Χαράλαμπος Ιωαννόπουλος©
'Ήρθε η ώρα της πρεμιέρας για τον "Παρείσακτο", την παράσταση των Κωνσταντίνου Αβράμη και Ελένης Νιωτάκη, με άλλα λόγια της εταιρείας θεάτρου dispositif, που μιλά για ζητήματα καρδιάς, στο φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά (από 7 Μαΐου 2026). 'Ένα σύγχρονο ελληνικό έργο για τις μεταμοσχεύσεις καρδιάς, που ισορροπεί ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, το όνειρο και την ιατρική πραγματικότητα. Το κείμενο υπογράφει ο Κωνσταντίνος Αβράμης και τη μουσική ο Θοδωρής Οικονόμου.
Αντλώντας έμπνευση από το ομώνυμο βιβλίο του Ζαν-Λικ Νανσί, και ακολουθώντας τη ροή της εξομολόγησης του Γάλλου φιλοσόφου, ο Κωνσταντίνος Αβράμης συνθέτει μία αφήγηση για την πιο προσωπική, την πιο ανθρώπινη ανταλλαγή: την αντικατάσταση μιας νοσούσας καρδιάς. Πως είναι να μαθαίνει κανείς ότι η καρδιά του περιέρχεται σταδιακά σε αχρηστία; Πόσο διαρκεί η αναμονή για την εύρεση συμβατού δότη; Πώς γίνεται η ιερή, τελετουργική διαδικασία της μεταμόσχευσης και τι ονειρεύεται ο ασθενής όσο κοιμάται στο νοσοκομειακό του δωμάτιο;
"Η καρδιά μου είναι δική σου"
Κατά τη διαδικασία της καλλιτεχνικής έρευνας, σταχυολογήθηκε υλικό από πρωτογενείς και δευτερογενείς επιστημονικές πηγές, συνεντεύξεις με εξειδικευμένο νοσηλευτικό προσωπικό, καθώς και από πτυχιακή έρευνα που διενεργήθηκε σε συνεργασία με το Πάντειο Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο Κρήτης σχετικά με τον κοινωνικό και ψυχολογικό αντίκτυπο των μεταμοσχεύσεων καρδιάς.
Διαβάστε Επίσης
Οι συντελεστές
Γιώργος Γκιόκας, Κώστας Γκόζιας, Ναταλία Λουιζάκη, Ελένη Νιωτάκη και ο μουσικός Θοδωρής Οικονόμου ερμηνεύουν επί σκηνής. Τα κοστούμια επιμελείται η Αλεξάνδρα Σταμάτη και τους φωτισμούς η Ιφιγένεια Γιαννιού.
Το σκηνοθετικό σημείωμα του Κωνσταντίνου Αβράμη
"'Ένας παραμυθητικός προς όσους πενθούν και ένας πανηγυρικός προς όσους κέρδισαν ξανά τη ζωή. Μία σπουδή πάνω στην ανταλλαγή, στο δώσιμο του απόλυτα ανιδιοτελούς και τη φιλοξενία του Ξένου. "Πώς γίνομαι μια εικόνα για τον εαυτό μου;". 'Όσο περισσότερο καταλύονται τα όρια ανάμεσα στο Εγώ και το 'Άλλο, προσεγγίζουμε μία περιοχή τόσο τραυματική που δεν μπορούμε να μιλήσουμε γι' αυτήν. Μπορούμε όμως να την δείξουμε εξ αντανακλάσεως· μέσα από παραβολές και αλληγορίες, μυθοπλασίες και όνειρα.
'Όσο περισσότερο ο δυτικός πολιτισμός βυθίζεται στην ξενοφοβία, τόσο θα επαναλαμβάνουμε: στο στέρνο μου φωλιάζει το νοσηρό. Και κάθε απόπειρα για μια υγιή ζωή απαιτεί από εμένα να καταστείλω το ανοσοποιητικό μου, να υποδεχθώ το Ξένο μόσχευμα που υπόσχεται να με σώσει".
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Λίγα λόγια για την εταιρεία θεάτρου dispositif.
Ενάντια σε κάθε μηχανισμό εξουσίας. Μετά από τις παραστάσεις "Tanikō", "τέλματα/νεκροταφείο", "/oRt I. ένας άνθρωπος μπορεί να σπάσει" και "αγωνία ιερή. Εύα Palmer Σικελιανού", η εταιρεία θεάτρου dispositif. επιστρέφει με μία παράσταση που ισορροπεί ανάμεσα στο ντοκουμέντο και τη μυθοπλασία, την ιατρική και την τελετουργία. Στην πρώτη τους συνεργασία με το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ο Κωνσταντίνος Αβράμης και η Ελένη Νιωτάκη καταπιάνονται με μία ακόμη ερευνητική δραματουργία, που φέρνει στο επίκεντρο ένα μείζον κοινωνικό ζήτημα.
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Ο παρείσακτος
Στο Βερολίνο του 2015, ένας δημοφιλής ηθοποιός λίγο πριν φύγει για το αεροδρόμιο για ένα ακόμη κάστινγκ, συναντά έναν άγνωστο, φαινομενικά ασήμαντο για τον ίδιο άνθρωπο, ο οποίος, μεγαλωμένος στην άλλη πλευρά του τείχους, ίσως γνωρίζει περισσότερα απ’ όσα περιμένει κανείς. Πόσο σίγουρος μπορεί να είναι κανείς για την προσωπική του ευτυχία; Είναι η εικόνα που δείχνει στον ίδιο του τον εαυτό αλλά και στον κόσμο η αλήθεια; Πόσο εύκολο είναι τελικά να κοιτάξει κανείς κατάματα στον καθρέφτη;
