Ελίνα Γιουνανλή©
Την πολύ ωραία παράσταση "Απόψε κανείς δεν πεθαίνει", σε σκηνοθεσία της Αικατερίνης Παπαγεωργίου μπορείτε να παρακολουθήσετε στο Θέατρο "Μπέλλος", το Σάββατο 21/3 και την Παρασκευή 27/3, με ενιαίο εισιτήριο €10. Η προσφορά αυτή πραγματοποιείται με αφορμή τη διπλή γιορτή της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης και της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου. Το ιστορικό θέατρο της Πλάκας ανοίγει τις πόρτες του, τιμώντας τη δύναμη του λόγου και της σκηνικής πράξης σε μια εποχή που η ανάγκη για επικοινωνία και σύνδεση είναι πιο επιτακτική από ποτέ.
Η παράσταση: 'Ενα πολυφωνικό μωσαϊκό του σήμερα
Το "Απόψε κανείς δεν πεθαίνει", σε σύλληψη και σκηνοθεσία της Αικατερίνης Παπαγεωργίου (ομάδα The Young Quill), είναι μια παράσταση-πείραμα που προέκυψε μέσα από βιωματική έρευνα και αυτοσχεδιασμούς. Το κείμενο, που συνυπογράφουν ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος και η Βίβιαν Στεργίου, υφαίνει ένα σύγχρονο μωσαϊκό γύρω από πέντε θεματικές-κλειδιά: Σεξ, Βία, Εξουσία, Πίστη, Αγάπη.
Παίζουν (αλφαβητικά): Αλέξανδρος Βάρθης, Νίκος Γιαλελής, Τάσος Λέκκας, Αλεξάνδρα Μαρτίνη, Φάνης Μιλλεούνης, Ελίζα Σκολίδη. Συνεργάτες στη δραματουργία (αλφαβητικά): Αλέξανδρος Βάρθης, Νίκος Γιαλελής, Τάσος Λέκκας, Αλεξάνδρα Μαρτίνη, Φάνης Μιλλεούνης, Αικατερίνη Παπαγεωργίου, Ελίζα Σκολίδη. Η παράσταση καταφέρνει να μιλήσει για τα πιο σκληρά και επίκαιρα ζητήματα που μας προβληματίζουν, χωρίς όμως να βαραίνει τον θεατή. Με όπλα το χιούμορ, τον αυτοσαρκασμό και έναν καταιγιστικό ρυθμό, οι έξι ηθοποιοί μεταμορφώνονται επί σκηνής, αναζητώντας απαντήσεις στο ερώτημα: "Τι είναι αυτό που τελικά μας καθορίζει;"
Διαβάστε κριτική για την παράσταση.
Προιπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Απόψε κανείς δεν πεθαίνει
Ένα πολυφωνικό μωσαϊκό σύγχρονων ιστοριών που γίνονται καθρέφτες της καθημερινότητάς μας, γύρω από τις έννοιες σεξ, βία, εξουσία, πίστη, αγάπη. Πράγματα που έχουμε ακούσει, ζήσει, ελπίσει η σιωπηλά φοβηθεί. Μικρές και μεγάλες συμπτώσεις υφαίνουν το νήμα που συνδέει τις επιμέρους θεματικές δημιουργώντας μια πολύπτυχη παράσταση με χαρακτήρες που παλεύουν να ακουστούν να αγαπηθούν να αντέξουν και να πιστέψουν επιτέλους σε κάτι. «Τι είναι αυτό που τελικά μας καθορίζει σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο;» είναι το ερώτημα που επανέρχεται ξανά και ξανά.
