©Michiel Devijver
Η φεστιβαλική μας περιπλάνηση για το εξαήμερο 4-9 Ιουλίου ξεκινά από την Επίδαυρο. Πρώτος σταθμός, στις 4 Ιουλίου, το Μικρό Θέατρο, όπου η Πολωνή σκηνοθέτρια Μάρτα Γκόρνιτσκα, ιδρύτρια του Chorus Of Women στη Βαρσοβία και του Political Voice Institute στο Βερολίνο, στήνει μια εξαιρετικά πρωτότυπη παράσταση. Στο "Mothers: A song for wartime", είκοσι μία γυναίκες από την Ουκρανία, τη Λευκορωσία και την Πολωνία ενώνονται σε έναν σύγχρονο Χορό. Μετατρέπουν τα προσωπικά τους τραύματα από τον πόλεμο σε ένα συγκλονιστικό πολυφωνικό ηχοτοπίο, γεμάτο παραδοσιακά τραγούδια και νανουρίσματα. Μοιάζει να είναι μια σπάνια ευκαιρία να δεις το θέατρο στην πιο αρχέγονη και θεραπευτική του μορφή, ως τελετουργικό επιβίωσης.

Παράλληλα, από τις 4 έως τις 26 Ιουλίου, το Αρχαίο Στάδιο Επιδαύρου φιλοξενεί μια ξεχωριστή περιπατητική περφόρμανς. Η δράση "Επίδαυρος – Το σώμα και το μυστήριο της ίασης", βασισμένη σε ιδέα του Μιχαήλ Μαρμαρινού, παντρεύει την επιστήμη με το θέατρο μέσω της "Αφηγηματικής Αρχαιολογίας". Στόχος είναι να ανακαλύψουμε βιωματικά πώς το ανθρώπινο σώμα βίωνε τη θεραπεία στο Ασκληπιείο. Τον συντονισμό έχει η Ισαβέλλα-Δήμητρα Καρούτη, τη δραματουργία επιμελήθηκε η Ελένη Μολέσκη και μια δυναμική ομάδα οκτώ καλλιτεχνών-ερευνητών ζωντανεύει μοναδικά την ιστορία του χώρου.

Αμέσως μετά, επιστρέφουμε στην Αθήνα, γιατί η Πειραιώς 260 παίρνει φωτιά με διεθνείς μετακλήσεις και σπουδαίες εγχώριες δυνάμεις. Στις 4 και 5 Ιουλίου, στον Χώρο Ε, η Ιταλοσουηδή Τζέμα Χάνσον Καρμπόνε καταργεί τα όρια μεταξύ σκηνής και θεατή προσεγγίζοντας σκηνικά τον "Ευαγγελισμό της Κασσάνδρας" του Δημήτρη Δημητριάδη. Ξεχάστε την καταραμένη προφήτιδα που ξέρετε· εδώ η Κασσάνδρα μεταμορφώνεται σε ένα ον που υμνεί την επιθυμία και τη ζωή, μέσα σε ένα διαδραστικό περιβάλλον φωτός και ήχου όπου κοινό και ερμηνεύτρια γίνονται ένα.

Τις ίδιες ακριβώς μέρες (4-5/7), στον Χώρο Δ, ο κορυφαίος και πάντα προκλητικός Μίλο Ράου με το NTGent έρχεται να ταράξει τα νερά με το "Medea’s children". Ο Ράου παραλληλίζει την τραγωδία του Ευριπίδη με μια αληθινή, σοκαριστική υπόθεση παιδοκτονίας από το Βέλγιο, φέρνοντας στη σκηνή μια ομάδα παιδιών-ηθοποιών. Μέσα από live κάμερες και προβολές, σπάει κάθε θεατρική σύμβαση και μας αναγκάζει να κοιτάξουμε κατάματα τη βία, το τραύμα και τις οικογενειακές σχέσεις.

Στη συνέχεια, στις 7 και 8 Ιουλίου, τη σκυτάλη παίρνει ο Γιαν Λόουερς και η θρυλική Needcompany με το "Lee Miller in Hitler’s bathtub - Μια τραγική καντάτα". Φανταστείτε στη σκηνή ένα ακριβές αντίγραφο του μπάνιου του Χίτλερ στο Μόναχο, εκεί όπου η διάσημη φωτορεπόρτερ Λι Μίλερ μπήκε να πλυθεί την ημέρα της αυτοκτονίας του Φίρερ, κουβαλώντας πάνω της τη μυρωδιά του θανάτου από το Νταχάου. Μέσα από μια "τραγική καντάτα" με ζωντανή μουσική και ένα γλυπτό πάγου που λιώνει αργά, ο Λόουερς μιλά για τη γυναικεία δημιουργία και τη σκληρή μοίρα των γυναικών-μουσών.

Στις 7 και 8 Ιουλίου, ο Χώρος Δ υποδέχεται το "The Shadows" της Αφσανέχ Μαχιάν, μετά την πρεμιέρα του στο Theater der Welt. Το έργο, που δείχνει πώς τα προβλήματα των σύγχρονων γυναικών συνδέονται με τις διαχρονικές ηρωίδες της αρχαίας τραγωδίας, αντικαθιστά το "The Child", καθώς δεν εκδόθηκαν βίζες για τους Ιρανούς συντελεστές.

Αμέσως μετά, στις 8 και 9 Ιουλίου, στον Χώρο Δ, o Κύπριοw χορογράφος Φώτης Νικολάου επιστρέφει στο φεστιβάλ μετά από χρόνια με το "The corridor". Μια λυρική, πολυφωνική χοροθεατρική παράσταση για τη συνθήκη του αποχαιρετισμού. Έντεκα εξαιρετικοί ερμηνευτές (Ναταλία Βαγενά, Αναστάσης Καραχανίδης, Αλέξανδρος Κυριαζής, Κατερίνα Λούρα / Φώτης Νικολάου, Μαρία Μανουκιάν, Chris Mills, Γιάννης Οικονομίδης, Μυριάνθη Παναγιώτου, Κατερίνα Τυλληρίδου, Κώστας Χαραλάμπους) χρησιμοποιούν το σώμα τους ως φορέα μνήμης, μετατρέποντας τη σκηνή σε έναν ψυχολογικό λαβύρινθο όπου ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον χρόνο, τον φόβο, αλλά και την ανάγκη για επανεφεύρεση του εαυτού μας.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Περισσότερες πληροφορίες
Mothers – A song for wartime
Η Πολωνή δημιουργός Μάρτα Γκόρνιτσκα φέρνει επί σκηνής είκοσι μία γυναίκες από την Ουκρανία, τη Λευκορωσία και την Πολωνία, ηλικίας από 9 έως 71 ετών, δημιουργώντας έναν σύγχρονο πολυφωνικό Χορό για το βίωμα του πολέμου. Μια Χορωδία που αποτελείται από μητέρες και κόρες, επιζώσες και μάρτυρες του ολέθρου που γεννούν οι ένοπλες συρράξεις, λειτουργεί εδώ ως φορέας διαφορετικών βιωμάτων και πολιτικών εμπειριών. Ανάμεσά τους υπάρχουν πρόσφυγες από τη Μαριούπολη, το Κίεβο, το Ιρπίν και το Χάρκοβο, γυναίκες που διώχθηκαν, αλλά και γυναίκες που άνοιξαν τα σπίτια τους για να υποδεχθούν άλλες. Οι μαρτυρίες μητέρων και παιδιών, ξεριζωμένων από τον πόλεμο, γίνονται το υλικό ενός έργου που αρθρώνει μια συλλογική φωνή καταγγελίας. Οι γυναίκες αυτές μεταφέρουν στη σκηνή όσα έχουν ζήσει ως κοινή πνοή. Έτσι αντιστέκονται στη βαρβαρότητα, με το τραγούδι να γίνεται για εκείνες ο τρόπος να θυμούνται, να φροντίζουν η μία την άλλη και να αντέχουν. Ερμηνεύουν: K. Aleinikova, Sv. Berestovska, V. Blonska, S. Cherkas, P. Dabravolskaja, V. Kalakoltsava, Ewa Konstanciak, L. Kozlova, An. Kulinich, N. Mazur, K. Michalska, H. Mykhailova, V. Obodianska, Sv. Onischak, Yul. Ridna, M. Robaszkiewicz, P. Shkliar, Al. Sroka, K. Taran, B. Zazhytska, El. Zui-Voitekhovskaya.

