Διονύσης Κούτσης
Το έργο "Οι Από Κάτω", σε σκηνοθεσία του Κώστα Σιλβέστρου, κάνει πρεμιέρα την Πέμπτη 23 Απριλίου στο Auditorium Theater, φέρνοντας στη σκηνή μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο γέλιο και τη συγκίνηση. Η δημιουργός του εκρηκτικού "Μίξερ", Ζέτη Φίτσιου, επιστρέφει με μια νέα κωμωδία που συνδυάζει το αιχμηρό χιούμορ με την ανθρώπινη τρυφερότητα. Το έργο τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Συγγραφής Θεατρικού Έργου το 2022 και αποτελεί μια σύγχρονη θεατρική πρόταση που κινείται στα όρια του λογικού και του παράλογου, φωτίζοντας με ευαισθησία τις μικρές ρωγμές των ανθρώπων που παλεύουν να ακουστούν και να γίνουν ορατοί.
Στη σκηνή συναντιούνται τρεις αγαπημένοι ηθοποιοί: ο Ερρίκος Λίτσης, ο Κώστας Καζάκας και η Άνδρη Θεοδότου. Με όπλο το χιούμορ, την τρυφερότητα και την αλήθεια, αφηγούνται μια ιστορία που στρέφει το βλέμμα κάτω από την επιφάνεια – εκεί όπου καταλήγουν όσα ο "επάνω" κόσμος θεωρεί περιττά ή άχρηστα.
Ποιοι είναι τελικά οι "Από πάνω" και ποιοι οι "Από κάτω";
Το δίπολο που θέτει η Φίτσιου δεν αφορά μόνο έναν φυσικό χώρο αλλά μια βαθύτερη κοινωνική ιεραρχία: ποιος φαίνεται, ποιος ακούγεται, ποιος έχει πρόσβαση και ποιος μένει εκτός κάδρου. Μέσα από μια φαινομενικά "μικρή" καθημερινή ιστορία, το έργο θέτει ένα μεγάλο ερώτημα: είναι καλύτερος ο κόσμος "από πάνω", εκεί όπου όλα φαίνονται, ή "από κάτω", εκεί όπου όλα αποκαλύπτονται;
Ο Ερρίκος και ο Βλάσης, δύο κατάδικοι που έχουν καταδικαστεί για μια μικρή ληστεία τράπεζας, εκτίουν την ποινή τους καθαρίζοντας έναν υπόνομο. Η ελευθερία τους εξαρτάται από ένα και μόνο πράγμα: να καταφέρουν να καθαρίσουν πλήρως τον χώρο.
Όμως υπάρχει ένα πρόβλημα. Ακριβώς από πάνω τους υπάρχει μια τεράστια τρύπα, από την οποία πέφτουν διαρκώς τα σκουπίδια του "επάνω" κόσμου. Έτσι, κάθε προσπάθειά τους να κρατήσουν τον υπόνομο καθαρό καταλήγει μάταιη. Παρά τις συνεχείς αιτήσεις τους στον Δήμο να κλείσει η τρύπα, κανείς δεν τους δίνει σημασία.
Τα πράγματα παίρνουν μια απρόσμενη τροπή όταν, μαζί με έναν σωρό σκουπίδια, πέφτει στον υπόνομο η Έμυ – η πιο διάσημη influencer της χώρας. Η απρόσμενη αυτή πτώση θα φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή και των τριών.
Όπως σημειώνει ο σκηνοθέτης, το έργο τον κέρδισε από την πρώτη στιγμή χάρη στο χιούμορ και την ευαισθησία με την οποία η συγγραφέας αποτυπώνει τους ήρωές της. Τρεις χαρακτήρες, γεμάτοι αδυναμίες και προσωπικές ρωγμές, προσπαθούν να ακουστούν από μια κοινωνία που συχνά δεν τους βλέπει. Στην προσπάθειά τους αυτή, καταφεύγουν πολλές φορές στους πιο λανθασμένους –και τελικά πιο κωμικούς– τρόπους.
Σκηνοθετικά, το έργο αντιμετωπίζεται ως ένας ιδιόμορφος ενδιάμεσος χώρος όπου το λογικό συναντά το παράλογο, η κωμωδία τη συγκίνηση και η καθημερινότητα οδηγεί, σχεδόν ανεπαίσθητα, στα μεγάλα ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Διαβάστε Επίσης
