Ελίνα Γιουνανλή©
Η "Χαμένη Άνοιξη" του Στρατή Τσίρκα επιστρέφει στη σκηνή σε έναν νέο κύκλο παραστάσεων, επιβεβαιώνοντας τη φήμη της ως μία από τις πιο ουσιαστικές και πολιτικά φορτισμένες θεατρικές προτάσεις της φετινής σεζόν. Μετά τον ιδιαίτερα επιτυχημένο κύκλο στο Θέατρο Πορεία, η παράσταση μεταφέρεται στο Θέατρο Δίπυλον. Το εμβληματικό, τελευταίο μυθιστόρημα του Τσίρκα ανεβαίνει για πρώτη φορά στο θέατρο, σε θεατρική μεταγραφή του Άρη Λάσκου και σκηνοθεσία του Βαλάντη Φράγκου. Πρόκειται για μια σκηνική ανάγνωση που διατηρεί τη λογοτεχνική πυκνότητα και τον στοχαστικό λυρισμό του έργου, μεταφέροντάς τα σε μια παράσταση υψηλής έντασης, όπου η Ιστορία δεν αποτελεί φόντο αλλά πρωταγωνιστή.
Καλοκαίρι του 1965. Ο Ανδρέας επιστρέφει στην Αθήνα μετά από δεκαοκτώ χρόνια εξορίας στην Τασκένδη και βρίσκεται αντιμέτωπος με μια χώρα σε πολιτικό αναβρασμό. Μέσα σε είκοσι κρίσιμες ημέρες, τα γεγονότα των Ιουλιανών, οι μηχανορραφίες του Παλατιού, η αποσταθεροποίηση της δημοκρατίας και η δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα συνθέτουν ένα ασφυκτικό ιστορικό τοπίο, μέσα στο οποίο το προσωπικό και το συλλογικό συγκρούονται αδιάκοπα.
Η σκηνοθεσία του Βαλάντη Φράγκου φωτίζει ακριβώς αυτή τη σύγκρουση, συνδυάζοντας το ντοκουμέντο με τη μυθοπλασία σε έναν καταιγιστικό σκηνικό ρυθμό. Η δραματουργική γραφή του Άρη Λάσκου μετασχηματίζει τον αφηγηματικό πλούτο του Τσίρκα σε μια σύγχρονη πολιτική τραγωδία, όπου οι ήρωες παλεύουν να ορίσουν τη θέση τους απέναντι στην Ιστορία.
Οι ερμηνείες των Ελένη Ζαραφίδου, Άρης Λάσκος, Καλλιόπη Παναγιωτίδου, Τζίνη Παπαδοπούλου, Δημήτρη Πασσά, Συμεών Τσακίρη που ενσαρκώνους τους χαρακτήρες, ανασυνθέτουν τη συλλογική μνήμη μιας εποχής βαθιά τραυματισμένης. Η "Χαμένη Άνοιξη" δεν κοιτά μόνο προς το παρελθόν· θέτει επιτακτικά ερωτήματα για το παρόν και υπενθυμίζει πόσο εύθραυστη παραμένει η δημοκρατία, τότε και τώρα.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Η χαμένη άνοιξη
Για πρώτη φορά μεταφέρεται στη σκηνή το τελευταίο πολιτικό μυθιστόρημα του σημαντικού πεζογράφου, με φόντο τα Ιουλιανά του 1965, με κεντρικό το ερώτημα κατά πόσο μπορούμε να παραμείνουμε αμέτοχοι παρατηρητές της Ιστορίας. Καλοκαίρι του 1965. Ο Ανδρέας επιστρέφει στην Αθήνα ύστερα από 18 χρόνια εξορίας στην Τασκένδη. Μέσα σε είκοσι μέρες —από τις 4 έως τις 23 Ιουλίου— θα βρεθεί στο επίκεντρο μιας χώρας που βράζει. Το Παλάτι μηχανορραφεί, η Βουλή κλονίζεται, το Σύνταγμα παρακάμπτεται, το παρακράτος δυναμώνει, ο Πρωθυπουργός παραιτείται, οι συνειδήσεις δοκιμάζονται, ενώ στις 21 Ιουλίου δολοφονείται ο Σωτήρης Πέτρουλας στην οδό Σταδίου: όλα πυκνώνουν σ’ ένα τοπίο όπου το προσωπικό όραμα και το συλλογικό δράμα συγκρούονται. Ανάμεσα στη Φλώρα, την ξένης καταγωγής γυναίκα που αρνείται την πολιτική, και τη Ματθίλδη, τη νεαρή αγωνίστρια, ο Ανδρέας παλεύει να ορίσει τη θέση του μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.
