Η εγχώρια stand-up σκηνή ετοιμάζεται να υποδεχθεί έναν από τους πιο αιχμηρούς και ειλικρινείς κωμικούς της γενιάς του. Πριν από την πρώτη του εμφάνιση στην Ελλάδα, μιλήσαμε με τον Σκωτσέζο κωμικό Kevin Bridges, που έρχεται στο Floyd τη Δευτέρα 22 Ιουνίου 2026, με την παράσταση "Here if you need me". Σε μια απολαυστική συζήτηση, μας μιλάει για την πολιτική ορθότητα, τα όρια της κωμωδίας, το "τοξικό" Twitter, τις ανησυχίες του ως πατέρας, αναπολεί τη διαδρομή του από τα μικρά μπαρ της Γλασκώβης μέχρι το πρώτο του sold-out special μπροστά σε 10.000 θεατές και τις κατάμεστες αρένες.
Μας εξηγεί γιατί τα καλύτερα αστεία γεννιούνται από την ειλικρίνεια και γιατί εξακολουθεί να δοκιμάζει νέο υλικό σε μικρά comedy clubs. 'Όπως παραδέχεται: "Αυτό με κρατά σε εγρήγορση, με γεμίζει δημιουργικά και μου θυμίζει πόσο τυχερός είμαι που κάνω την καλύτερη δουλειά στον κόσμο". Διαβάστε όσα μας εξομολογήθηκε στη συνέντευξη που μας παραχώρησε λίγο πριν τη μεγάλη του πρεμιέρα στην Αθήνα.
Αυτή είναι η πρώτη σου εμφάνιση στην Ελλάδα. Τι έχεις ακούσει για το ελληνικό κοινό;
Ναι, είναι η πρώτη μου εμφάνιση στην Ελλάδα αλλά και η πρώτη μου επίσκεψη. Ξεκίνησα το stand-up σε τόσο μικρή ηλικία που έχασα τα οργανωμένα πακέτα διακοπών στο Φαληράκι της Ρόδου ή όπου αλλού πήγαιναν οι φίλοι μου. Δεν έχω ακούσει τίποτα συγκεκριμένο για το "ελληνικό" κοινό, περιμένω όμως με ενδιαφέρον να το γνωρίσω και να χτίσω τη δική μου σχέση μαζί του. Πριν από χρόνια είχα ένα κομμάτι στο πρόγραμμα μου για την Ελλάδα, σχετικά με την αθέτηση πληρωμών προς το ΔΝΤ και το πώς στάθηκε απέναντι στην 'Άνγκελα Μέρκελ. Θυμάμαι ότι εκείνη την εποχή πολλοί 'Έλληνες μου έστελναν μηνύματα και μου έλεγαν πόσο τους άρεσε η οπτική μου πάνω στο θέμα, οπότε αυτό είναι καλό σημάδι. Οι άνθρωποι που μπορούν να αυτοσαρκάζονται και να γελάνε με τον εαυτό τους είναι οι καλύτεροι άνθρωποι.
Ο τίτλος "Here if you need me" μοιάζει σχεδόν με καθησυχασμό. Ποια είναι η ιστορία πίσω από αυτόν και ποια είναι τα θέματα που εξερευνάς σε αυτή την παράσταση;
Η επιλογή του τίτλου για μια περιοδεία είναι πάντα το πιο απαιτητικό κομμάτι για μένα. Ποτέ δεν μου αρέσουν οι τίτλοι που δεσμεύουν την παράσταση και το ύφος των αστείων προς μια συγκεκριμένη θεματική. Αυτή τη στιγμή όμως, παγκοσμίως, συμβαίνουν πολλά ζοφερά πράγματα και το μέλλον μοιάζει πολύ αβέβαιο. Υποθέτω ότι ο τίτλος είναι ένας τρόπος να παραδεχτώ πως φοβάμαι κι εγώ. Ελπίζω παρόλα αυτά να γελάσουμε μαζί με όλα αυτά.
Σύμφωνα με πολλούς κριτικούς, είσαι ένας κωμικός που ξεφεύγει από αυτό που ονομάζουμε κωμωδία της παρατήρησης προσφέροντας μια αιχμηρή ματιά πάνω σε κοινωνικά θέματα. Αυτό είναι κάτι που προκύπτει αβίαστα μέσα από τις ιστορίες της καθημερινότητας;
Πάντα πίστευα ότι η καλύτερη κωμωδία είναι η ειλικρινής κωμωδία. Δεν έχει σημασία ποιο είναι το θέμα· η ειλικρίνεια είναι πάντα ο καλύτερος δρόμος σε σχέση με το χιούμορ. Μέσα από αυτή την προσέγγιση, μερικές φορές μπορεί να "σκοντάψω" και σε κάποια καλή παρατήρηση. "Είναι αστείο και είναι αληθινό" — αυτός είναι ο υπέρτατος έπαινος για οποιαδήποτε κωμική ρουτίνα. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου κοινωνικό σχολιαστή — αυτό μπορεί να σε κάνει βαρετό ή καιροσκόπο, και υπάρχουν ήδη πάρα πολλοί τέτοιοι εκεί έξω. Είμαι stand-up κωμικός και λατρεύω να κάνω τον κόσμο να γελάει. Κανείς δεν έρχεται στην παράσταση ελπίζοντας σε "ένα βράδυ γεμάτο καλά επιχειρήματα" — τα αστεία έχουν πάντα τον πρώτο λόγο. Το σίγουρο είναι ότι όσο περισσότερο βάρος μπορεί να σηκώσει ένα αστείο, τόσο καλύτερο και πιο αξιομνημόνευτο γίνεται.
Την τελευταία δεκαετία οι συζητήσεις γύρω από την πολιτική ορθότητα έχουν γίνει ιδιαίτερα έντονες. 'Όταν γράφεις νέο υλικό, το έχεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου, και παράλληλα πιστεύεις ότι έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο το κοινό προσεγγίζει την κωμωδία;
Νομίζω ότι στην αρχή της δεκαετίας περάσαμε μια περίοδο όπου οι κωμικοί κρίνονταν με εξαιρετικά αυστηρά ηθικά κριτήρια, κυρίως στο Twitter. Τότε είχα ένα αστείο που παρομοίαζε το Twitter με το VAR στο ποδόσφαιρο: ένα αστείο μπορεί να εισπράττει μεγάλο γέλιο, αλλά μετά την παράσταση πηγαίνει για VAR έλεγχο στο Twitter — και ακυρώνεται. Το γέλιο είναι αντανακλαστικό· δεν μπορείς να ελέγξεις τι σε κάνει να γελάς. Οι περισσότεροι καλοί κωμικοί προσπαθούν να δοκιμάσουν όρια ή να ανατρέψουν κοινωνικές συμβάσεις και στερεότυπα. Νομίζω ότι μεγάλο μέρος της "προσβολής" που ένιωθε ο κόσμος εκείνη την περίοδο οφειλόταν είτε στο ότι δεν άκουγαν προσεκτικά — άκουγαν μόνο το θέμα και όχι τη γωνία προσέγγισης — είτε στο ότι ήταν άνθρωποι που απλώς αναζητούσαν προσοχή.
"Νομίζω ότι πλέον έχει καθιερωθεί ότι οι κωμικοί μπορούν να μιλούν για ό,τι θέλουν και να λένε ό,τι θέλουν — οι πιο αστείοι είναι αυτοί που αντέχουν περισσότερο στο χρόνο".
Τώρα φαίνεται να έχουμε περάσει στο άλλο άκρο. Ο 'Έλον Μασκ αγόρασε το Twitter και το μετέτρεψε σε κόλαση. Πλέον υπάρχει μια νέα τάση στην κωμωδία, όπου κάποιοι προσπαθούν επίτηδες να φάνε "cancel" ή να γίνουν "προσβλητικοί". Συνήθως όμως πρόκειται απλώς για ανθρώπους με τεμπέλικα αστεία και το αποτέλεσμα είναι αρκετά βαρετό. Αυτές οι τάσεις όμως έρχονται και φεύγουν. Νομίζω ότι πλέον έχει καθιερωθεί ότι οι κωμικοί μπορούν να μιλούν για ό,τι θέλουν και να λένε ό,τι θέλουν — οι πιο αστείοι είναι αυτοί που αντέχουν περισσότερο στο χρόνο.
'Έχεις παίξει παντού, από μικρές σκηνές μέχρι κατάμεστα αρένες. Ποιο είναι το πιο σημαντικό μάθημα που έχεις πάρει από αυτή τη διαδρομή;
Ξεκίνησα σε ένα comedy club στη Γλασκώβη στα 17. Είχα μερικές ιδέες γραμμένες σε ένα χαρτάκι, ανέβηκα στη σκηνή και ο κόσμος γέλασε και πέρασε καλά. 'Έπειτα πέρασα έξι χρόνια κάνοντας gigs σε παμπ, λέσχες, φυλακές, μπιλιάρδα — οπουδήποτε υπήρχε μικρόφωνο. Το πιο δύσκολο ήταν όταν άρχισα να παίζω σε μεγάλους χώρους και ξαφνικά ένιωθα τεράστια πίεση.
"Συνεχίζω να γράφω διαρκώς ιδέες και να τις δοκιμάζω σε μικρά κλαμπ. Αυτό με κρατά σε εγρήγορση, με γεμίζει δημιουργικά και μου θυμίζει πόσο τυχερός είμαι που κάνω την καλύτερη δουλειά στον κόσμο".
Το πρώτο μου comedy special γυρίστηκε με ένα κοινό 10.000 ανθρώπων στη Γλασκώβη το 2010 — μόλις πρόσφατα είδα μια αναμνηστική πλακέτα κορνιζαρισμένη στο σπίτι της μαμάς μου και συνειδητοποίησα ότι ήμουν μόλις 23 χρονών τότε. Δεν απόλαυσα πραγματικά εκείνη την περίοδο, γιατί με κυρίευε ο φόβος και μια φωνή μου έλεγε ότι όλο αυτό δεν θα κρατήσει για πολύ. 'Ίσως αυτή η φωνή με έκανε να δουλεύω σκληρότερα — και ίσως γι' αυτό κράτησε, τουλάχιστον έως ότου εγώ αποφάσισα να κάνω ένα διάλειμμα από την κωμωδία το 2016.
'Όταν επέστρεψα, ήταν μόνο επειδή είχα αρχίσει ξανά να σημειώνω ιδέες, να γράφω και να παίζω για την καθαρή χαρά της διαδικασίας — και νομίζω αυτό είναι το μάθημα. 'Έμαθα να εστιάζω αποκλειστικά στην απλή — αλλά πιο σημαντική — πλευρά της δουλειάς, και τα υπόλοιπα έρχονται από μόνα τους. Συνεχίζω να γράφω διαρκώς ιδέες και να τις δοκιμάζω σε μικρά κλαμπ. Αυτό με κρατά σε εγρήγορση, με γεμίζει δημιουργικά και μου θυμίζει πόσο τυχερός είμαι που κάνω την καλύτερη δουλειά στον κόσμο.
Η κωμωδία συχνά γεννιέται από την παρατήρηση του κόσμου γύρω μας. Κοιτάζοντας προς το μέλλον, τι είναι αυτό που σε ανησυχεί περισσότερο και τι εξακολουθεί να σου δίνει ελπίδα;
Ο γιος μου είναι 4 ετών και μου αρέσει να τον βλέπω να αναπτύσσει τα δικά του ενδιαφέροντα και χόμπι. Ανησυχώ για το πώς θα είναι τα πράγματα όταν μεγαλώσει και θα βρίσκεται online, καθώς και για το τι έχουν στο μυαλό τους οι μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες για το μέλλον. Θέλω να μείνει εκτός διαδικτύου όσο το δυνατόν περισσότερο και θα κάνω ό,τι μπορώ για να τον κρατήσω μακριά από τις παγίδες του Ζούκερμπεργκ — την υπερβολική αυτοανάλυση, την εμμονή με την εικόνα, την εξαρτημένη επιβεβαίωση από αγνώστους στο διαδίκτυο και όλα αυτά.
Αυτό που μου δίνει ελπίδα είναι ότι υπάρχουν πολλοί υπέροχοι άνθρωποι στον κόσμο. Οι ακραίοι άνθρωποι γίνονται viral ως κομμάτι της "Οικονομίας της Προσοχής", όμως η πλειονότητα των ανθρώπων είναι αξιοπρεπής και απλώς συνεχίζει τη ζωή της. Το βλέπω αυτό κάθε βράδυ όταν αντικρίζω γεμάτες αίθουσες με ανθρώπους να γελάνε μαζί — η ανθρώπινη σύνδεση είναι το κλειδί. Βγείτε έξω, αφήστε κάτω το κινητό, δείτε την οικογένεια και τους φίλους σας. Δεν είστε υπερβολικά απασχολημένοι, είστε υπερβολικά βαρετοί.
Μετά από τόσα χρόνια στη σκηνή, τι εξακολουθεί να σε συναρπάζει στο stand up comedy;
Να ταξιδεύω τον κόσμο, να βλέπω νέα μέρη και να γράφω νέα αστεία. Το συναίσθημα του να δοκιμάζεις μια νέα ιδέα, να βλέπεις ότι λειτουργεί, μετά να κατεβαίνεις από τη σκηνή, να την εξελίσσεις λίγο ακόμη και να την ξαναδοκιμάζεις το επόμενο βράδυ. Αυτό είναι που με κρατάει στο stand-up εδώ και 22 χρόνια.
*Ισχύει προσφορά προπώλησης εισιτηρίων 1 + 1 για επιλεγμένες θέσεις
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Kevin Bridges - Here if you need me
Ο Kevin Bridges, ένας από τους πιο δυναμικούς εκπροσώπους του σύγχρονου βρετανικού stand-up, έρχεται για πρώτη φορά στην Αθήνα, στο πλαίσιο της τελευταίας περιοδείας του. Με sold out αρένες και εκατομμύρια θεατές στο ενεργητικό του, ο δημοφιλής κωμικός συνδυάζει προσωπικές ιστορίες με αιχμηρό σχολιασμό της καθημερινότητας, προσφέροντας ένα show με αυθεντικότητα και φυσικά το χαρακτηριστικό σκωτσέζικο χιούμορ του. «Είναι η ματιά του στις λεπτομέρειες που τον έχει αναδείξει σε έναν καλλιτέχνη που πρέπει να δείτε», σύμφωνα με την εφημερίδα The Daily Mirror. Το 2025 ο Bridges ξεκίνησε την πρώτη του περιοδεία στη Βόρεια Αμερική, εμφανιζόμενος μπροστά σε πάνω από 40.000 άτομα, με μια sold out παράσταση στο εμβληματικό Beacon Theatre της Νέας Υόρκης.
