#1 Η απολλώνεια σύνδεση με το κάλλος και την αλήθεια
Το Breath of Light γεννήθηκε από μια βαθιά ανάγκη να θυμηθούμε ξανά τις αξίες που, κατά τη γνώμη μου, εκφράζει η απολλώνεια συνείδηση. Για μένα, ο Απόλλωνας εκφράζει τρεις θεμελιώδεις αρχές: το Κάλλος, την Αλήθεια και το Αγαθό. Τρεις διαχρονικές αξίες που αποτελούν την καρδιά του ελληνικού πολιτισμού και που σήμερα τις έχουμε περισσότερο ανάγκη από ποτέ. Πιστεύω ότι όταν ο άνθρωπος δημιουργεί μέσα από την ομορφιά, αναζητά την αλήθεια και επιλέγει την καλοσύνη, γεννιούνται οι προϋποθέσεις για περισσότερη αρμονία μέσα μας, στις σχέσεις μας και τελικά στην κοινωνία. Αυτό είναι και το νήμα που διατρέχει ολόκληρη την παράσταση. Το "Breath of Light" είναι μια ωδή στη θηλυκή δημιουργική αρχή του σύμπαντος. Μια δύναμη που γεννά, που ενώνει και που εκφράζεται μέσα από το Κάλλος, την Αλήθεια και το Αγαθό. Πιστεύω βαθιά ότι η ομορφιά είναι ένας δρόμος προς τη συνείδηση. Όπως πίστευαν και οι αρχαίοι Έλληνες, το κάλλος γεννά τον θαυμασμό, και ο θαυμασμός ανοίγει την καρδιά του ανθρώπου σε κάτι μεγαλύτερο από τον ίδιο.
#2 Τα αρχαία μάρμαρα γίνονται "συνδημιουργοί"
Οι τοποειδικές παραστάσεις έχουν μια μοναδική ιδιότητα: γεννιούνται αποκλειστικά για έναν συγκεκριμένο τόπο. Ο χώρος δεν φιλοξενεί απλώς το έργο· γίνεται η αφετηρία, η έμπνευση και ο συνομιλητής του. Κάθε παράσταση είναι, με έναν τρόπο, μια προσφορά προς τον ίδιο τον τόπο. Η δική μου έρευνα πάνω στις τοποειδικές παραστάσεις ξεκίνησε το 2011. Σημαντικός σταθμός υπήρξε το 2015, όταν δημιούργησα την πρώτη υποβρύχια χορογραφική παράσταση κάτω από τον Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο. Εκείνη η εμπειρία, όπου το ίδιο το νερό έγινε σκηνή, δραματουργία και χορογράφος, άλλαξε ριζικά τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τη σχέση του σώματος με τον τόπο. Μέσα από αυτή τη διαδρομή γεννήθηκε το 2018 η μεθοδολογία της ANAMNESIS.
Κάθε έργο ξεκινά με μια περίοδο βαθιάς ακρόασης. Επισκέπτομαι πολλές φορές τον αρχαιολογικό χώρο, περπατώ, διαλογίζομαι, παρατηρώ την αρχιτεκτονική, το φως, την πορεία του ήλιου, την ανατολή της Πανσελήνου, τον άνεμο και τη σιωπή. Σταδιακά ο ίδιος ο τόπος αρχίζει να αποκαλύπτει τον δικό του ρυθμό. Από αυτή τη σχέση γεννιέται ο πυρήνας της κίνησης. Στο "Breath of Light" είναι οι σπείρες και οι περιστροφές, εμπνευσμένες από την αέναη κυκλική κίνηση των πλανητών, των εποχών και της ίδιας της ζωής. Πιστεύω ότι κάθε αρχαιολογικός χώρος διατηρεί μια ζωντανή μνήμη. Όσο περισσότερο τον αφουγκράζεσαι με σεβασμό και ταπεινότητα, τόσο περισσότερο γίνεται συνδημιουργός της παράστασης και οδηγεί το σώμα, τη μουσική και τον λόγο προς μια μορφή που θα μπορούσε να υπάρξει μόνο εκεί.
#3 Για τη μεταμόρφωση από θεατή σε συνοδοιπόρο
Στην ANAMNESIS το κοινό γίνεται συνοδοιπόρος. Οι άνθρωποι κινούνται μέσα στον αρχαιολογικό χώρο μαζί με την εξέλιξη της παράστασης και μοιράζονται μια κοινή διαδρομή. Σταδιακά καλούνται, εφόσον το επιθυμούν, να συμμετάσχουν μέσα από την αναπνοή, την κίνηση ή το τραγούδι. Η συμμετοχή γεννιέται οργανικά και με απόλυτο σεβασμό στην ελευθερία του καθενός. Ταυτόχρονα, η φύση συνδιαμορφώνει τη δραματουργία. Η παράσταση ξεκινά στο χρυσό φως της δύσης και ολοκληρώνεται με την ανατολή της Πανσελήνου. Σε όλες τις παραστάσεις της ANAMNESIS η Πανσέληνος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της δραματουργίας. Υπάρχει κάτι βαθιά ανθρώπινο στο να βλέπεις τον ήλιο να δύει και την Πανσέληνο να ανατέλλει μαζί με εκατοντάδες άλλους ανθρώπους. Εκείνη τη στιγμή μοιραζόμαστε τον ίδιο ουρανό, την ίδια γη και την ίδια αναπνοή. Και αυτή η κοινή εμπειρία δημιουργεί μια βαθιά αίσθηση ενότητας.
Διαβάστε Επίσης
#4 Η δυναμική συνάντηση σπουδαίων καλλιτεχνών
Νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη που συνεργάζομαι με τόσο σπουδαίους καλλιτέχνες. Αυτό που μας ενώνει είναι η κοινή πρόθεση να υπηρετήσουμε το ίδιο όραμα. Στην αρχαία Ελλάδα ο Λόγος, το Μέλος και η Όρχηση αποτελούσαν μία αδιαίρετη ενότητα. Αυτή η ενότητα αποτελεί και την καρδιά της ANAMNESIS. Με τον Τρύφωνα Κουτσουρέλη υπάρχει μια σπάνια δημιουργική επικοινωνία. Η μουσική του γεννιέται από τον ίδιο εσωτερικό παλμό που γεννά την κίνηση. Ο Πάνος Γκιόκας μετατρέπει αυτόν τον παλμό σε λόγο, ενώ η Λυδία Κονιόρδου και η Μαρία Παπαγεωργίου ενσαρκώνουν τον λόγο και τη φωνή με μια μοναδική αλήθεια.
Όταν όλοι υπηρετούμε μια κοινή πρόθεση, ο λόγος, η μουσική και η κίνηση ενώνονται
σε μία ενιαία φωνή.
#5 Τι φέρνει η Παιδική Χορωδία Κορίνθου στο αρχαίο Ιερό
Η παρουσία των παιδιών ήταν από την αρχή μια βαθιά επιθυμία μου. Σχεδόν σε όλες τις παραστάσεις της ANAMNESIS συμμετέχουν παιδιά από τον τόπο όπου δημιουργείται το έργο. Έχει συμβεί στη Λήμνο, στην Κρήτη, στην Αλεξανδρούπολη και τώρα στην Κόρινθο. Για περίπου μία εβδομάδα τα παιδιά εκπαιδεύονται μαζί με την καλλιτεχνική ομάδα, γίνονται μέρος της δημιουργικής διαδικασίας και συμμετέχουν ισότιμα στην παράσταση. Το όραμα της ANAMNESIS συνοψίζεται στη φράση "Remembering Our Ancient Future – Ενθυμούμενοι το Αρχαίο μας Μέλλον". Πιστεύω ότι όταν ένα παιδί ζει μια τόσο βαθιά εμπειρία μέσα σε έναν αρχαιολογικό χώρο, δημιουργεί έναν βιωματικό δεσμό με την πολιτιστική του κληρονομιά.
Ο χώρος γίνεται μέρος της προσωπικής του ιστορίας και αυτή η εμπειρία το συνοδεύει σε όλη του τη ζωή. Η παιδική φωνή φέρνει την αθωότητα, τη χαρά, την ελπίδα και τη συνέχεια της ζωής. Γεμίζει το Ιερό του Απόλλωνα με το παρόν και το μέλλον, υπενθυμίζοντάς μας ότι η πολιτιστική κληρονομιά δεν διατηρείται μόνο μέσα από τα μνημεία, αλλά κυρίως μέσα από τους ανθρώπους που θα τη γνωρίσουν, θα τη βιώσουν και θα την αγαπήσουν. Αυτό είναι, για μένα, το βαθύτερο νόημα της ANAMNESIS: να δημιουργεί γέφυρες ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, μέσα από μια ζωντανή εμπειρία που μένει χαραγμένη στη μνήμη και στην καρδιά.
Πληροφορίες: allofgreeceone.culture.gov.gr/event/pnoi-fotos
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
