Η "Μαύρη Πεταλούδα" παρουσιάζεται για δεύτερη χρονιά στον χώρο H.UG (Human Underground), σε μια πολυμεσική performance του Θάνου Κοσμίδη, εμπνευσμένη από την ποίηση του Μίλτου Σαχτούρη που δημιουργεί ένα σκηνικό σύμπαν όπου η εικόνα, ο ήχος και ο λόγος συνυπάρχουν.
Οκτώ ποιήματα του Σαχτούρη από τις συλλογές "Παραλογαίς", "Με το πρόσωπο στον τοίχο", "Όταν σας μιλώ", "Το σκεύος" και "Καταβύθιση" γίνονται η αφετηρία μιας σουρεαλιστικής αφήγησης με επίκεντρο τον ίδιο τον ποιητή. Κοστούμια, μάσκες, stop-motion βίντεο, χειροποίητες κατασκευές, χρώματα, σκιές, κίνηση και ζωντανή μουσική συνθέτουν μια οπτικοακουστική εμπειρία με εξπρεσιονιστική αισθητική.

Ο Θάνος Κοσμίδης αξιοποιεί την ποίηση του Σαχτούρη, που ξεπερνά τα όρια του τόπου και του χρόνου, για να στραφεί στην ανθρώπινη εσωτερική διαδρομή και στη σχέση του ανθρώπου με το παρόν. Μέσα από ονειρικά κολάζ ζωντανών εικόνων, η performance αποκτά τελετουργικό χαρακτήρα και παρακολουθεί μια πορεία που διαμορφώνεται από τις προσωπικές επιλογές, την υπέρβαση των εμποδίων και την προσπάθεια απελευθέρωσης από όσα απομακρύνουν τον άνθρωπο από τον εαυτό του.
Ο Κοσμίδης, που δραστηριοποιείται ως μουσικός, εικαστικός, σκηνογράφος, σκηνοθέτης και performer, συνδυάζει τις διαφορετικές καλλιτεχνικές του ιδιότητες σε ένα ενιαίο έργο, όπου η χειροποίητη κατασκευή συναντά την ψηφιακή εικόνα και τους ηλεκτρονικούς ήχους.

Τη σύλληψη, τη σκηνοθεσία, τη μουσική, τα βίντεο και τις μάσκες υπογράφει ο Θάνος Κοσμίδης, ενώ τη σκηνογραφία και τα κοστούμια η Δάφνη Αηδόνη. Τους φωτισμούς και τις φωτογραφίες επιμελήθηκε ο Γιώργος Ζαφειρίου. Παίζουν οι Άλκης Ζούπας, Χάρης Καρύδης, Μυρτώ Λελόβα και Θάνος Κοσμίδης.

Προπώληση: more.com
Περισσότερες πληροφορίες
Η μαύρη πεταλούδα
Ένα ταξίδι στο εξπρεσιονιστικό σύμπαν του Μίλτου Σαχτούρη έρχεται για δεύτερη χρονιά, μέσα από οκτώ επιλεγμένα ποιήματά του που συνομιλούν και αλληλοσυμπληρώνονται με κοστούμια, μάσκες, stop-motion video, κατασκευές-μηχανισμούς, χρώματα, σκιές, κίνηση και ζωντανή μουσική. Mέσα από πολυμεσικά κολάζ «ζωντανών εικόνων», η παράσταση διερευνά την έννοια της μετάβασης. Χτισμένο με ονειρικές εικόνες, το έργο λειτουργεί ως μια τελετουργική μετάβαση, ισορροπώντας μονίμως ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο. Τελικά, διαγράφεται η πορεία του ανθρώπου, όπως αυτή καθορίζεται από τις επιλογές του, από την υπέρβαση των εμποδίων και την απελευθέρωσή του από όσα τον κρατούν σε έναν, ξένο προς τον εαυτό του, τόπο. Τα ποιήματα προέρχονται από τις ποιητικές συλλογές «Παραλογαίς», «Με το πρόσωπο στον τοίχο», «Όταν σας μιλώ», «Το σκεύος» και «Καταβύθιση».

