"Και εφύτευσεν ο Θεός παράδεισον": Τρίτη σεζόν επιτυχίας για τη συγκλονιστική παράσταση που μιλάει για το sex trafficking

Παράσταση που ξεχώρισε από την πρώτη στιγμή που παρουσιάστηκε την άνοιξη του 2023, το "Και εφύτευσεν ο Θεός παράδεισον" μιλάει με τόλμη για τη βαναυσότητα του sex trafficking. Το  υπογράφει η Βαλέρια Δημητριάδου, μέλος της ομάδας C for Circus, και βασίζεται τόσο σε πραγματικές ιστορίες θυμάτων όσο και σε στατιστικές έρευνες, θίγοντας το τραγικά επίκαιρο θέμα μίας από τις τρομακτικότερες μορφές έμφυλης βίας. Πρόκειται για μια ιστορία μυθοπλασίας με ηρωίδα τη Χλόη, μια νεαρή κοπέλα που πέφτει θύμα trafficking από τον σύντροφό της, όμως στην πλοκή χρησιμοποιούνται και στοιχεία από το θέατρο ντοκουμέντο. Έτσι, παρακολουθούμε μία επώδυνη ιστορία που κλιμακώνεται προς το απόλυτο αδιέξοδο, καθώς ξεκινάει με τη γνωριμία της Χλόης και του Πίτερ –και το έργο μεταφέρει όλα τα θετικά συναισθήματα που κρύβει ένας έρωτας στο ξεκίνημά του– για να καταλήξει στον εγκλεισμό και τη σεξουαλική εκμετάλλευση της Χλόης. Μάλιστα, όπως ακούμε στην παράσταση, υπάρχουν τριών ειδών σωματέμποροι: αυτοί που είναι ακριβώς όπως τους φανταζόμαστε, αυτοί που μοιάζουν περισσότερο με κοστουμαρισμένους λογιστές και οι "εραστές".

Ο τίτλος του έργου αποτελεί φράση από τη "Γένεση" της Παλαιάς Διαθήκης, όπου περιγράφεται η δημιουργία του κόσμου από τον Θεό, με τον άνθρωπο να αποτελεί το τελειότερο από όλα τα όντα που έπλασε. Η συγγραφέας δήλωσε στο "α" για τη συγγραφή του: "το έργο γράφτηκε σε μία χρονική περίοδο, όπου η πανίσχυρη συνθήκη της πανδημίας είχε κατακλύσει τα πάντα και η ανθρωπότητα στάθηκε, κοιτάχτηκε μπροστά στον καθρέφτη και είδε για πρώτη φορά μετά από καιρό τον εαυτό της κατάματα. Ο αντικατοπτρισμός της έφερε στην επιφάνεια όλα αυτά που με δόλο και φροντίδα καταχωνιάζονταν μες στα χρόνια και σίγουρα έκανε ακόμα πιο οφθαλμοφανές το πόσο ατελές πλάσμα είναι τελικά ο άνθρωπος".

Η Δημητριάδου έχει πετύχει μία αξιοθαύμαστη ισορροπία μεταξύ της σκληρότητας του θέματος και της ευαισθησίας στην σκηνική του αποτύπωση, ενώ ιδιαίτερα ξεχωριστή είναι και η παράσταση, την οποία σκηνοθετεί η ίδια, και φέτος μεταφέρθηκε στο θέατρο Ανεσις. Η σκηνή πλημμυρίζει με μουσική, μια σκηνοθετική επιλογή που μεταφέρει ακόμη πιο επιδραστικά τις εφιαλτικές διαστάσεις του θέματος. Για την ακρίβεια, η μουσική και τα τραγούδια, που εκτελούνται ζωντανά από τους ηθοποιούς, καθώς και η σωματική κίνηση συνθέτουν έναν κόσμο εφιαλτικό, που συνεχώς μας υπενθυμίζει ότι αφορά ένα ζήτημα πέρα για πέρα αληθινό. Ο πολυπληθής θίασος είναι καθοριστικός για το συγκλονιστικό αποτέλεσμα, καθώς οι ηθοποιοί εναλλάσσονται σε πολλούς ρόλους, τραγουδούν και συνθέτουν επιμέρους κόσμους που εμπλουτίζουν το κείμενο.

Πρόκειται για μία παράσταση ανθρωποκεντρική όσο και πολιτική, που καταδεικνύει το μέγεθος των κυκλωμάτων του λεγόμενου "αόρατου εγκλήματος", όπου άνθρωποι εξουσιάζουν τις ζωές άλλων, ασκώντας αδιανόητη σωματική και ψυχολογική βία, με  κίνητρο το κέρδος. Η Αθηνά Αλεξοπούλου, ο Παναγιώτης Γαβρέλας, η Ηλέκτρα Γεννατά, ο Νικόλας Δροσόπουλος, ο Κωνσταντίνος Κάππας, η Χρύσα Κοτταράκου, ο Γρηγόρης Μπαλλάς, ο Νικόλας Παπαδομιχελάκης, η Μαρία Προϊστάκη, η Αθηνά Σακαλή και ο Θανάσης Χαλκιάς είναι οι έντεκα ηθοποιοί που βλέπουμε επί σκηνής, οι οποίοι λειτουργούν σαν ένα σώμα, συνθέτοντας σταδιακά το παζλ της ιστορίας.Η μουσική σύνθεση είναι επίσης της Βαλέριας Δημητριάδου, τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφει η Δήμητρα Λιάκουρα, τους φωτισμούς η Μελίνα Μάσχα και τις χορογραφίες η Ειρήνη Μακρή.