Νικόλας Παπουτσάκης©
Ένας "αόρατος" άνθρωπος, μια ψυχιατρική δομή και μια συνάντηση που μοιάζει με tango αυτογνωσίας... Από την Κυριακή 26 Απριλίου, το Θέατρο Καλλιρρόης φιλοξενεί τη "Λούπα" της Εύης Κολιαδήμα, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Λιακόπουλου, μια παράσταση που έρχεται να μας θυμίσει πως η αλήθεια συχνά κρύβεται εκεί που οι άλλοι βλέπουν μόνο σκοτάδι.
Λένε πως "από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια" και η "Λούπα" πατάει πάνω σε αυτή ακριβώς την παραδοχή για να ξετυλίξει την ιστορία του Ζαχαρία. Ο Ζαχαρίας είναι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας: εγκλωβισμένος στα "πρέπει", πνιγμένος στις κοινωνικές προσδοκίες, ζει μια ζωή μηχανική, μια ατέρμονη επανάληψη. Όταν οι επαγγελματικές του υποχρεώσεις τον φέρνουν σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα, η συνάντησή του με έναν τρόφιμο θα γίνει ο καταλύτης για την απόλυτη εσωτερική ανατροπή.
Είναι ο τρόφιμος ένας άνθρωπος εκτός πραγματικότητας ή μήπως είναι ο μόνος που βλέπει καθαρά; Καθώς οι δυο τους επιδίδονται σε ένα παιχνίδι δύναμης και αδυναμίας, η γραμμή ανάμεσα στη λογική και την τρέλα θολώνει επικίνδυνα. Ο τρόφιμος λειτουργεί ως καθρέφτης, αναγκάζοντας τον Ζαχαρία να αναμετρηθεί με τα "θέλω" του και να σπάσει τη λούπα της συμβατικής του ύπαρξης.
Η παράσταση με πρωταγωνιστές τους Γιώργη Κοντοπόδη, Μιχάλη Μαραγκό, Εύα Μιχάλη, Μαρία Παπαπάνου ακροβατεί με ευαισθησία πάνω στο λεπτό σχοινί της ψυχικής υγείας. Όπως σημειώνει ο σκηνοθέτης, είναι μια διαδρομή που οδηγεί στην απόλυτη αγάπη-αυτή που θεραπεύει τα πάντα: "Η "Λούπα" εστιάζει στη φιλία που αναπτύσσεται ανάμεσα σε έναν τρόφιμο ψυχιατρικής δομής και έναν "λογικό" άνθρωπο.
Μέσα από τη δυναμική της σχέσης τους, αναδεικνύεται μια σταδιακή μεταμόρφωση, όπου τα όρια μεταξύ "φυσιολογικού" και "μη" επαναπροσδιορίζονται. Η σχέση τους εξελίσσεται σε μια βαθιά θεραπευτική διαδικασία, μια κοινή προσπάθεια επαναδιαπραγμάτευσης των όρων της ζωής, ενώ οι σκέψεις και τα βιώματα ενσωματώνονται σε μια πολυεπίπεδη προσωπικότητα. Πρόκειται για ένα έργο που φιλοδοξεί να αγγίξει το κοινό, να προκαλέσει σκέψη και να ανοίξει έναν ουσιαστικό διάλογο γύρω από την ψυχική υγεία και τις ανθρώπινες σχέσεις".
Με τη συνοδεία ενός τσέλο επί σκηνής (Έφη Αληγεωργίου), η "Λούπα" μετατρέπεται σε μια πολυαισθητηριακή εμπειρία ρήξης και απελευθέρωσης. Το ερώτημα που μένει μετέωρο πάνω από την πλατεία είναι αμείλικτο: Μήπως η πραγματική τρέλα βρίσκεται τελικά έξω από τους τοίχους του ψυχιατρείου; Εκεί που οι άνθρωποι επιλέγουν να ζουν ως σκιές των επιθυμιών τους;
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Λούπα
Ο Ζαχαρίας είναι ένας άνθρωπος σχεδόν αόρατος, πνιγμένος στις προσδοκίες της κοινωνίας και της οικογένειάς του. Η καθημερινότητά του μοιάζει με μια ατελείωτη επανάληψη. Όταν επισκέπτεται ένα ψυχιατρικό ίδρυμα για επαγγελματικούς λόγους, όλα αλλάζουν. Εκεί γνωρίζει έναν τρόφιμο που φαινομενικά βρίσκεται «εκτός πραγματικότητας», αλλά σύντομα αποδεικνύεται πως βλέπει πιο καθαρά απ’ όλους. Καθώς οι συζητήσεις τους βαθαίνουν, γεννιέται ένα αμείλικτο ερώτημα: είναι πράγματι υπαρκτός ή αποτελεί την ίδια την εσωτερική φωνή του Ζαχαρία — εκείνη που χρόνια τώρα τον καλεί να επαναστατήσει; Μέσα από μια σειρά έντονων και απρόβλεπτων διαλόγων, ο Ζαχαρίας αρχίζει να ξετυλίγει το κουβάρι των επιλογών του — ή μάλλον, των επιλογών που ποτέ δεν ήταν δικές του.
