Δύο από τις πιο εμβληματικές φωνές που έχτισαν το ηχητικό τοπίο της ζωής μας, η Χάρις Αλεξίου και η Δήμητρα Γαλάνη, ανεβαίνουν στο θεατρικό σανίδι, επιβεβαιώνοντας πως η τέχνη δεν γνωρίζει στεγανά. Δεν είναι η πρώτη φορά που εμπιστεύονται τους συγκεκριμένους δημιουργούς, καθώς και οι δύο έχουν χτίσει ισχυρούς δεσμούς με τους σκηνοθέτες τους, δημιουργώντας πλέον μια κοινή καλλιτεχνική γλώσσα.

Στο "Τζένη Τζένη – Ένα ηλιόλουστο Ρέκβιεμ", η Χάρις Αλεξίου συναντά ξανά τον Νίκο Καραθάνο (μετά την καθηλωτική τους συνύπαρξη στην "Οπερέττα"). Στην παράσταση που παίζεται στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ενσαρκώνει την Ντιάνα Κασανδρή, μια φιγούρα που ισορροπεί ανάμεσα στη λάμψη της παλιάς Ελλάδας και τη μελαγχολία της απώλειας. Σε αυτό το ιδιότυπο "ρέκβιεμ" για την αθωότητα που χάθηκε, η Αλεξίου φέρει στη σκηνή όλη τη δωρική της παρουσία και λειτουργεί, με ένα τρόπο, ως ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον μύθο της μεγάλης οθόνης και την ανθρώπινη ευθραυστότητα.
Από την άλλη πλευρά, η Δήμητρα Γαλάνη επιστρέφει στο πλευρό του Σταμάτη Κραουνάκη (μετά τις ιστορικές μουσικές τους διαδρομές) για μια απογειωτική "Λυσιστράτη- Μια ξεκαρδιστική όπερα", στο Ηρώδειο (12 & 13 Ιουνίου). Η Γαλάνη αναλαμβάνει τον ρόλο της Θεάς Αθηνάς, μια επιλογή συμβολική και ουσιαστική. Η φωνή της, σύμβολο πνευματικότητας και κύρους, αντηχεί κάτω από την Ακρόπολη ως η θεϊκή παρέμβαση που αναζητά τη συμφιλίωση και την ειρήνη, δίνοντας μια ιερή διάσταση στην αριστοφανική κωμωδία.
Χαιρόμαστε πολύ για την παρουσία τους στο θεατρικό σανίδι στο πλευρό υπέροχων ηθοποιών. Είναι μια σπάνια συγκυρία να βλέπουμε αυτές τις "μεγάλες κυρίες" να εκτίθενται με τέτοια γενναιοδωρία, μπολιάζοντας το θέατρο με την αύρα τους. Είτε ως θνητές που πονούν, είτε ως θεές που καθοδηγούν, η Αλεξίου και η Γαλάνη αποδεικνύουν πως η ερμηνεία είναι μία, είτε τη τραγουδάς είτε την ψιθυρίζεις στο σκοτάδι μιας σκηνής.
Προπώληση εισιτηρίων από more.com για το "Τζένη Τζένη-Ένα ηλιόλουστο ρέκβιεμ" και τη "Λυσιστράτη- Μια ξεκαρδιστική όπερα".
Περισσότερες πληροφορίες
Τζένη Τζένη
Μια μουσικοθεατρική παράσταση-γιορτή για την Ελλάδα που χάσαμε, σε διασκευή Γιάννη Αποσκίτη. «Ένα ηλιόλουστο ρέκβιεμ» που μετατρέπει την κινηματογραφική μνήμη της κλασικής ταινίας της Φίνος Φιλμ σε ποιητική σκηνική εμπειρία. Με νοσταλγία για την χαμένη αυτή αφέλεια των καλοκαιρινών βραδιών, και με ένα θίασο “σκιών”, φαντασμάτων των ηρώων της κλασικής ταινίας, στήνει ένα καλοκαιρινό, ηλιόλουστο ρέκβιεμ, έναν θρήνο για το τέλος αυτής της εποχής και συνάμα μια γιορτή για την αθανασία που της χάρισε η ασημένια οθόνη. Μέσα σε αυτό το γιορτινό και πένθιμο κλίμα, οι ηθοποιοί του θιάσου αναζητούν αυτές τις θεϊκές μορφές που συνόδεψαν τα κυριακάτικα τραπέζια των παιδικών τους χρόνων, σε μια Ελλάδα που να καταδύεται καθημερινά στο πέλαγος των αναμνήσεων της, αναζητώντας τον εαυτό της, ξανά και ξανά.


