10 Πράγματα που θέλεις να μάθεις για τον Αλμπέρ Καμύ

Ο Γιάννης Κακλέας ανεβάζει τους "Δίκαιους" του Αλμπέρ Καμύ, ένα έργο που ίσως δεν είναι τόσο γνωστό στο ευρύ κοινό, αλλά είναι αντιπροσωπευτικό της φιλοσοφίας του συγγραφέα. Στην παράσταση, η οποία ανεβαίνει (από 21/10) στο Θέατρο Αποθήκη, παίζουν οι Κωνσταντίνος Μπιμπής, Βερόνικα Δαβάκη, Δημήτρης Γεωργαλάς, Τζούλη Σούμα, Γιάννης Σαμψαλάκης, Χρήστος Τσάβος και Νίκος Δερτιλής. Με αφορμή την παράσταση κάνουμε μια αναδρομή σε 10 σημαντικές στιγμές στη διαδρομή του Γάλλου διανοητή.

1. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια πολύ φτωχική περιοχή της Αλγερίας, όπου ζούσαν κυρίως εργάτες και τεχνίτες, σαν τον θείο του που ήταν βαρελάς και το αποτύπωσε στο διήγημά του, "Οι Σιωπηλοί". 
2. Λάτρευε το ποδόσφαιρο και έπαιζε στην ομάδα Racing Universitaire d’ Alger για δύο χρόνια, 1928-1930. Η αγάπη του για τη στρογγυλή μπάλα αποτυπώνεται στην "Πτώση" 
3. Το 1938 έγινε ανταποκριτής σε εφημερίδα της Αλγερίας, καλύπτοντας, μεταξύ άλλων, και ανταποκρίσεις από ποινικές υποθέσεις δικαστηρίων, γεγονός που τον βοήθησε όταν έγραψε τον "Ξένο".
4. Υποστηρικτής του Παραλόγου, πίστευε ότι ο άνθρωπος πρέπει να ζει απελευθερωμένος από ελπίδες, χωρίς αυταπάτες, αφού τότε μόνον "μπορεί να ζήσει την περιπέτειά του μέσα στα όρια της δικής του ζωής".
5. Ο πιο εμβληματικός του ήρωας του Παραλόγου είναι ο Σίσυφος, στο κείμενό του με τίτλο "Ο Μύθος του Σίσυφου", ο οποίος γνωρίζει ότι η προσπάθειά του είναι μάταιη, αλλά αυτή ακριβώς είναι και η δύναμή του: το ότι ορίζει τη δική του μοίρα.
6. Μετά την περίοδο του Παραλόγου, ο Καμύ γοητεύεται από την ιδέα της Επανάστασης και γράφει την "Πανούκλα" (1947), τους "Δίκαιους" (1949) και τον "Επαναστατημένο άνθρωπο" (1951).
7. Το 1957, στο κείμενό του "Στοχασμοί για την γκιλοτίνα" διατύπωσε την ευχή για κατάργηση της θανατικής ποινής σε μια "ενωμένη Ευρώπη του μέλλοντος", μια ευχή η οποία εισακούστηκε από το γαλλικό κράτος 24 χρόνια αργότερα, μόλις το 1981.
8. Η επίμονη ανθρωπιστική του θεώρηση ήταν αυτή που τον κατέστησε βασικό υπερασπιστή της Ευρωπαϊκής συνείδησης. Ως αναγνώριση της προσπάθειάς του, τού απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, το 1957.
9. Αγαπούσε το θέατρο και από νωρίς, στην Αλγερία ακόμα, σκηνοθετούσε στο θέατρο Théâtre du Travail, ενώ πριν το τέλος της ζωής του ετοιμαζόταν να αναλάβει ένα θέατρο στο Παρίσι.
10. Ο Αλμπέρ Καμύ πάντα πίστευε ότι το πεθάνει κάποιος σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα ήταν "ένας ανόητος θάνατος" ("une mort imbécile"). Ο Καμύ, στις 4 Ιανουάριου 1960, σκοτώθηκε ενώ επέστρεφε στο Παρίσι μαζί με τον εκδότη του, Μισέλ Γκαλιμάρ και την οικογένειά του. Ο  Γκαλιμάρ που οδηγούσε το αυτοκίνητο είχε επιμείνει να ταξιδέψει μαζί τους ο Καμύ, παρόλο που ο συγγραφέας είχε ήδη προμηθευτεί εισιτήριο για να επέστρεφε με το τρένο.