Στέλιος Παπαρδέλας©
Η Θέρος - Εταιρεία Θεάτρου επιστρέφει με μια παραγωγή που ήδη από τον τίτλο της μοιάζει να πετάει το γάντι στο ίδιο της το αντικείμενο: "Τέλος το θέατρο". Ένας τίτλος προκλητικός, σχεδόν απειλητικός, που ακούγεται σαν ανακοίνωση καταστροφής ή σαν πολιτικό σύνθημα. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη φαινομενική κατάργηση κρύβεται μια υπεράσπιση της θεατρικής πράξης.
Το "Τέλος το θέατρο", που ανεβαίνει στο Θησείον, Ένα Θέατρο Για Τις Τέχνες (από 19/4), σε σύλληψη ιδέας και σκηνοθεσία της Ηλέκτρας Ελληνικιώτη μοιάζει να αναρωτιέται αν το θέατρο έχει πράγματι λόγο ύπαρξης σε μια εποχή όπου η πολιτική εξουσία καταλαμβάνει κάθε δημόσιο χώρο, κάθε αφήγηση, κάθε σκηνή. Ο τίτλος λειτουργεί ως ειρωνικό σχόλιο αλλά και ως κραυγή αγωνίας: τι απομένει όταν όλα μοιάζουν να έχουν ειπωθεί, ελεγχθεί ή ακυρωθεί;
Με κείμενο γραμμένο από την Ηλέκτρα Ελληνικιώτη και τη Γεωργία Κανελλοπούλου, η παράσταση αντλεί αφορμή από το έργο "L'arte della commedia" του Εντουάρντο ντε Φίλιππο, χωρίς όμως να περιορίζεται σε αυτό. Η δημιουργική ομάδα επιλέγει να διατηρήσει μια χαλαρή, σχεδόν αποστασιοποιημένη σχέση με το πρωτότυπο, μετατρέποντάς το σε σημείο εκκίνησης για μια σύγχρονη, πολυφωνική σύνθεση. Το αποτέλεσμα είναι ένα έργο που συνομιλεί, αμφισβητεί και επανεφευρίσκει.
Πρωταγωνιστούν οι: Μάνος Βαβαδάκης, Νοεμή Βασιλειάδου, Μαρία
Γεωργιάδου, Βίκυ Κυριακουλάκου, Μαρία Μαμούρη και στο επίκεντρο βρίσκεται μια αλλόκοτη, επαναλαμβανόμενη συνάντηση: μια πολιτικός και ένας θίασος μέσα σε ένα θέατρο, χωρίς σαφές αίτημα, χωρίς ξεκάθαρη διεκδίκηση. Αυτή η απουσία σκοπού είναι ίσως η πιο ριζοσπαστική χειρονομία. Σε έναν κόσμο όπου τα πάντα οφείλουν να είναι χρήσιμα, τεκμηριωμένα και αποδοτικά, το έργο επιλέγει να εξυμνήσει το "άχρηστο", το ατεκμηρίωτο, το ειλικρινά ψεύτικο.
Η σκηνοθετική υφαίνει πρόζα, ρίμα, μουσική, αρχειακό υλικό και θεατρικά αποσπάσματα σε μια σκηνική πράξη που δοκιμάζει τα όρια ανάμεσα στον δημόσιο λόγο και την καλλιτεχνική έκφραση. Το θέμα γίνεται έτσι βαθιά πολιτικό, όχι επειδή διακηρύσσει συνθήματα, αλλά επειδή τολμά να αναρωτηθεί: μήπως το πραγματικά επικίνδυνο δεν είναι ένα πολιτικό θέατρο, αλλά μια πολιτική που παίζει θέατρο;
Ισχύει Early Bird προσφορά 10€ με προπώληση εισιτηρίων από more.com
Περισσότερες πληροφορίες
Τέλος το θέατρο
Μια πολυφωνική σύνθεση, που περιηγείται στον κόσμο του θεάτρου, αντλώντας έμπνευση από το αμετάφραστο στα ελληνικά και άπαιχτο στην Ελλάδα έργο του Εντουάρντο ντε Φίλιππο «Η Τέχνη της κωμωδίας». Μια πολιτικός συναντά έναν θίασο σε ένα θέατρο, ξανά και ξανά, χωρίς κανένα -συμβολικό ή κυριολεκτικό- αίτημα. Τι διαθέτει, άλλωστε, σήμερα ένας άνθρωπος του θεάτρου που να μην του το έχει ήδη πάρει η πολιτική εξουσία; Χωρίς σχέδιο και συγκεκριμένη φόρμα, χρησιμοποιεί κάθε θεατρικό μέσο για να δοκιμάσει τις αντοχές ανάμεσα στον δημόσιο λόγο και την καλλιτεχνική πράξη. Πρόζα και ρίμα, πραγματικές αφηγήσεις και θεατρικές σκηνές, μουσικά κομμάτια, αρχειακό υλικό και εμβληματικές παραστάσεις περιπλέκονται με σκοπό να φέρουν στη σκηνή το εξωφρενικότερο ψέμα.
