Φλαμένκο με τον Eduardo Guerrero στο Ολύμπια

Το φλαμένκο είναι ένας χορός που σε τραβάει μέσα του. Είναι ρυθμός, ένταση, ανάσα,  σώμα που χτυπά το πάτωμα σαν να θέλει να θυμίσει κάτι παλιό και βαθύ. Και ίσως γι’ αυτό το ελληνικό κοινό το νιώθει τόσο οικείο, ακόμη κι αν δεν το γνωρίζει καλά. Από τα πρώτα φλαμένκο που είδαμε στις αθηναϊκές σκηνές μέχρι σήμερα, η σχέση αυτή μοιάζει σταθερή: το φλαμένκο μιλά μια γλώσσα που θυμίζει Μεσόγειο, λαϊκό τραγούδι, πάθος και πείσμα. Όπως το ρεμπέτικο, δεν φοβάται τη σκοτεινή πλευρά. Μιλά για απώλεια, έρωτα, μοναξιά, αξιοπρέπεια κι αυτό φαίνεται στην παράσταση που θα παρουσιάσει ο Eduardo Guerrero στο Ολύμπια Δημοτικό Θέατρο "Μαρία Κάλλας", την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου και το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου.

Ο διεθνούς φήμης Ισπανός χορευτής και χορογράφος (Cádiz, 1983) ξεκίνησε να χορεύει σε ηλικία έξι ετών στη σχολή της Carmen Guerrero. Στη συνέχεια μαθήτευσε κοντά σε σημαντικές προσωπικότητες όπως οι Mario Maya, Antonio Canales και Manolo Marín. Σπούδασε Ισπανικό Χορό στο Ωδείο Χορού του Cádiz και εμπλούτισε τις σπουδές του στον σύγχρονο και κλασικό χορό. Με το εκρηκτικό του ύφος έχει εμφανιστεί σε κορυφαίες σκηνές και φεστιβάλ ανά τον κόσμο, αποσπώντας επαίνους από κοινό και κριτικούς.

Στη σκηνή, μαζί με τον Γκερέρο, τρεις εκρηκτικές χορεύτριες (Clara Isabel Checa Fernandez, Lorena Moreno Antequera, Salome Maria Ramirez Almagro), τρεις παθιασμένοι τραγουδιστές (Pilar Sierra, Alicia Morales Sanchez, Manuela Fernandez Martinez), ένας βιρτουόζος κιθαρίστας (Diego Antonio Fernandez Montoya) κι ένας μουσικός στα κρουστά (Antonio Carmona Lopez Pintor), αναδεικνύουν τη δύναμη του χορού που γεννήθηκες στην Ανδαλουσία, μέσα από τη συνύπαρξη διαφορετικών πολιτισμών και ανθρώπων στο περιθώριο.

Το φλαμένκο ήταν τρόπος έκφρασης και επιβίωσης. Το τραγούδι, η κιθάρα και ο χορός λειτουργούν σαν μια ζωντανή συνομιλία, όπου όλα κρίνονται τη στιγμή που συμβαίνουν. Δεν υπάρχουν ασφαλείς αποστάσεις. Σήμερα, το φλαμένκο συνεχίζει να αλλάζει, χωρίς να χάνει την ψυχή του. Καλλιτέχνες όπως ο Eduardo Guerrero αντιμετωπίζουν σαν ζωντανό οργανισμό. Το σώμα γίνεται πιο ελεύθερο, οι ρυθμοί σπάνε και ξαναδένουν, η σκηνή γεμίζει ένταση και τόλμη. Το παραδοσιακό συνυπάρχει με το σύγχρονο, χωρίς να ακυρώνεται.

Το ελληνικό κοινό σε κάθε ευκαιρία αποδεικνύει την αγάπη του για το φλαμένκο. Είναι ένας χορός που αγγίζει κάτι γνώριμο: την ανάγκη να εκφραστείς με όλο σου το είναι. Και όταν χορεύεται με αλήθεια, όπως συμβαίνει εδώ, βρίσκει πάντα απέναντί του θεατές έτοιμους να το νιώσουν.

Προπώληση εισιτηρίων: more.com