Με έναυσμα την ερμηνεία της Γιασεμί Κηλαηδόνη, το πυκνό κείμενο του Θωμά Ψύρρα, που συνδυάζει την ντοπιολαλιά με το λόγο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και του Γεώργιου Βιζυηνού, μετατρέπεται σε μια δραματοποιημένη αφήγηση με ένταση κι εσωτερικότητα.
Μαράν αθά στους νόμους τους χριστιανισμού σημαίνει «Ο Κύριος είναι κοντά», για να τιμωρήσει τα όσα ανόσια και βλάσφημα έπραξες. Στη σημασία και την εσχατολογική προοπτική του «μαράν αθά» στάθηκε ο πρωτοεμφανιζόμενος στο θέατρο πενηνταπεντάχρονος Λαρισινός συγγραφέας για να προσεγγίσει –μέσα από την εξομολόγηση ενός ενενηντάχρονου μοναχού– το αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ της φθαρτής ανθρώπινης υπόστασης και του φόβου της θεϊκής αφθαρσίας, τη σύγκρουση ανάμεσα στον αυτοπεριορισμό της βούλησης και στην επιθυμία, ενώ παράλληλα αφήνει να φανεί η κοινωνία μιας άλλης εποχής στην οποία αναδεικνύεται η διαφορετικότητα της γυναίκας.
Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μονόπρακτο με μεγάλη διάρκεια (125΄). Όμως το πρώτο μέρος έμοιαζε περισσότερο με αναλόγιο, ενώ το δεύτερο –σαφώς πιο δυνατό– επέτρεψε στο συναίσθημα να ανθίσει και να χτιστεί ένας δραματικός μονόλογος. Στην αντιποιητική εποχή μας το κείμενο του Ψύρρα («Εις το ταρσικόν εγνώρισα την αγάπη. Δώρο ήτον κι αντίδωρο μαζί... Είδα τον εμαυτό μου να γένηται φεγγάρι – να αλλάσσεται εις φωτιά και μετά να χύνεται ωσάν πρωινή δροσιά απά στο χλωρό φύλλο») θα μπορούσε να ακούγεται ως παραφωνία, έχει όμως μια καθαρότητα που σε συγκινεί.
Ο σκηνοθέτης της παράστασης Δήμος Αβδελιώδης, στην προσπάθειά του να μην αλλοιωθούν ο ρυθμός και το ύφος του κειμένου, το άφησε ατόφιο. Μια συμπύκνωσή του, ωστόσο, στο πρώτο κυρίως μέρος, θα βοηθούσε τον θεατή ο οποίος προσέρχεται για να παρακολουθήσει θεατρική πρόζα. Αυτό που αναγνωρίζουμε στον σκηνοθέτη είναι το γεγονός ότι ξέρει να δημιουργεί ατμόσφαιρα και μια αίσθηση τελετουργίας στις παραστάσεις του, με τις υποβλητικές εναλλαγές του φωτός και τους ακριβείς κινησιολογικούς κώδικες. Η παράσταση έχει ενιαία ατμόσφαιρα και διαπνέεται από μια εσωτερικότητα που δεν επιτρέπει ούτε στο μυαλό ούτε στα μάτια να δραπετεύσουν από τη σκηνή.
Η Γιασεμί Κηλαηδόνη μας εντυπωσίασε με την καθαρότητα και την ακρίβεια της ερμηνείας της. Παραδομένη ψυχή τε και σώματι στην παράσταση, καταφέρνει –όσο εξαντλητικό κι αν είναι– να σταθεί στη σκηνή, ντυμένη μ’ ένα μαύρο ράσο, ως μοναχός που μιλά για τη ζωή του και την αναζήτηση της ολότητας, ώστε να μας οδηγήσει με το σώμα, τις εκφράσεις και τις χειρονομίες της στα υπόγεια της ψυχής του ήρωα.
Είναι φανερό πως στην παράσταση, που απευθύνεται σε φανατικούς θεατρόφιλους, έχει γίνει λεπτομερής δουλειά. Αν είστε εξοικειωμένοι με ανάλογες θεατρικές «δοκιμασίες», η παράσταση θα μιλήσει στην καρδιά σας.
INFOΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ Ακαδήμου 14, 2105234382. Μια εσωτερική αυλή ενώνει το θέατρο με το εστιατόριο «Άννας», το οποίο λειτουργεί και ως after theatre στέκι.
