Ο Δημήτρης Χαβρέ αποκαλύπτει: Τι συμβαίνει όταν ο "Παρουσιαστής" μένει χωρίς κάμερες;

Η εικόνα που προβάλλουμε προς τα έξω, η ανάγκη για αποδοχή και όσα παραμένουν κρυμμένα πίσω από τα φώτα βρίσκονται στο επίκεντρο του "Παρουσιαστή", του πρώτου θεατρικού έργου του Μάνου Κουκουβιού, που ανεβαίνει στο Θέατρο Αυλαία σε σκηνοθεσία Νίκου Ιωαννίδη. 

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο Δημήτρης Χαβρές, γνωστός και ως η ελληνική φωνή του Kratos στη δημοφιλή σειρά βιντεοπαιχνιδιών God of War, ενσαρκώνει τον Ανδρέα, έναν τηλεοπτικό παρουσιαστή που έρχεται αντιμέτωπος με μυστικά και αλήθειες που αναδύονται όταν η εκπομπή σταματά και οι κάμερες σβήνουν. Μέσα από μια ιστορία με έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις και ανατροπές, η παράσταση εξερευνά τη σχέση ανάμεσα στη δημόσια εικόνα και τον πραγματικό εαυτό, θέτοντας στο προσκήνιο την ανθρώπινη ανάγκη για αγάπη και αποδοχή.

Με αφορμή τον ρόλο του, ο Δημήτρης Χαβρές μιλά στο "α" για τις προκλήσεις της υποκριτικής, τη σημασία των αληθινών σχέσεων και τη διαδραστική εμπειρία "Εκτός Αέρα", που επεκτείνει τη θεατρική εμπειρία πέρα από τα όρια της σκηνής.

Κύριε Χαβρέ, το κοινό έχει ταυτίσει τη φωνή σας με τον εμβληματικό Kratos του God of War. Πόσο διαφορετική είναι η διαδικασία προσέγγισης ενός χαρακτήρα όταν το βασικό σας εργαλείο είναι η φωνή και πόσο αλλάζει αυτή η εμπειρία όταν καλείστε να τον ζωντανέψετε σωματικά, πάνω στη σκηνή;

Ως ηθοποιός έχεις τη δυνατότητα να αξιοποιήσεις όλα τα εκφραστικά σου μέσα, ώστε να ζωντανέψεις έναν χαρακτήρα στη σκηνή του θεάτρου, στο τηλεοπτικό ή κινηματογραφικό πλατό! Έχεις και την συνεργασία πολλών άλλων τεχνών, που υποστηρίζουν ώστε να δημιουργηθεί η ατμόσφαιρα, η εποχή με τρόπο πολύ δημιουργικό! Σαφέστατα το Θέατρο είναι μία μαγευτική διαδικασία σύνδεσης, όπου είσαι ολοκληρωτικά εκτεθειμένος στα μάτια του κοινού! Ο κινηματόγραφος είναι μία συγκλονιστική διαδικασία, που έχει εντελώς διαφορετικούς κώδικες, όπως και η τηλεόραση αλλά και τα δύο πλέον, σε βάζουν μέσα στα σπίτια των ανθρώπων! Αντίθετα το voice acting μπορεί να μοιάζει περιοριστικό το ότι πρέπει να δώσεις όλη την ερμηνεία σου μέσα από τη φωνή, που το κάνει συνάμα μία ενδιαφέρουσα πρόκληση! Έχουν ταυτίσει το παρουσιαστικό μου σε συνδυασμό με την φωνή, γιατί πραγματικά έχουμε πολλές ομοιότητες αν εξαιρέσεις τον όγκο του Kratos!!!

Υπάρχει μία νέα γενιά επαγγελματιών influencer, που κάποιοι από αυτούς είναι πολύ ενδιαφέροντες και δουλεύουν ολόκληρες ομάδες ανθρώπων παρέα τους! Δεν ξέρω αν όταν πραγματικά σβήνουν τα φώτα οι άνθρωποι χαλαρώνουν στην ασφάλεια της αλήθεια τους ή αν παγιδεύονται στην οικειοποιημένη εικόνα τους

Στην Αμερική για παράδειγμα ο ηθοποιός που έδωσε την αρχική, Αγγλική φωνή, έπαιξε τον ρόλο, δίνοντας του κίνηση σωματικά, ακόμη και τις λεπτομέρειες στις εκφράσεις του προσώπου του με δεκάδες αισθητήρες & κάμερες που κατέγραφαν την κίνηση που είχε ο ηθοποιός για να δημιουργηθεί ο εικονικός χαρακτήρας! Στο Studio Sierra πολλές φορές στις μάχες, στις κραυγές, σχεδόν σωματοποιούσα τον χαρακτήρα ώστε η φωνή να αποδοθεί στις τονικότητες, τις εντάσεις που είχαμε σταμπιλάρει με τον σκηνοθέτη! Το voice acting είναι λίγο σαν το παλιό ραδιοφωνικό θέατρο, άλλο τα games που ένας gamer περνάει πολλές ώρες παρέα με την φωνή σου & άλλο οι ταινίες, όπως το Minecraft ή το Slumberland που έδωσα την Ελληνική φωνή στον Jason Momoa!

Ο "Παρουσιαστής" του Μάνου Κουκουβιού πραγματεύεται την εικόνα που επιλέγουμε να προβάλλουμε προς τα έξω, την ανάγκη μας για αποδοχή, αλλά και όσα κρύβονται πίσω από τα φώτα;  Έχοντας εργαστεί μπροστά και πίσω απ τις κάμερες, τι πιστεύετε ότι αποκαλύπτεται για έναν άνθρωπο όταν σβήσουν οι κάμερες και παύει να αισθάνεται ότι τον παρακολουθούν;

Αποκαλύπτεται το τί επένδυση έχει κάνει στις αληθινές σχέσεις! Το πόσο έχει φροντίσει τους ανθρώπους του, την οικογένεια, τους φίλους, τους συνεργάτες του, το πόσο έχει νιώσει και νοιαστεί! Ζώντας αυτή την εποχή της εικόνας, κατακλισμένοι από κινητά, κάμερες, social, πιθανά συνειδητά ή ασυνείδητα δημιουργούμε όλοι λίγο πολύ μία εικόνα, κοινωνικά αποδεκτή ή και όχι… έχουμε πολλούς επαναστάτες του καναπέ, πολλούς δικαστές του πληκτρολογίου… αλλά και ανθρώπους που δημιουργούν πολύ ενδιαφέρον περιεχόμενο! Δεν είναι πλέον αποκλειστικότητα των καλλιτεχνών, των δημοσιογράφων, ή των παρουσιαστών να προβάλουν το αντικείμενο της δουλειάς τους ως προϊόν! Υπάρχει μία νέα γενιά επαγγελματιών influencer, που κάποιοι από αυτούς είναι πολύ ενδιαφέροντες και δουλεύουν ολόκληρες ομάδες ανθρώπων παρέα τους! Δεν ξέρω αν όταν πραγματικά σβήνουν τα φώτα οι άνθρωποι χαλαρώνουν στην ασφάλεια της αλήθεια τους ή αν παγιδεύονται στην οικειοποιημένη εικόνα τους!

Όλοι λίγο ή πολύ είμαστε τραυματισμένοι από το σύνδρομο του καλού παιδιού, που αποζητά αποδοχή και αγάπη, κάποιοι τόσο πολύ που φτάνουν στο αντίθετο άκρο! Μιλώντας για μένα, ευτυχώς είμαι από αυτούς που θέλω να ζω ολοκληρωτικά τις στιγμές, να μοιράζομαι γέλια, λύπες, χαρές, ακόμη και το θυμό και το παράπονο μου! Δεν νιώθω ότι η εικόνα μου απέχει πολύ από τη αλήθεια μου! Δεν βρίζω π.χ. στα social αλλά ούτε και στη ζωή! Ο Ανδρέας, Ο Παρουσιαστής που υποδύομαι στο θεατρικό του Μάνου Κουκουβιού, είναι πολύ μακριά ιδιοσυγκρασιακά από τον Δημήτρη, ως επαγγελματία, σύντροφο, μπαμπά…

Στο Θέατρο Αυλαία, η εμπειρία του "Παρουσιαστή" συνεχίζεται και μετά το τέλος της παράστασης, μέσα από το after-show concept "Εκτός Αέρα", όπου οι θεατές έχουν τη δυνατότητα να μοιραστούν ανώνυμα τις δικές τους εξομολογήσεις. Πώς βιώνετε αυτή την αλληλεπίδραση με το κοινό και την κατάργηση των ορίωνβανάμεσα στη σκηνή και την πραγματικότητα; Έχει υπάρξει κάποια αντίδραση θεατή που σας αιφνιδίασε;

Το after-show concept "Εκτός Αέρα", είναι για μένα μία οικεία διαδικασία, έχω συμμετάσχει σε πολλά Meet & Greet σε μεγάλες εκδηλώσεις με gamers! Η Ember Remnant έχει πιάσει πραγματικά τον παλμό της εποχής και προσωπικά το απολαμβάνω! Όσο για το μοίρασμα των εξομολογήσεων είναι το καλύτερο μου!βΑπολάμβανα μικρός τις εξομολογήσεις των φιλενάδων της μαμά μου, των φίλων της κόρης μου τώρα και φυσικά η ουσία είναι στο μοίρασμα, στην επαφή! Αν και υπάρχουν πολλοί θεατές, που μάλλον απολαμβάνουν να "φωτογραφίζουν" τον εαυτό τους όταν ακούγεται η ανώνυμη εξομολόγηση τους!!! Για την ώρα κάτι το ακραία αιφνιδιαστικό δεν έχει συμβεί. Νιώθοντας την ελευθερία & την ασφάλεια που μου έχει δώσει η σκηνοθεσία του Νίκου Ιωαννίδη, απολαμβάνω το ότι γνωρίζω πλέον τόσο καλά τον Ανδρέα, που μπορώ να αντιδράσω όπως θα αντιδρούσε αν ήμουν αυτός! Επίσης είναι κάτι που με ιντριγκάρει, η διάδραση με τους θεατές αν και όταν είναι απαραίτητο!!!

Ποια ήταν η μεγαλύτερη υποκριτική πρόκληση σε αυτόν τον ρόλο;

Ο ρόλος μέσα στο ρόλο! Ένας ρόλος αληθινό trigger, όπου ένα ψυχολογικό ερέθισμα αρκεί, να ενεργοποιήσει μια έντονη συναισθηματική αντίδραση (συχνά τραυματική) Ένα double plot twist, μια διπλή ανατροπή της πλοκής όπου μια μεγάλη έκπληξη αλλάζει όλα όσα πιστεύει το κοινό και, στη συνέχεια, μια δεύτερη, επόμενη αποκάλυψη ανατρέπει την ιστορία ξανά… Όλη αυτή η συναισθηματική διαδρομή του, από τον λαμπερό κόσμο της εικόνας που βγαίνει στον αέρα και φτάνει στους δέκτες των τηλεθεατών έως την τελευταία στιγμή, off air όταν πλέον τα φώτα σβήνουν! …το πόσο αποκομμένος είναι από την αλήθεια του… το πόσο διαφορετικά αντιλαμβάνεται ο καθένας… την αγάπη!