Ελίνα Γιουνανλή©
Ο Γιάννης Καλαβριανός δεν μένει ποτέ στάσιμος. Ενώ αυτή την περίοδο παρουσιάζεται ο "Αγαπητικός της Βοσκοπούλας – Το μιούζικαλ", σε μουσική Θοδωρή Οικονόμου και κειμένο-σκηνοθεσία του ίδιου, έχει ήδη στραμμένο το βλέμμα στο επόμενο βήμα του. Η "Χρονιά χωρίς καλοκαίρι", το νέο του έργο, έρχεται από τις 15 Απριλίου στο Θέατρο Ολύμπια – Δημοτικό Μουσικό Θέατρο "Μαρία Κάλλας", μεταμορφώνοντας το Φουαγιέ σε έναν σκοτεινό, ζωντανό κόσμο μνήμης και φαντασίας.
Παίζουν (αλφαβητικά): Μαργαρίτα Αλεξιάδη, Μαρίνα Δημητριάδη, Θάνος Μάνος,
Παναγιώτης Παυλίδης, Στέλιος Χρυσαφίδης. Η αφήγηση είναι του Γιώργου Γλάστρα, η διαμόρφωση του σκηνικού χώρου της Μαρίας Καραθάνου, τα κοστούμια της Βάνας Γιαννούλα, η μουσική σύνθεση και εκτέλεση του Αλέξανδρου Γκόνη, ο σχεδιασμός φωτισμών του Νίκο Βλασόπουλου. Η επιμέλεια εγκατάστασης είναι της Ίριδας Κρητικού.
Με αφετηρία πραγματικά ιστορικά γεγονότα
Με έμπνευση από πραγματικά γεγονότα και ιστορικά πρόσωπα, ο Καλαβριανός μάς μεταφέρει 210 χρόνια πίσω, σε ένα αλλόκοτο καλοκαίρι που δεν έμοιαζε με κανένα άλλο. Το 1815, η έκρηξη του ηφαιστείου Ταμπόρα στην Ινδονησία προκαλεί μια πρωτοφανή κλιματική καταστροφή. Το 1816 καταγράφεται ως "η χρονιά χωρίς καλοκαίρι", με παγωνιά, αδιάκοπες βροχές και έναν ουρανό σκεπασμένο από στάχτη.
Μέσα σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα, μια παρέα νεαρών Άγγλων αριστοκρατών καταφεύγει στη λίμνη της Γενεύης. Ο Λόρδος Μπάιρον, ο Πέρσι Σέλλεϋ, η Μαίρη Σέλλεϋ, η Κλαιρ και ο Τζον Πολιντόρι περνούν τις νύχτες τους στη Βίλα Ντιοντάτι, αφηγούμενοι ιστορίες τρόμου. Από αυτή τη συνάντηση θα γεννηθούν εμβληματικά έργα όπως το "Φρανκενστάιν" και "Ο Βρικόλακας", αλλά και ένα πυκνό πλέγμα σχέσεων, επιθυμιών και υπόγειων εντάσεων.
Η παράσταση μοιάζει να έχει μια διάδραση. Το κοινό βρίσκεται μέσα στη δράση, ανάμεσα στους ηθοποιούς, σε έναν χώρο όπου τα όρια σκηνής και πραγματικότητας διαλύονται. Ένας αόρατος αφηγητής, ένας μυστηριώδης πιανίστας και μια εικαστική εγκατάσταση συνθέτουν ένα περιβάλλον όπου το σκοτάδι γίνεται δημιουργία και ο φόβος μετατρέπεται σε τέχνη. Ο Γιάννης Καλαβριανός γνωρίζει πως να χτίζει ατμοσφαιρικές παραστάσεις κι εδώ αναμένουμε να δούμε πώς αυτή η ανθρώπινη ιστορία συνομιλεί με το σήμερα μέσα από το παρελθόν.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Η χρονιά χωρίς καλοκαίρι
Με φόντο το πιο κρύο καλοκαίρι των τελευταίων 250 ετών, μια παρέα νεαρών Άγγλων αριστοκρατών, ανάμεσά τους ο Λόρδος Μπάιρον, ο γιατρός του, Τζον Πολιντόρι, ο Πέρσι Σέλεϊ, η μελλοντική γυναίκα του Μαίρη και η αδερφή της Κλαιρ, όλοι έντονες προσωπικότητες και εκτός των κοινωνικών κανόνων και επιταγών της εποχής, περνά τις διακοπές της στη λίμνη της Γενεύης, εκεί όπου γεννήθηκαν οι πιο τρομακτικές ιστορίες της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Το ηφαίστειο Ταμπόρα, στην Ινδονησία, εκρήγνυται το 1815 προκαλώντας τεράστια οικολογική και κλιματική κρίση. Ο ουρανός παραμένει σκοτεινός, από την τέφρα που εκτοξεύτηκε, για σχεδόν τρία χρόνια, οι θύελλες και οι χιονοπτώσεις κυριαρχούν και η θερμοκρασία πέφτει προκαλώντας καταστροφές σε καλλιέργειες και τεράστια επισιτιστική κρίση. Το 1816 ήταν το πιο κρύο έτος των τελευταίων 250 ετών και έμεινε στην ιστορία ως «Η χρονιά χωρίς καλοκαίρι». Αυτό το αλλόκοτο καλοκαίρι η παρέα σύντομα καταλαβαίνει πως τα σχέδιά τους για καλοκαιρινές βαρκάδες δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν. Κλεισμένοι στη Βίλα Ντιοντάτι, περνούν το χρόνο τους με αφηγήσεις και αναγνώσεις ιστοριών τρόμου. Σύντομα, ο Μπάιρον προτείνει να γράψουν τις δικές τους τρομακτικές ιστορίες. Η Μαίρη Σέλεϊ γράφει τον «Φρανκενστάιν» και ο Πολιντόρι τον «Βρικόλακα», τον πρόγονο του «Δράκουλα» και της ρομαντικής λογοτεχνίας τρόμου. Σιγά σιγά και ενώ αρχίζουν να γεννιούνται παιχνίδια σχέσεων, εξουσίας και επικίνδυνα ερωτικά δίπολα, τα όσα τρομακτικά γράφουν γίνονται μέρος της καθημερινότητας τους.
