"Ραψωδία Ω – Ιλιάδος Ηχώ"
Η Αμαλία Μουτούση και ο Δημήτρης Καμαρωτός παρουσιάζουν μια σύγχρονη σκηνική σύνθεση πάνω στο ομηρικό έπος. Λόγος, ζωντανή μουσική και φως συνομιλούν, αναδεικνύοντας τη συμφιλίωση και την ανθρώπινη ευθραυστότητα μέσα από τη μετάφραση του Δημήτρη Μαρωνίτη. Μια μυσταγωγική συνάντηση με το αναπόφευκτο, σε έναν χώρο στοχασμού βαθιά επίκαιρο. (Μέγαρο Μουσικής, 27-28/4 – Sold out).

"Μ/Α/Ρ/Ξ"
Οι Παναγιώτης Μελίδης (Larry Gus) και Αντώνης Αντωνόπουλος δημιουργούν και πρωταγωνιστούν σε μια ιδιότυπη μουσικοχορευτική, σλάπστικ παράσταση, αντλώντας έμπνευση από τους ανεπανάληπτους αδελφούς Μαρξ και τον Fred Astaire. Μια σκηνική σύνθεση που υμνεί την τέχνη της αντιγραφής με χιούμορ και ρυθμό. (Κάμιρος, από 27/4).

"Optansia & Guerrilla"
Ο Γιώργος Δάμπασης διασκευάζει και σκηνοθετεί το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη "Ο Γορίλας και η Ορτανσία", παραδίδοντας μια σύγχρονη ανάγνωση πάνω στην εξουσία και την ανθρώπινη φύση. Αλληγορική παράσταση μεταξύ παράδοξου και ρεαλισμού. Ερμηνεύουν: Βασίλης Ζαφειρόπουλος, Σπύρος Σουρβίνος, Παναγιώτης Τζαφέρης και Δανάη Αναστασία Γεωργούλα. (Αργώ, από 27/4).

"Η επιταγή"
Η Φωτεινή Νταφοπούλου υπογράφει το κείμενο και τη σκηνοθεσία ενός έργου που αποτελεί ισχυρή αντιπολεμική μαρτυρία και βασίζεται σε αληθινά γεγονότα της Κατοχής. Με πρωτότυπη μουσική του Νίκου Πλατύραχου και χρήση οπτικού υλικού της εποχής, η παράσταση ζωντανεύει μνήμες μιας σκληρής περιόδου. Ερμηνεύουν: Μάρω Χαραλαμπίδου, Χρύσα Ρώμα. (Άνεσις-Πάνω Σκηνή, από 27/4).

"Ulrike-γράμματα από τη νεκρή πτέρυγα"
Σπουδή πάνω στον εγκλεισμό και την ιδεολογία, βασισμένη στις συγκλονιστικές επιστολές της Ουλρίκε Μάινχοφ. Η δημιουργική ομάδα των Φανή Βοβώνη, Ναταλία Γεωργοσοπούλου και Σάββα Στρούμπου αναδεικνύει το υπαρξιακό αδιέξοδο της εμβληματικής προσωπικότητας. Δίπλα στην ηθοποιό Ναταλία Γεωργοσοπούλου η βιολονίστα Φανή Βοβώνη. (Φούρνος, από 27/4)

"Δεκάξι"
Η ομάδα Lorem Ipsum επιστρέφει με μια μαύρη κωμωδία του Γιάννη Κεντρωτά, κόντρα στις παγκόσμιες κρίσεις και το παράδοξο του σήμερα. Μια διαχρονική ματιά στην ελληνική πραγματικότητα, που αναρωτιέται τι μπορεί να πάει στραβά αυτή τη φορά. Ερμηνεύουν: Παίζουν: Αντώνης Αντωνίου, Φίλιππος Λούβαρης, Χριστίνα Σαμπανίκου. (Θέατρο 104, από 27/4).

"Περί Τυφλότητας | Θραύσματα"
Βασισμένη στο αριστούργημα του Ζοζέ Σαραμάγκου, η Πηνελόπη Φλουρή σκηνοθετεί μια εφιαλτική σκηνική μεταφορά για την κατάρρευση και την επανεφεύρεση του ανθρώπου. Μέσα από ηχοτοπία και βιντεοπροβολές, πέντε ηθοποιοί αναζητούν το φως και την αλληλεγγύη μετατρέποντας την τύφλωση σε μια νέα μορφή αντίληψης. Παίζουν: Κωνσταντίνος Γώγουλος, Δημήτρης Θεοδωρόπουλος, Αναστασία Κατσιναβάκη, Γιώργος Σκαρλάτος, Πηνελόπη Φλουρή. Συμμετέχει: Θέκλα Γαΐτη. (H.ug art space, από 30/4)

"Περσεφόνη"
Η Λυσάνδρα Αναστασοπούλου σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στο έργο του Γιάννη Ρίτσου, μετατρέποντας τον αρχαίο μύθο σε μια σύγχρονη υπαρξιακή εξομολόγηση. Μια ποιητική διαδρομή ανάμεσα στο σκοτάδι και το φως, που αναδεικνύει τη δύναμη της μεταμόρφωσης και της εσωτερικής αφύπνισης. Στην αφήγηση ο Άρης Πλιός. Σολίστ Νίκος Φλόκας (πιάνο), Λάζαρος Κατσίπης (άρπα), Νίκος Αποστολόπουλος (κιθάρα). Χορεύουν η Ελένη Κόντζιλα και ο Αλέξιος Έντμαν. (Μουσείο Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών, από 1/5).
Δείτε όλες τις παραστάσεις στον οδηγό θεάτρου του "α".
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Περισσότερες πληροφορίες
Optansia & Guerrilla
Μια παράσταση-δοκιμή εμπνευσμένη από το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Ο Γορίλας και η Ορτανσία», αφιερωμένη στους ηθοποιούς που αντιστέκονται στον διασκεδαστικό ρόλο του θεάτρου. Η παράσταση μεταφέρει την ιστορία στο σήμερα: O Όμηρος σκηνοθέτης, ερευνητής και δάσκαλος του θεάτρου, ψάχνει να βρει νέες θεατρικές φόρμες. Πειραματίζεται με τρεις ηθοποιούς: τη Μαίρη, τον Φίλιππο και τον (Κανέναν). Αυτοί οι τρεις αντιστέκονται και μεταμορφώνονται σε guerrilla - θεατρικοί αντάρτες, ξανακερδίζοντας την χαμένη δημιουργικότητάς τους.
Δεκάξι
Μια μαύρη κωμωδία για την οικογένεια σε καιρούς κοινωνικής κρίσης, για το κλίμα φόβου και καχυποψίας που ορίζει την καθημερινότητά μας και για την αγωνιώδη ανάγκη του ανθρώπου να κρατηθεί από κάτι σταθερό, έστω για μια μέρα ακόμα. Ένας άνθρωπος που προσπαθεί να «τα κάνει όλα σωστά» παλεύει με την ανάγκη του για τάξη, ασφάλεια και κανονικότητα, παραδομένος στους φόβους, την ώρα που ο κόσμος γύρω του ανατρέπεται βίαια.
Ulrike – γράμματα από τη νεκρή πτέρυγα
Βασισμένη στις επιστολές της ριζοσπαστικής φωνής της μεταπολεμικής Γερμανίας, Ουλρίκε Μάινχοφ (κατά την περίοδο της φυλάκισής της, την τετραετία 1972-76), είναι η παράσταση με αφορμή την οποία μεταφράζονται για πρώτη φορά στα ελληνικά. Μια επιδραστική προσωπικότητα η οποία μεταπήδησε από τη μαχητική δημοσιογραφία στην ένοπλη δράση με τη RAF, καταλήγοντας στις φυλακές υψίστης ασφαλείας. Εκεί, μέσα σε καθεστώς απόλυτης αισθητηριακής απομόνωσης, η γραφή έγινε το τελευταίο οχυρό επικοινωνίας της. Στο διάστημα αυτό η Μάινχοφ μοίραζε τη ζωή της μεταξύ λευκού κελιού και απομόνωσης. Οι επιστολές της είναι κάτι πολύ περισσότερο από πολιτικά ντοκουμέντα ή από προσωπικές εξομολογήσεις ενός ανθρώπου που ασφυκτιά στην κατάσταση του εγκλεισμού. Αποτελούν έναν χορό θανάτου μεταξύ λέξεων και συναισθημάτων, μεταξύ ελπίδας και απελπισίας, μεταξύ οργής και απόγνωσης.
Η επιταγή
Μια συγκλονιστική αληθινή ιστορία για τον πόλεμο, την προδοσία, τον έρωτα και τη μνήμη, βασισμένη σε αληθινά γεγονότα της περιόδου της Κατοχής. Στο επίκεντρο η Εύα, μια γυναίκα που βρέθηκε αντιμέτωπη με τη βαρβαρότητα του πολέμου και τις σκληρές δοκιμασίες της καταναγκαστικής εργασίας σε στρατόπεδο εργασίας της Βιέννης. Στη σκηνή συναντώνται δύο ηλικίες της ίδιας γυναίκας: η νεαρή Εύα, που βιώνει την αγριότητα της εποχής και τη βίαιη ενηλικίωσή της μέσα στον πόλεμο, και η ηλικιωμένη Εύα, που χρόνια αργότερα καλείται να αναμετρηθεί ξανά με το παρελθόν της όταν ένα έγγραφο από τη Βιέννη επαναφέρει μνήμες που νόμιζε πως είχαν σβήσει. Η αφήγηση ξετυλίγεται ως μια βαθιά ανθρώπινη μαρτυρία. Από την ανέμελη ζωή μιας επαρχιακής ελληνικής πόλης πριν από τον πόλεμο, μέχρι τη σύλληψη από τις ναζιστικές αρχές και την αποστολή σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας σε εργοστάσιο της Siemens στη Βιέννη, η ηρωίδα βιώνει τη σκληρότητα της ιστορίας αλλά και τη δύναμη της ανθρώπινης αντοχής.
Ραψωδία Ω / Ιλιάδος Ηχώ
Μια σκηνική σύνθεση λόγου, ζωντανής μουσικής, φωτός και υψηλών υποκριτικών απαιτήσεων πάνω στην τελευταία ραψωδία της «Ιλιάδας», σε μετάφραση Δημήτρη Μαρωνίτη. Η Αμαλία Μουτούση, ως αφηγήτρια–ραψωδός, ερμηνεύει το ομηρικό κείμενο μέσα από επτά διαδοχικές σκηνικές παρουσίες. Η πρωτότυπη μουσική διαμορφώνει ένα ηχητικό τοπίο, όπου ο λόγος αποκτά παλμό και ένταση, ενώ η σιωπή λειτουργεί ως ενεργό δραματουργικό στοιχείο. Οι φωτιστικές συνθέσεις συνομιλούν με το σώμα της ηθοποιού, μετατρέποντας την αφήγηση σε μια ενιαία σκηνική εμπειρία, που αναμετριέται με το τέλος του πολέμου, τη λύτρωση και την ανθρώπινη ευθραυστότητα, ανοίγοντας έναν χώρο στοχασμού βαθιά επίκαιρο. Η Ραψωδία Ω περιγράφει τη συγκινητική συμφιλίωση ανάμεσα στον Αχιλλέα και τον Πρίαμο, καθώς και την ταφή του Έκτορα.
Μ/Α/Ρ/Ξ – Μελίδης Αντωνόπουλος Ρεζιλεύονται Ξανά
Μια μουσικοχορευτική, σλάπστικ σάτιρα που πραγματεύεται το αιώνιο ερώτημα αν υπάρχει παρθενογένεση στην Τέχνη, η οπο΄λια εμπνέεται από τους Αδελφούς Μαρξ και τον Φρεντ Αστέρ. Μελίδης και Αντωνόπουλος προσπαθούν να διαλέξουν τον πιο σωστό τρόπο να μάθουν μία χορογραφία. Καταλήγουν στην αντιγραφή και στην ολική παράδοση στις κινήσεις του δασκάλου. Μπορούμε μέσω της αντιγραφής και της αναπαράστασης να καταφέρουμε να δημιουργήσουμε ξανά κάτι καινούργιο; Είναι η αντιγραφή πρωτότυπη δημιουργία;

