε σημείο που έκλεισα τα αυτιά μου. Μέχρι και άβολα και βεβιασμένα φιλιά για να νιώσουμε το νεανικό πάθος. Επίσης το έργο έχει γραφτεί πριν 130 χρόνια και η είσοδος της Δημάρχου έγινε με δίτροχο πατίνι. Ο φωτισμός ανύπαρκτος, έπαιζε μόνιμα το λευκό φως και καθόλου ντιμαρισμενο! Δεν παρακολουθώ πολλά χρόνια θέατρο λόγω το νεαρό της ηλικίας μου, αλλά πηγαίνω συνέχεια σε ερασιτεχνικες παραστάσεις και μπορώ να σας πω ότι οι ερμηνείες τους θα σας έκαναν να ντρέπεστε! Κρίμα και για το Studio Μαυρομιχάλη που έχει στο ιστορικό του πάρα πολύ καλές παραστάσεις. Ευτυχώς που το εισιτήριό μου το κέρδισα σε ραδιοφωνική εκπομπή!

  • Eleni πριν από 10 μήνες

    4 αστεράκΑ ολύ καλές ερμηνείες αλλά το πιο ενδιαφέρον θα ελεγα πως είναι η σκηνοθεσία και τα props που χρησιμοποιεί στο σκηνικό σύγχρονα απόλυτα ενταγμένα στο έργο! Αξίζει να δείτε την παράσταση!

  • ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΟΥΛΙΟΣ πριν από 10 μήνες

    «ΕΝΑΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ …» ΨΕΥΤΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ,
    ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΣΚΟΤΑΔΙΣΤΙΚΟΥ
    ΟΧΛΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
    ΜΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ «ΕΝΑΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ»
    ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΈΡΓΟΥ ΤΟΥ ΙΨΕΝ
    ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ STUDIO ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ

    Τι κι αν ο μεγάλος Νορβηγός δραματουργός έγραψε αυτό το σπουδαίο θεατρικό έργο το 1882 (δηλαδή πριν από 137 ολόκληρα χρόνια), τα πολλαπλά νοήματα αυτού του δράματος λειτουργούν σαν ένα σύγχρονο “καλειδοσκόπιο” και είναι πολυεπίπεδα, πανανθρώπινα, διαχρονικά και δραματικά επίκαιρα σήμερα. Ένας γιατρός διαπιστώνει ότι τα νερά της τουριστικής και προσοδοφόρας λουτρόπολής του είναι μολυσμένα από τα εργοστάσια της περιοχής και, υπηρετώντας τον λαό του, τολμάει να αναφέρει την επιστημονική αλήθεια και συγκρούεται με όλους όσοι υποστηρίζουν και καλύπτουν το βολικό για όλους ψέμα: α) με την πολιτική εξουσία (τον δήμαρχο, που είναι και ο ίδιος ο -γεμάτος εξουσιαστικά σύνδρομα- αδερφός του), β) με την τέταρτη εξουσία, δηλαδή με τον Τύπο (έναν δήθεν ανεξάρτητο και ριζοσπαστικό, μα -στ’ αλήθεια- ιδιοτελή και καιροσκοπικό υπηρέτη του συστήματος), γ) με τον φιλήσυχο εκπρόσωπο της «μετριοπαθούς» και δουλοπρεπώς φερόμενης πλειοψηφικής οχλοκρατίας και της «κοινότατης» γνώμης (που άγεται και φέρεται και πάντα δέχεται να πληρώνει αυτή τα σπασμένα και να μην πληρώνουν και οι “καημένοι” οι έχοντες) και δ) με το οικογενειακό του περιβάλλον, δηλαδή με τη συμβιβασμένη γυναίκα του και τον μεγαλομέτοχο των λουτρών πεθερό του (με εξαίρεση την αντικομφορμιστική κόρη του). Όλοι αυτοί τελικά συνωμοτούν εναντίον της αλήθειας και προσπαθούν να υποτάξουν τον ελεύθερο άνθρωπο. Επομένως, το έργο «σπάει κόκκαλα» και σήμερα, με τις πικρές αλήθειες του, θίγοντας βασικότατα ζητήματα σε πάρα πολλά επίπεδα: την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, την κοινωνική ευθύνη του επιστήμονα, τα εξουσιαστικά -και επιβαλλόμενα με τη συναίνεση της πλειοψηφίας- πολλαπλά σύνδρομα στην οικογένεια, στην πολιτική, στα μέσα ενημέρωσης και γενικά στη ζωή. Αποτελεί μια ουσιαστική, διεισδυτική και προφητική κριτική του συγγραφέα στο ολοκληρωτικό και σκοταδιστικό οχλοκρατικό σύστημα της ψεύτικης δημοκρατίας (που είναι ποσότητα χωρίς ποιότητα), το οποίο πάντα πολεμάει ανελέητα όλους τους ελεύθερους ανθρώπους που τολμάνε να μειοψηφήσουν, υποστηρίζοντας την αλήθεια με κάθε κόστος.
    Η παράσταση στο θέατρο Studio Μαυρομιχάλη είναι εξαιρετική από κάθε άποψη, κυρίως, διότι αναδεικνύει και φωτίζει αυτά τα ανατρεπτικά και πολυεπίπεδα νοήματα του ιψενικού έργου, με λιτότητα και απλότητα, με δουλειά και ομαδικότητα, με τόλμη και φαντασία. Όπως γίνεται με όλα τα αληθινά έργα τέχνης, ο επαρκής θεατής εδώ αναγνωρίζει άμεσα, διαισθάνεται και συνειδητοποιεί όλα αυτά τα μηνύματα και νιώθει κάτι από τη σπάνια πια και συγκλονιστική θεατρική «κάθαρση». Η διασκευή του έργου από τον Φώτη Μακρή και τη Στέλλα Κρούσκα σέβεται και υπηρετεί το κείμενο και διαθέτει εύστοχα ευρήματα: π.χ. αντί για τον αδερφό του γιατρού έχουμε την ανταγωνιστική αδερφή του ως καθρέφτη της ανελέητης εξουσίας και το φινάλε αφήνει ανοιχτό το ερώτημα πώς τελειώνει η ιστορία. Η σκηνοθεσία του Φώτη Μακρή πετυχαίνει το ευδιάκριτο στήσιμο της παράστασης και την ξεκάθαρη κλιμάκωσή της από την αρχική ανάπαυλα, στην αποκάλυψη της αλήθειας, στη σταδιακή κορύφωση των συγκρούσεων και στις τελικές προτάσεις συμβιβασμού και αποσπά πολύ καλές και πειστικές ερμηνείες όλων των ηθοποιών του θιάσου. Οι δύο πρωταγωνιστές αλληλεπιδρούν έξοχα μεταξύ τους και αναδεικνύουν όλες τις διαστάσεις των ρόλων τους: ο Φώτης Μακρής στο ρόλο του γιατρού είναι εκφραστικότατος, καίριος, άμεσος, ειρωνικός και μετρημένος, δίχως υπερβολές. Η Στέλλα Κρούσκα ως η ανταγωνιστική αδερφή του και ως η προσωποποίηση της ανελέητης εξουσίας είναι καθηλωτική, ανεπανάληπτη, με δύναμη και κύρος, και «κεντάει» υποκριτικά με την εξαίσια ερμηνεία της. Επίσης, έχει επιμεληθεί εύστοχα τη μουσική της παράστασης. Πολύ ταιριαστός και διεισδυτικός, ρεαλιστικός και ωμός είναι στον ρόλο του εκδότη ο ταλαντούχος ηθοποιός Γιώργος Κυριαζόπουλος. Η Κλεοπάτρα Τολόγκου είναι πολύ πειστική και αληθινή ως η φοβισμένη και συμβιβασμένη σύζυγος του γιατρού και ταιριάζει καλά με τη Μαριέλα Δούμπου, που είναι πολύ ζωντανή και ωραία ασυμβίβαστη ως η αγαπημένη νεαρή κόρη του γιατρού. Δωρικός και ουσιαστικός είναι ο Γιάννης Γαβρίλης ως ο εργοστασιάρχης πεθερός του γιατρού. Άφησα τελευταίο ένα αξιοσημείωτο θεατρικό φαινόμενο: τον εξαιρετικά ώριμο και ταλαντούχο, πολύ προικισμένο υποκριτικά και πολλά υποσχόμενο νέο ηθοποιό Άρι Λεοντόπουλο. Δεν παίζει μόνο τον ρόλο του (τον τυπογράφο, τον εκπρόσωπο της «μετριοπάθειας»), εξαίσια, ευφάνταστα, διαδραστικά, με λόγια και με κινήσεις, με γκριμάτσες και με ποικίλες αποχρώσεις, με κωμικές και δραματικές κλίμακες, αλλά -στην πράξη- διακριτικά και με σπάνια εκφραστική δύναμη «εικονογραφεί» και «διερμηνεύει» συνεχώς και αλησμόνητα ολόκληρη αυτή τη σπουδαία παράσταση.
    Το παρόν κείμενο αποτελεί μια «αντικειμενική» κριτική ενός «επαρκούς θεατή», που είδε κάτι αξιοσημείωτο εδώ και θέλησε να το μοιραστεί με άλλους…

  • Νίκος Ταβξης πριν από 11 μήνες

    5 αστεράκΑ Όλοι οι πολιτικοί μας πρέπει να δουν αυτή την παράσταση Μήπως και καταλάβουν κάποια πράγματα επιτέλους

  • Γιαννςς πριν από 11 μήνες

    5 αστεράκΑ Μπραβο

  • Μαχη πριν από 11 μήνες

    Εξαιρετική η ερμηνεία ολων
    Το συστήνω ανεπιφύλακτα

  • Μ.Λουκα πριν από 11 μήνες

    5 αστεράκΑ Πολύ καλές ερμηνείες φοβερός ο γιατρός και σημαντικό το μήνυμα του εργου

  • Estrellita πριν από 11 μήνες

    0,5 αστεράκΑ Κακή παράσταση, αδύναμη σκηνοθετικά, με πολλή βαβούρα άνευ λόγου και δήθεν σκηνοθετικά gadgets. Υποκριτικά δε, κάτω του μετρίου όλοι, με μοναδική εξαίρεση τον γιατρό και αυτό, σε στιγμές μόνον. Κρίμα!

  • Δ.Μ. πριν από 11 μήνες

    5 αστεράκΑ Κλασσικό κείμενο ανεβασμένο με σύγχρονο τρόπο χωρίς μοντερνισμός και εξυπνάδες χάρηκα πολύ που το ειδα

  • Τζιμακος πριν από 11 μήνες

    Εξαιρετικά σύγχρονη παράσταση με εξαιρετικές ερμηνείες!!!

  • Νικος Νικητάκης πριν από 11 μήνες

    1 αστεράκΑ Κακό, πολύ κακό! Είδαμε την παράσταση το Σάββατο 12/10. Ισως οι ηθοποιοί να ήταν κουρασμένοι. Όμως είναι άλλο η φρέσκια οπτική ματιά στο έργο και άλλο να αλλάζει κάποιος το φινάλε του έργου. Αθλιο και άβολο το θέατρο και ένας πατέρας μεταξύ Πρέκα και εγκεφαλικού.

  • AΓΓΕΛΟΣ πριν από 11 μήνες

    0 αστεράκΑ Υπέροχη παράσταση με πολύ καλή ερμηνεία από όλους τους ηθοποιούς. Ζήσαμε δυστυχώς την πραγματικότητα στην κοινωνία μας. ΤΟ ΣΥΝΙΣΤΏ ΑΝΕΠΙΦΎΛΑΚΤΑ..

  • George Troullakis πριν από 1 χρόνια

    0 αστεράκΑ κατακρεουργηση του εμβληματικου εργου του Ιψεν ,με ανυπαρκτα σκηνικα ,ηθοποιία κατω του μετρίου και μουσική εκτος τοπου.Ο σκηνοθέτης καταφερε να μετατρεψει ένα δράμα σε παρωδία

  • ΑΡΕΤΗ πριν από 1 χρόνια

    Πολύ ωραία παράσταση για όλα τα γούστα και για όλες τις ηλικίες!
    Ένα αριστουργηματικό έργο του Ίψεν πάντα επίκαιρο, με     
    ευρηματική σύγχρονη σκηνοθεσία σαν να  γράφτηκε το έργο σήμερα και όχι πρίν από εκατό χρόνια και πλέον...
    Θαυμάσιες ερμηνείες και είμαι σίγουρη ότι όλο το κοινό απόλαυσε την παράσταση.
    ....Σπεύσατε....

  • θεατής στο πατάρι πριν από 1 χρόνια

    5 αστεράκΑ Σκηνοθετική ευστοχία, ερμηνείες πολύ άνω του μετρίου, ένα "καλοδουλεμένο" σύνολο που σου μεταδίδει όλη τη δυσώδη, λυσσαλέα επίθεση των αυτόκλητων υπερασπιστών ενός μολυσμένου υδραγωγείου. Το τελικό αποτέλεσμα ανταμοίβει τόσο τους συντελεστές όσο και τους "διδασκόμενους" θεατές. Μπράβο σας!

  • Δημήτρης πριν από 1 χρόνια

    3,5 αστεράκΑ Αξιοπρεπής παράσταση. Το έργο είναι εξαιρετικό και απόλυτα διαχρονικό. Η διασκευή θα μπορούσε να το έχει μεταφέρει ακόμα περισσότερο στο σήμερα για να δικαιολογήσει την έλλειψη σκηνικών και κοστουμιών και τις κάπως τραβηγμένες επιλογές μουσικής. Η υποκριτική επαρκής αν και είχε περιθώρια για βελτίωση σε κάποιους ρόλους.