"Optansia & Guerrilla": Μια σκηνική ανταρσία στο Θέατρο Αργώ

Με αφορμή την κυκλοφορία του πρώτου φωτογραφικού υλικού από την παράσταση "Optansia & Guerrilla", παίρνουμε μια πρώτη γεύση από την πρόταση του Γιώργου Δάμπαση πάνω στο έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν μια λιτή και καθαρή αισθητική, εστιάζοντας στην ουσία της θεατρικής πράξης: το σώμα, το βλέμμα και τη δυναμική της ομάδας.

Η παράσταση, που κάνει πρεμιέρα στις 27 Απριλίου στο Θέατρο Αργώ, παρουσιάζεται ως μια "παράσταση-δοκιμή". Ο σκηνικός χώρος (Έμιλυ Κουκουτσάκη) μοιάζει με πεδίο πειραματισμού. Η ιστορία του Όμηρου, ενός δασκάλου που αναζητά νέες φόρμες, και των τριών ηθοποιών που μεταμορφώνονται σε καλλιτεχνικούς αντάρτες (guerrilla), μεταφέρεται στο σήμερα με στόχο να αναδείξει την ανάγκη για αυθεντική δημιουργία.

Μέσα από τον φακό, βλέπουμε τους τέσσερις ηθοποιούς —τον Βασίλη Ζαφειρόπουλο, τον Σπύρο Σουρβίνο, τον Παναγιώτη Τζαφέρη και τη Δανάη Αναστασία Γεωργούλα. Το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη "Ο Γορίλας και η Ορτανσία" μεταμορφώνεται εδώ σε μια σύγχρονη παραβολή για την απώλεια και την επανάκτηση της δημιουργικότητας. Οι ήρωες γίνονται "guerrillas" της σκηνής που αρνούνται να περιοριστούν στον ρόλο του διασκεδαστή. Η παράσταση αποτελεί ένα κάλεσμα στην αντίσταση ενάντια στο επιφανειακό και μια υπενθύμιση ότι το θέατρο είναι, πάνω από όλα, μια πράξη ελευθερίας.

Σκηνοθετικό σημείωμα

Πριν από 11 χρόνια, διαβάζοντας το θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη "Ο Γορίλας και η Ορτανσία", κινητοποιήθηκα εσωτερικά και αποφάσισα να το ανεβάσω. Τελικά σκηνοθέτησα "Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού" στο Θέατρο Τζένη Καρέζη και στη συνέχεια έπαιξα τον ρόλο του Αντωνάκου στο "Ο Δρόμος περνάει από μέσα", στο ίδιο θέατρο. Ποτέ μου όμως δεν ξέχασα τις ερωτήσεις του ίδιου του Καμπανέλλη κάτω από τον τίτλο του έργου, που ρωτούσε τον αναγνώστη αν αυτό το έργο είναι: "Κωμωδία; Φάρσα; Παραμύθι; Παραβολή; Ή ένα παιχνίδι για τέσσερις ηθοποιούς και όσους θεατές θέλουν να παίξουν μαζί τους;".

Τότε ήθελα να σκηνοθετήσω μια παράσταση. Τώρα θέλω να κάνω ένα θεατρικό δοκίμιο. Και με αυτόν τον όρο θέλω να δηλώσω ότι αποπειρώμαι να δοκιμάσω τον εαυτό μου. Γιατί δοκίμιο σημαίνει μια πρώτη δοκιμή. Και μόνο αυτή φέρνει τα πρώτα ξαφνιάσματα, τα οποία κάνουν τη θεατρική πράξη να πάλλεται από τη ζωή του πνεύματος. Έτσι, μαζί με τους ηθοποιούς, θα προσπαθήσουμε να παγιδεύσουμε στη σκηνή τη νεόκοπη λάμψη της πρώτης ανακάλυψης.

Χρησιμοποιώντας τον μαγικό όρο του θεάτρου "Και αν συνέβαινε αυτό", κατέληξα στη διασκευή του έργου και στον τίτλο "Optansia & Guerrilla". Κατανοώντας πια ότι, βάζοντας στόχους, γελά το πεπρωμένο, θα υλοποιήσουμε αυτή την παράσταση υπηρετώντας κάποιο σκοπό. Ο σκοπός ευτυχώς δε φανερώνεται στον άνθρωπο. Είναι μυστήριο, εμπεριέχει ιερότητα. Και εκεί έγκειται το μεγαλείο μας, που μας καθιστά τραγικούς.

"Μπορεί να αναιρεθεί το οτιδήποτε, μπορεί να αναιρεθεί και ο κόσμος όλος, όμως η τραγικότητα του ανθρώπου δεν μπορεί να αναιρεθεί. Είμαστε σε πόλεμο".

Προπώληση εισιτηρίων: more.com