Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν: Το αναλυτικό πρόγραμμα για τη σεζόν 2026–2027

Υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Μαριάννας Κάλμπαρη, το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν παρουσιάζει το πρόγραμμα για τη θεατρική περίοδο 2026–2027, αντλώντας έμπνευση από τον στίχο του Γιώργου Σεφέρη ("Θεατρίνοι, Μ.Α.") και θέτοντας το διπλό ερώτημα: "Πού θες να πάμε; Πού θες να πας;". Το φετινό concept συμπυκνώνει τη διάθεση για μια κοινή αλλά και προσωπική αναζήτηση. Το "θες" εκφράζει την επιθυμία και τη βούληση να πάρουμε θέση απέναντι στην εποχή μας, το "πάμε" χωρά τη συλλογικότητα —το θέατρο, την κοινότητα και την κοινωνία που γυρεύουν κοινή κατεύθυνση— ενώ στο "πας" ο καθένας συναντά την προσωπική του επιθυμία και την ευθύνη των επιλογών του.  

Αυτή η διαδρομή αποτυπώνεται μέσα από έντεκα παραστάσεις στις δύο κεντρικές σκηνές, παραστάσεις στην Παιδική και Εφηβική σκηνή, καθώς και τη νέα Σκηνή Νέων Δημιουργών (με ετήσιο residency, Βραβείο Νέου Σκηνοθέτη/τιδας και Φυτώρια), χωρισμένα σε τέσσερις θεματικούς άξονες: 

Πρόσωπα που κοιτούν στο παρελθόν για να κατανοήσουν το παρόν, μετατρέποντας την προσωπική ιστορία σε συλλογική μνήμη ("Εκμυστηρεύσεις της Έλλης Αλεξίου", "Το θέατρο ή τη ζωή σου", "Ιστορίες του Χόρχε").

Γυναικείες φωνές που διεκδικούν τον δρόμο τους: Γυναίκες που αμφισβητούν τους περιορισμούς που τους επιβλήθηκαν και απαντούν μέσα από τη λογοτεχνία, το τραγούδι και το σώμα ("Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη", "Πηνελόπες και Πηνελοπιάδες - μέρος δεύτερο", "Ακριβούλα μου").  

Η κοινή πορεία σε δοκιμασία: Οικογένειες, κοινότητες και κοινωνίες που χάνουν τον προσανατολισμό τους απέναντι σε κρίσεις, από έναν ναυαγό έως τη νεόπλουτη Ελλάδα του ’80 ("Το θαύμα", "Ρόσμερσχολμ", "Το στρίψιμο της βίδας", "Σε στενό οικογενειακό κύκλο", "Θα κλάψουνε μανούλες").  

Οι νέοι δρόμοι: Δράσεις και παραστάσεις όπου παιδιά, έφηβοι και νέοι δημιουργοί χαράζουν τις δικές τους νέες διαδρομές ("Ο κύριος Βρομύλος", "Cloud", Σκηνή Νέων Δημιουργών).  

Αναλυτικό πρόγραμμα για τη σεζόν 2026–2027

"Εκμυστηρεύσεις της Έλλης Αλεξίου": Ένα θεατρικό πορτραίτο για τη μεγάλη δασκάλα, λογοτέχνιδα και αγωνίστρια, που αναζητά τον άνθρωπο πίσω από τη συγγραφέα και τη σχέση της με τη λογοτεχνία, την πολιτική και τον έρωτα. Κείμενο: Εύα Νικολαΐδου, Σκηνοθεσία – σκηνικά – κοστούμια: Άγγελος Μπούρας, Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου. Παίζει η Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου -συμμετέχει και ο Ξενοφών Ραράκος (Σκηνή Φρυνίχου έως 1 Νοεμβρίου).

"Το θαύμα": Μια γλυκόπικρη, πολιτική αλληγορία για τη μνήμη, την απώλεια και την αναζήτηση της ανθρώπινης καλοσύνης σε μια εποχή διαρκών μετακινήσεων και υποτίμησης του μετανάστη. Κείμενο: Giuseppe Massa. Μετάφραση: Βιολέτα Ζεύκη. Σκηνοθεσία: Νικολέτα Φιλόσογλου. Ενδυματολογία: Φίλιππος Τσιτσόπουλος. Παίζουν: Θανάσης Δήμου, Παναγιώτης Παναγόπουλος. (Σκηνή Φρυνίχου έως 1 Νοεμβρίου)

"Το θέατρο ή τη ζωή σου": Ένας χειμαρρώδης μονόλογος όπου ο Σταμάτης Φασουλής ανοίγει τα συρτάρια της μνήμης του, μετατρέποντας την προσωπική του διαδρομή σε ζωντανή πράξη ανάστασης για την ιστορία του νεοελληνικού θεάτρου. Κείμενο - σκηνοθεσία - ερμηνεία: Σταμάτης Φασουλής. Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης. Σκηνογραφία: Ζωή Μολυβδά-Φαμέλη. Ενδυματολογία: Κλαιρ Μπρέισγουελ. Μουσικοί επί σκηνής: Παναγιώτης Τσεβάς, Δημήτρης Κίκλης, Μυρσίνη Αχαλινωτοπούλου. (Υπόγειο, από 16 Οκτωβρίου).

"Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη": Το διεθνές λογοτεχνικό φαινόμενο ανεβαίνει για πρώτη φορά στη σκηνή, αφηγούμενο την κρυφή ανάγνωση κλασικών έργων λογοτεχνίας από γυναίκες στην Τεχεράνη ως πράξη αντίστασης και ελευθερίας. Κείμενο: Αζάρ Ναφίσι. Θεατρική διασκευή: Ηρώ Μπέζου. Σκηνοθεσία: Μαρία Ξανθοπουλίδου. Σκηνικά: Δημήτρης Μεράντζας. Κοστούμια: Χριστίνα Κάλμπαρη. Παίζουν: Μαρία Καλλιμάνη και οι Δήμητρα Βήττα, Λήδα Κουτσοδασκάλου, Διονυσία Μπαλαμώτη, Ηλέκτρα Μπαρούτα, Ζωή Μυλωνά, Θάλεια Σταματέλου, Μαρία Πετεβή. (Υπόγειο, από 19 Οκτωβρίου)

"Ρόσμερσχολμ": Το αριστούργημα του Χένric Ίψεν παρουσιάζεται ως ένα αγωνιώδες, βαθιά πολιτικό θρίλερ με κωμικές ανάσες, γύρω από την επιθυμία κοινωνικής αλλαγής και τα σκοτεινά βάρη του παρελθόντος. Κείμενο: Χένρικ Ίψεν. Μετάφραση-διασκευή-σκηνοθεσία: Γιάννης Χουβαρδάς. Σκηνογραφία: Εύα Μανιδάκη. Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη. Μουσική: Φώτης Σιώτας. Παίζουν: Γιώργος Γλάστρας, Σίμος Κακάλας, Ηρώ Μπέζου, Άντζελα Μπρούσκου, Αργύρης Ξάφης, Γιάννης Χαρίσης. (Σκηνή Φρυνίχου, από 12 Νοεμβρίου).

"Ιστορίες του Χόρχε" : Μια παράσταση-περίπατος, γεμάτη χιούμορ, συγκίνηση και μουσική, που αποτελεί μια διαδρομή επιστροφής σε τόπους, ανθρώπους και προσωπικές μνήμες που γίνονται κοινός τόπος. Κείμενο-μουσική: Σπύρος Γραμμένος. Σκηνοθεσία: Ζωή Ξανθοπούλου. Παίζουν: Σταύρος Σβήγκος, Σπύρος Γραμμένος. (Σκηνή Φρυνίχου, από 1 Δεκεμβρίου).

"Το στρίψιμο της βίδας": Η κλασική ιστορία φαντασμάτων του Χένρι Τζέιμς για την αθωότητα, τη διαφθορά και τα όρια της ανθρώπινης αντίληψης στη βικτωριανής εποχής Αγγλία. Κείμενο: Χένρι Τζέιμς. Μετάφραση-διασκευή-σκηνοθεσία: Γιάννης Καλαβριανός. Σκηνικά: Κατερίνα Βλάχμπεη. Κοστούμια: Βάνα Γιαννούλα. Παίζουν: Γιώργος Γλάστρας, Ελένη Ουζουνίδου. (Υπόγειο, από  29 Ιανουαρίου).

"Σε στενό οικογενειακό κύκλο": Μια σπάνια παιζόμενη, διαχρονική σάτιρα του 1849 μεταφέρεται στη νεοπλουτίστικη Ελλάδα του ’80, καυτηριάζοντας την απληστία, τον λαϊκισμό και το κυνήγι του χρήματος. Κείμενο: Αλεξάντερ Οστρόφσκι. Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας. Σκηνοθεσία: Γιάννης Μόσχος. Σκηνικά: Τίνα Τζόκα. Κοστούμια: Βάνα Γιαννούλα. Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου. Παίζουν: Μελίνα Βαμπούλα, Μαρία Μπαγκανά, Άγγελος Μπούρας, Κωνσταντίνος Πλεμμένος, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Εύη Τζανουκάκη, Σπύρος Τσεκούρας. (Σκηνή Φρυνίχου, από 4/2).

"Πηνελόπες και Πηνελοπιάδες" - μέρος δεύτερο: Η Πηνελόπη παίρνει τον λόγο σε μια πρωτότυπη performance με ζωντανή μουσική, ύφανση και χορό, ανοίγοντας διάλογο γύρω από την αναμονή και τη δυνατότητα των σιωπηλών γυναικών να ορίσουν τη ζωή τους. Κείμενο - σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη. Ζωντανή μουσική - αργαλειός: Φοίβη Βλάσση. Χορός - ακροβασία: Χριστίνα Σουγιουλτζή. Εικαστική επιμέλεια: Άγγελος Μπούρας. Παίζουν: Μαριάννα Κάλμπαρη, Φοίβη Βλάσση, Χριστίνα Σουγιουλτζή κ.ά. (Σκηνή Φρυνίχου, από 15 Φεβρουαρίου).

"Ακριβούλα μου": Μια σύνθεση τεσσάρων διηγημάτων του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη για τη χαμένη αθωότητα, τη γυναικεία ψυχή και τις παρηγορητικές μορφές που χάθηκαν σαν άνθη του γιαλού. Κείμενο: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (σύνθεση διηγημάτων). Σύλληψη – σκηνοθεσία: Όλια Λαζαρίδου. Δραματουργία: Σύλβια Λιούλιου. Εικαστική εγκατάσταση: Δάφνη Ρόκου. Μουσικός επί σκηνής: Άννα Παπαϊωάννου. Παίζουν: Όλια Λαζαρίδου, Σεμέλη Δημητρακοπούλου. (Υπόγειο, από 1 Μαρτίου).

" Θα κλάψουνε μανούλες": Ένα αυτοσαρκαστικό κλείσιμο της σεζόν μέσα από τον κόσμο της επιθεώρησης, με χιούμορ και πίκρα απέναντι στις δυσκολίες της εποχής και την έλλειψη χρηματοδότησης. Κείμενα-δραματουργία: RMS MATAROA. Σκηνοθεσία: Μάνος Βαβαδάκης. (Σκηνή Φρυνίχου από Μάιο).

" Ο κύριος Βρομύλος" (2η χρονιά):  Μια τρυφερή ιστορία βασισμένη στον Ντέιβιντ Ουάλιαμς για τον σχολικό εκφοβισμό, τις ανισότητες, τη φιλία και τη δύναμη μιας μικρής πράξης καλοσύνης. Κείμενο: Ντέιβιντ Ουάλιαμς. Μετάφραση-διασκευή: Άνδρη Θεοδότου. Σκηνοθεσία: Δημήτρης Δεγαΐτης. Σκηνικά-κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού. Παίζουν: Ουσίκ Χανικιάν, Ναταλία Δήμου, Γιάννης Ζαράγκαλης, Κατερίνα Μεφσούτ, Αθηνά Ανανιάδη, Γιάννης Μιχαηλίδης, Αλέξανδρος Κουτσογούλας. (Παιδική Σκηνή Φρυνίχου από 25 Οκτωβρίου).

"Cloud – Στα παιδιά που έχουν δικαίωμα να μην μεγαλώσουν απότομα": Μια παράσταση-vidcast εμπνευσμένη από τις "Λέξεις που πληγώνουν" που μιλά για την ευθύνη της έκθεσης στα social media και τον αντίκτυπο των λέξεων στη ζωή των παιδιών. Σύλληψη-σκηνοθεσία: Δημήτρης Μαγγίνας. Συν-σκηνοθεσία: Μαριλένα Μόσχου. Κείμενο: Βένια Σταματιάδη. Καλλιτεχνική επιμέλεια: Μαριάννα Κάλμπαρη. Παίζουν: Μενέλαος Κυπαρίσσης, Λίζυ Δράκου, Παναγιώτης Χαλκιάς, Έλενα Χριστοδουλοπούλου. (Εφηβική σκηνή, Υπόγειο, από 29 Νοεμβρίου).

Σκηνή Νέων Δημιουργών:  Ο νέος θεσμός του Θεάτρου Τέχνης που εγκαινιάζει ετήσιο residency και φιλοξενεί νέες ομάδες και δημιουργούς, πλαισιωμένος από την απονομή του Βραβείου Νέου Σκηνοθέτη/τιδας και του Βραβείου "Μάγια Λυμπεροπούλου". (Μάιος).